నవీన కవిత

ఆత్మ పరిశీలన అలవాటు లేని మనుషులు

అడవిలో తిరిగే జంతువులు

అవతలి వారు అచ్చం తమలాగే ప్రవర్తిస్తే తట్టుకోలేరు

అది తమ ప్రతిబింబమే అని గుర్తించలేరు

మనో వైకల్యంతో బాధపడే మనుషులు

తాము సుఖ పడరు

తమ వాళ్లని ప్రశాంతంగా ఉండనివ్వరు

చేసేవన్నీ పనికి మాలిన పనులు

నచ్చ చెప్పినా వినరు

ఎంత తిట్టినా మారరు

మందలో గొర్రెల లాంటి మనుషులు

ఒకడు చెప్పేది విని ఊగిపోవడం తప్ప

తమకు తాముగా ఆలోచించడం చేతకాని సన్నాసులు

తమకి తెలివి లేదని కూడా తెలుసుకోలేని దద్దమ్మలు

తమ నాయకుడి చేతిలో కీలు బొమ్మలు

యజమాని ఉసిగొలిపితే మొరిగే కుక్కలు

ఏరు దాటగానే తెప్ప తగులబెట్టే మూర్ఖులు

కూర్చొన్న కొమ్మనే నరుక్కునే చవటలు

సాయం చేసిన వాడికే నామం పెట్టే ఘనులు

విశ్వాసం లేని అధమాధములు

నలుగురిని చూసి నేర్చుకోమని నానుడి

కానీ ఎవరిని చూసి నేర్చుకోవలో తెలుసుకోవడం కూడా ముఖ్యమే మరి

ఎవరి ప్రవర్తన ఐతే నీకు నచ్చదో

ఇంకొకరితో నువ్వు అలా ప్రవర్తించకుండా ఉంటే సరి

బ్రతిమిలాడటం, బలవంత పెట్టడం నా పద్దతి కాదు

అలిగి సాధించుకోవల్సిన అగత్యమూ లేదు

పై పై నవ్వులు, పలకరింపులు నాతో కాదు

నా ఖర్చులకు నేను సంపాదించుకున్నంత కాలం

ఇంకొకడి ముందు తగ్గి బ్రతకాల్సిన ఖర్మ నాకేం పట్టలేదు

నాకు పనికొచ్చేది ఒక పసివాడు చెప్పినా వింటాను

నాకు పనికిరానిది ఆ పరమాత్ముడు చెప్పినా సరే పట్టించుకోను

నాకేం కావాలో తెలుసుకోగల జ్ఞానం, నాకొక వరం

వద్దు అనుకున్నది విడిచిపెట్టే వివేకం, నా బలం

తెలివి, తెగువ, పట్టుదల ఇవి నా ఆయుధాలు

స్వార్ధం, పొగరు, మూర్ఖత్వం ఇవి సమాజం నాకు ఇచ్చిన బిరుదులు

కాదు అని నేనేం వాదించను

పనికిమాలిన విషయాల కోసం నా మెదడుని కష్టపెట్టను

రగిలే మంటను నేను, వెలిగే దీపం నేను

మరిగే ఆవిరి నేను, కురిసే మేఘం నేను

పగిలే రాయిని నేను, మలిచే శిల్పం నేను

కరిగే లోహం నేను, మెడలో ఆభరణం నేను

కాలగర్భంలో కలిసిపోయిన మానుని కూడా,

నేడు ఇంధనంలా మనం వాడటం లేదా

గాయాల పాలైన పుడమి సైతం

మన కడుపు నింపే అమ్మ కాదా

దాహమై తాగుతున్న నీరు కూడా

ఒక మహా విస్పోటనం నుండి పుట్టిందే కదా

నిన్న నేను అనుభవించిన బాధలే

నేటి నా సుఖాలకి కారణాలు

నన్ను చిన్న చూపు చూసిన వారంతా

రేపు నన్ను చూసి కుళ్లుకునే సన్నాసులు

నన్ను నమ్మిన వాళ్లు నా వాళ్లు

నా భాదను పంచుకున్న వాళ్లు నాకు బంధువులు

నన్ను అర్థం చేసుకున్న వాళ్లు నా సన్నిహితులు

దూరంగా ఉన్నా దూరమై పోని మిత్రులు నాకు ఆప్తులు

నన్ను నమ్ముకున్న నేను కొన్ని ఇబ్బందులకు భయపడి ఆగిపోను

ఐనా ఏదో చెయ్యడానికే పంపి ఉంటాడు ఆ పైనోడు నన్ను

అది అయ్యేదాక ముందుకే తప్ప వెనక్కి పోను

అనుకున్నది సాధించిగాని సావని మొండి నా కొడుకుని నేను

[email protected]

ఆశలకు ఉరి వేసి చంపే అవసరాలు

ఊరికి దూరంగా వెలివేసే ఉద్యోగాలు

కళాశాల నుండి బయటపడగానే కష్టాలు షురూ!

ఏం చేస్తున్నావ్, ఎంత సంపాదిస్తున్నవ్?

చదువు పూర్తయి సరిగ్గా నెల తిరగకుండానే ఎదురయ్యే ప్రశ్నలు

నిదానంగా ఆలోచించుకునే అవకాశం

సరైన పనిని ఎంచుకునే స్వతంత్రం

ఈ రెండూ ఎండమావులే చాలా మందికి

బాధ్యతలు అనే సంకెళ్లు తగిలించి లాగేస్తారు కిందికి

మనసు నలిగిపోతున్నా

పనికి ఇస్త్రీ చొక్కా వేయాల్సిందే

కలలు కరిగిపోతున్నా

కాలంతో పాటు పరుగు తీయాల్సిందే

వంద పుస్తకాలు చదివింది

ఒకడి కింద తలదించుకుని బ్రతకడానికా?

అన్ని పరీక్షలు రాసింది

ఒక్కరోజు పడే జీతం డబ్బులకోసం

నెలంతా గొడ్డు చాకిరి చేయడానికా?

ఏం నేర్పుతుంది మనకీ విద్యా వ్యవస్థ?

కొత్తగా ఆలోచించి

సమాజానికి పనికొచ్చేలా ఏదైనా చేయమనా?

కొత్త ఇల్లు, కారు కొనుక్కొని

జీవితాంతం EMI లు కట్టుకోమనా??

సంఘర్షణ - యాతన - తపన

ఏ రోజుకారోజు ఏ మార్పూ లేదని ఏడుస్తూనే ఉంటాం

తీరా ఒకరోజు, ఏడాది అప్పుడే అయిపోయిందా?

అని తీరికగా ఆశ్చర్యపోతాం!

కాలాన్ని కొలవడానికి గడియారాన్ని వాడుతున్నామా,

గడియారం చూస్తూనే కాలాన్ని గడిపేస్తున్నామా మనం?

పారే నీటికి అంటదు మలినం

దూకే జలపాతానికి లేదు భయం

అలసట తెలుసా వీచే గాలికి

అలుపన్నది ఉందా ఎగిరే అలకి

రగిలే మంటకు పట్టదు చెద

నాటిన చోటే పాతుకు పోయే చెట్టుకి కూడా

పైకి ఎదగాలనే ఆశ సహజం కదా!

గడిచిన సమయం ఎప్పుడో చేరిపోయింది తన స్మశానానికి

మనమేదో దానిని సాగనంపినట్టు

కొత్తగా ఇప్పుడు సంబరాలు దేనికి?

తేదీలు మారిపోతూనే ఉంటాయి

కొత్త సంవత్సరాలు పాత బడిపోతుంటాయి

పుట్టడం, చావడం ఈ రెండే నిజాలు

గమనం, గమనించడం మాత్రమే మన గమ్యాలు

ఒక జన్మ సరిపోదు అనుకున్నవన్నీ నెరవేర్చుకోవడానికి

ఫలితం గురించి పట్టించుకోకుండా

మన దారిలో మనం సాగిపోతూనే ఉండాలి

[email protected]

మతం, కులం

మద్యం, రాజకీయం

పుస్తకం, సాహిత్యం

పత్రికా, చలనచిత్రం

ఇలా ఇంకెన్నో వ్యాపకాలు

బాధ నుండి, భయం నుండీ

మనల్ని బయటపడేసే సాధనాలు

సమస్యను ఎదుర్కోవటం కాదు మన ప్రాధాన్యం

తప్పించుకునే మార్గం వెతకటమే మన ధ్యేయం

ఏ బాధా దానంతట అది పోదు

ఆ స్థానంలో ఇంకేదో వచ్చి చేరితే తప్ప

మనకి నచ్చిందే చేస్తాం

నమ్మిందే ఆచరిస్తాం

దాన్ని ఎవడైనా వ్యతిరేకిస్తే

వాడి అంతు చూస్తాం

అవతలి వాడి వాదన వినేందుకు

అస్సలు సిద్దంగా ఉండం

దేన్నైనా గుడ్డిగా ఆచరించటమే మనకి సౌకర్యం

కష్టపడి ఆలోచించటం ఎందుకులే అని

మెదడును ఇంట్లోనే వదిలేసొస్తాం

తప్పు ఒప్పుకున్న వాడిని పెద్ద మనసుతో క్షమించేస్తాం

మన తప్పుని ఎత్తి చూపితే మాత్రం భరించలేం

అహం అనే పంజరం దాటి ఎప్పుడూ బయటకు రాలేం

కోపం, క్రోధం, ఈర్ష్య, ద్వేషం ఇవన్నీ దాటి

మనిషిలా ఎప్పుడు మారుతాం?

మన విలువలు పేకమేడలు

కలలు సముద్రపు అలలు

ఆలోచనలు తీరం చేరని నావలు

మనసులు చీకటి గుహలు

మాటలు కూడా అరువు తెచ్చుకుంటాం

మన వాదనను నిరూపించుకునేందుకు

తన అజ్ఞానాన్ని మనపై రుద్దే

నాయకుడికి సైతం జై కొడతాం

తిడితే ఏడుస్తాం, పొగిడితే పొంగిపోతాం

అర్హత లేకున్నా ఆశపడతాం

ఆ అర్హత ఉన్నోడిని అక్కడిదాకా రానీకుండా అడ్డుపడతాం

తియ్యని మాటలు చెప్తూ మన చంక నాకేటోడు మంచోడు

ఉన్నది ఉన్నట్టు మాట్లాడేటోడు చెడ్డోడు

మనసులో ఉన్నది చెప్పేందుకు అనుమతించం

మనిషిని మనిషిగా అంగీకరించం

ఇది మన ప్రజాస్వామ్యం

ఎందుకూ పనికిరాని వెధవల చేతిలో మన భవితవ్యం

YouTube:

www.youtube.com/c/NS360

Instagram I'd:

naveenchenna.s