Działalność kardynała Stefana Wyszyńskiego w odniesieniu do Ziem Zachodnich i Północnych, przyłączonych do Polski po II wojnie światowej, stanowi jeden z naj-bardziej złożonych, ale i kluczowych aspektów jego posługi prymasowskiej. Był to jeden z głównych filarów jego strategii duszpasterskiej i narodowej, prowadzonej z niezwykłą determinacją przez blisko ćwierć wieku. Analiza jego zaangażowania ukazuje postać męża stanu, który w niestabilnej, pojałtańskiej rzeczywistości geopo¬litycznej podjął się wielowymiarowej kampanii na rzecz zabezpieczenia fizycznej i duchowej przyszłości narodu polskiego.