MISCHA!

Mensen die haar een links hysterisch kutwijf noemen, die geeft ze gelijk. Want dat is ze. Maar mensen die haar grachtengordel noemen, nee, dat gaat te ver. Ze groeide op in Manderveen en was ooit jeugdkampioen klootschieten. Levensdoel? Haar leven winnen, net als in de Japanse anime. En een kruising worden van Astrid Joosten, Willem Ruis en Linda de Mol!

Het is de moeilijkste fase van de klimaattransitie, omdat we aan het begin staan, maar we kunnen niet anders dan ons leven aanpassen. En: het leven wordt er juist leuker op. Ook spraken we over bomen als levende geschiedenisboeken, aan de jaarringen ziet ze welk effect de klimaatverandering heeft op de natuur.

Haar oma was één van de passagiers van de kindertreinen die na de Eerste Wereldoorlog van Hongarije naar Nederland vertrokken. Om kinderen even aan te laten sterken. Maar haar oma bleef. Ze maakte dezelfde treinreis en ze maakte het verhaal universeler. Verder spraken we over de liefde: het eeuwige schipperen tussen controle en overgave. En ze vertelt hoe ze het uitmaakte met Prometheus.

Hij is niet van de halfzachte uitspraken. Er zijn volgens hem teveel regenboogvlaggen, de polsbandjes van Hoekstra vindt hij infantiel, verbinding vindt hij een vies woord en 50 Plus kan beter opdoeken. En nu Rutte plaatsmaakt, gaat hij VVD stemmen. Maar er is ook ontroering. Bij Fauré en bij de stem van zijn grote liefde.

Je kunt niet zeggen dat hij muzikant werd, want dat was hij altijd al. We spraken over de grenzen van humor, de koning, de levensles van zijn vader en we ontdekten een rode draad. Altijd fijn. Oh en Frank kwam ook nog even langs. Of was het Ronald?

Jezelf terugvinden nadat je datgene bent verloren waar je zo zielsveel van houdt. Daar is geen handboek voor. In haar boek 'B' beschrijft ze die zoektocht naar verdergaan, loslaten en tegelijkertijd vasthouden: 'De bezieling, die liefde die Berend voor het leven had, als het goed is word je daardoor opgeraapt, ikzelf ook.'   

Waarom zou je een kind op deze wereld zetten? Hoe je deze vraag beantwoordt, zegt veel over jouw eigen balans tussen zorgen en hoop. Over hoe je als ouder ervoor wilt zorgen dat je kind tevreden en gelukkig wordt en hoe je daar tegelijkertijd maar verdomd weinig invloed op kunt uitoefenen.

Als kind voelde hij al dat er iets was. Een doel dat hij moest nastreven. Maar hoe je dat doet, dat is een proces van vallen en opstaan. We luisterden naar Ciske de Rat, we spraken over zijn jeugd, zijn liefde voor zijn naamgenoot die aan het religieuze grenst, zelfreflectie en de houdbaarheid van talentenshows.

Bijna tachtig, dus een mooi moment om terug te blikken. Op zijn jeugd met dinky toys, de keren dat hij eventjes af was in de media en zijn talent om een authentieke indruk te maken en ondertussen te verzwijgen hoe hij er écht over denkt. En nu is er een biografie, tot zijn eigen verbazing, want 'opwindend is mijn leven bepaald niet verlopen'.

We luisterden naar Gladys en naar de houtduiven uit zijn jeugd, hoe hij wilde dat het altijd zo bleef. We spraken over de dood en de liefde. Hij was ontroerd door de woorden van André van Duin en hij bracht een ode aan Wimie en het koffiezetapparaat.