Mieszkańcy Nazaretu zachwycali się słowami Jezusa – dopóki nie zrozumieli, że Boża łaska nie jest zarezerwowana tylko dla nich. Jak łatwo cieszyć się z dobra, kiedy dotyczy nas samych, a jak trudno, kiedy Bóg obdziela nim kogoś obcego, na kim nam mniej zależy!

Dziś o zazdrości ukrytej pod płaszczykiem religijności, o próbach zamknięcia Boga we własnych schematach i o genialnej słowa św. Franciszka z Asyżu.

Rozważanie oparte na Ewangelii św. Łukasza (Łk 4, 16-30)

Piotr chciał dla Jezusa jak najlepiej – chciał Go uchronić przed cierpieniem. Zresztą, czy my nie robimy dokładnie tego samego? Modlimy się o to, co w naszej ocenie jest najlepsze, nie znając dalszych konsekwencji. Podobnie jak rodzic, który nie kupi dziecku niebezpiecznej hulajnogi, choćby bardzo ją chciało.

Dzisiaj o greckim słowie phroneō, czyli o tym, co to znaczy „myśleć po Bożemu” i dlaczego Boża perspektywa bywa dla nas trudna, ale zawsze prowadzi dalej niż do pierwszego zakrętu. 

Rozważanie oparte na Ewangelii św. Mateusza (Mt 16, 21-27).

Ewangelia to nie jest bajka o idealnym świecie – to obiektywne lustro. Nawet jeśli zachowujemy się jak zła królowa z bajki o Królewnie Śnieżce i próbujemy zaklinać rzeczywistość, lustro i tak pokaże nam prawdę o nas samych.

Dzisiaj o wewnętrznych konfliktach, z którymi żyjemy, w napięciu między tym, co dobre, a tym, jak faktycznie z nami jest.

Rozważanie oparte na Ewangelii św. Marka (Mk 6, 17-29).

Mamy czuwać, a w dzisiejszej przypowieści wszystkie panny... zasypiają. Czy chrześcijanin ma żyć w permanentnym stresie i ciągłym nasłuchiwaniu?

Czuwanie to nie stan wyjątkowy ani bycie spiętym, ale sposób, w jaki przeżywamy szaro-bure, zwyczajne dni.

Rozważanie oparte na Ewangeli św. Mateusza (Mt 25, 1-13).

Czekanie kojarzy nam się z nudnym siedzeniem na dworcu, zerkaniem na zegarek i zabijaniem czasu bezmyślnym scrollowaniem telefonu. Czekanie nuży i frustruje. Czuwanie – wręcz przeciwnie, budzi do życia.

Dzisiaj o bliskości słów „czuwać” i „czuć”. Czuwanie to nie bierność, ale konkretny styl życia, w którym żyjemy, a nie tylko egzystujemy. Na koniec "zahaczamy" nawet o Nietzschego i Frankla ;)

Rozważanie oparte na Ewangelii św. Mateusza (Mt 24,42).

Dobrych rad i mądrych doradców wokół nie brakuje, ale przekonuje nas tylko ktoś, kto sam żyje tak, jak mówi. Maryja w Kanie Galilejskiej nie daje teorii – dzieli się doświadczeniem zaufania. Żyje tak, jak mówi.

Rozważanie oparte na Ewangelii św. Jana (J 2,5).

Drobiazgi są bezpieczne, bo łatwo je odhaczyć i dają złudzenie kontroli. Dlatego tak chętnie zajmujemy się „miętą i kminkiem”, uciekając przed tym, co naprawdę ważne.

Dzisiaj o biblijnej produktywności - ewangelicznych MITach.

Rozważanie oparte na Ewangelii św. Mateusza (Mt 23,23).

Natanael słyszy jedno zdanie o tym, co działo się pod figowcem, i natychmiast wyznaje w Jezusie Syna Bożego. Czym była ta tajemnicza scena? Tego nie wiemy i... całe szczęście! Gdyby Ewangelia podawała nam jeden, uniwersalny przepis na „przełom w życiu”, pewnie wyglądałoby to jak kolejna rolka na Instagramie w stylu: „przeczytaj te pięć książek, a zmieni się twoje życie”  (z czego oczywiście nic nie wychodzi, zwłaszcza gdy wieczorem i tak podjadamy słodycze przy Atomowych nawykach 😆).

Dzisiaj o tym, że nie ma jednego, szablonowego figowca dla każdego z nas. Jezus spotyka nas tam, gdzie jesteśmy.

Tłum widział w Jezusie naprawdę kogoś wielkiego na miarę wielkich postaci z historii Izraela. To były piękne, pełne szacunku opinie, ale zatrzymywały się na pewnej ścianie. Dopiero Piotr, poruszony łaską od Ojca, wyznaje: „Ty jesteś Mesjaszem”.

Dzisiaj trochę o przejść od powtarzania cudzych poglądów do osobistego spotkania wyrażonego w pytaniu Jezusa: Jakie miejsce zajmuję w twoim życiu?

Rozważanie oparte na Ewangelii św. Mateusza (Mt 16, 13-20).

Kiedy Bóg mówi „nie bój się”, wcale nie musi oznaczać, że unikniesz trudnych chwil. Oznacza, że kiedy przyjdą – nie będziesz sam. Boża łaska jest najpierw.

Rozważanie oparte na Ewangelii św. Łukasza (Łk 1,30).