Powrót do Siebie - Uwolnij się od Traumy z Dzieciństwa.

W tym odcinku rozmawiamy o tym, co sprawia, że przyciągają nas relacje, które nas ranią. Poruszamy temat syndromu ratownika i współuzależnienia emocjonalnego — tej dynamiki, w której jedna strona daje, tłumaczy i bierze odpowiedzialność za dwoje, podczas gdy druga pozostaje unikowa, niedojrzała emocjonalnie i nie angażuje się w relację w równy sposób.
Wspólnie z moją rozmówczynią przyglądamy się temu, jak doświadczenia z dzieciństwa wpływają na nasze wybory w dorosłych związkach i dlaczego tak trudno jest wyjść z tych schematów.
Jeśli czujesz, że to może być o Tobie — ten odcinek pomoże Ci to lepiej zrozumieć. Jeśli chcesz zacząć wychodzić z tej dynamiki i budować zdrowe relacje, zapraszam Cię do moich grup: „Od walki do bliskości — uzdrawianie relacji”
(link znajdziesz tutaj): https://magdalenapala.pl/grupy-uzdrawiania-relacji/ 

Dorastanie przy zdenerwowanym, napiętym lub nieprzewidywalnym emocjonalnie rodzicu często oznacza życie w chronicznym stresie. Układ nerwowy dziecka uczy się wtedy ciągłej czujności — a ten stan pobudzenia bardzo często zostaje z nami także w dorosłości. W tym odcinku opowiadam o tym, jak takie doświadczenia wpływają na nasze późniejsze życie: ciągłe napięcie w ciele, trudność w odpoczynku, problemy ze snem, silne reakcje emocjonalne w relacjach, triggery czy poczucie przebodźcowania. Tłumaczę również jak sobie pomóc przez regulację układu nerwowego. 
Jeśli czujesz, że ten temat dotyczy również Ciebie — w opisie znajdziesz linki do form współpracy ze mną, o których wspominam w podcaście: link do grupy:  https://magdalenapala.pl/grupy-regulujace/  Link do prowadzenia indywidualnego: https://magdalenapala.pl/kurs/pakiet-premium-pakiet-mojego-prowadzenia-indywidualnego-w-terapii-traumy-zlozonej/ Wrzucam również link do samodzielnej pracy z zaburzeniami lękowymi: https://magdalenapala.pl/kurs/jak-radzic-sobie-z-lekiem-i-panika/

 W tym odcinku opowiadam o tym, jak doświadczenia z dzieciństwa mogą wpływać na naszą ścieżkę zawodową w dorosłym życiu. Jeśli w dzieciństwie brakowało emocjonalnego wsparcia lub poczucia bezpieczeństwa, nasz układ nerwowy mógł nauczyć się funkcjonować w trybie ciągłego wysiłku i udowadniania swojej wartości lub w trybie odcinania się od siebie. Dlatego w dorosłości czasami nie tylko trudno jest ruszyć do przodu, ale bywa też odwrotnie - możemy robić bardzo dużo, osiągać wiele, być zbyt odpowiedzialni, a jednocześnie żyć w napięciu i mieć trudność z zatrzymaniem się. W tym odcinku podcastu mówię o tym, jak dzieciństwo może wpływać na nasze decyzje zawodowe, działanie lub jego brak,balans, wykorzystanie swojego potencjału, relację z pieniędzmi, ambicję, tempo pracy oraz relację z własnym odpoczynkiem. 

Czy wiesz, że w życiu dorosłym kochasz siebie w taki sam sposób jak kochali Cię Twoi rodzice: matka i ojciec? To czego rodzice w Tobie nie akceptowali, a było Twoje i autentyczne, musiałeś  podświadomie odrzucić, żeby przetrwać. Jeśli matka lub ojciec Cię odrzucali: Twoje emocje, części siebie, to często nie potrafisz siebie prawdziwie widzieć, słyszeć, czy znać swoich potrzeb. Twoje ciało i mózg zapisały wzorce traktowania siebie w taki sam sposób, jak traktowali Cię rodzice. Podświadomie powielasz to w relacji ze sobą. To czego rodzice w Tobie nie akceptowali staje się podświadomym uciekaniem od siebie, sabotowaniem relacji, ,,robieniem sobie pod górkę", czy nieakceptowaniem swoich emocji. Nie wierzysz w siebie, nie czujesz się dobrze ze sobą i Twoje przekonania o sobie są bardzo negatywne. Ten podcast pomoże Ci zrozumieć jak zacząć stopniowo kochać siebie przez uzdrawianie ran więzi z rodzicami. 

Jeśli w dzieciństwie przeżyłeś traumę zaburzonej więzi- rodzice Cię zaniedbali, skrzywdzili i nadal sobie nie radzą, w życiu dorosłym często nie wiesz jak budować relację z rodzicami.Nie ma jednej odpowiedzi w tej kwestii -każdy z nas, jako dorosły potrzebuje czegoś innego odnośnie rozwiązania bólu w relacji z rodzicami z dzieciństwa. Czasami potrzebujesz oddalić się emocjonalnie od swoich rodziców, aby uzdrowić rany, które Ci zadali- dać sobie przestrzeń. To absolutnie nie musi być zerwanie więzi na zawsze- tylko na jakiś czas. Wówczas wybierasz siebie i koisz swoje rany. Jesteś dla siebie ważny- być może po raz pierwszy. Pamiętaj-Twoje oczekiwania, że rodzice się zmienią utrzymują Cię w traumie. Natomiast, akceptacja że są tacy jacy są, jest bardzo uzdrawiajaca. To wymaga pracy ze swoją traumą i bolesnymi emocjami, bo tylko Ty możesz się uzdrawiać. Gościem dzisiejszego odcinka podcastu jest Piotr Porada- psycholog,  seksuolog, psychotraumatolog i life coach. 

Wewnętrzne dziecko jest zbiorem ran z dzieciństwa, które przechowuje Twój mózg i układ nerwowy. Dolne części mózgu (prymitywne), które działają bez Twojej woli i sterują Twoim zachowaniem w podświadomy sposób, rozwijają się w dzieciństwie w relacji z opiekunami głównymi-Twoimi rodzicami. Te prymitywne części mózgu są połączone z układem nerwowym-szczególnie autonomicznym, który reaguje automatycznie pod wpływem bodźców. Rany Twojego wewnętrznego dziecka stają się podświadomymi mechanizmami, które są autosabotażem (dolne części mózgu, pień mózgu i układ limbiczny). To się przekłada na zbyt dużą reaktywność emocjonalną lub unikanie. To są zachowania, których nauczyłeś się jako dziecko i które Ci totalnie nie służą i Cię sabotują na wielu płaszczyznach w życiu dorosłym. Podcast pomoże Ci zrozumieć jak pracować z wewnętrznym dzieckiem. 

Dzieciństwo jest okresem, który zapisuje różne programy w naszym mózgu. To co przeżyliśmy w dzieciństwie zapisuje się w postaci automatycznych reakcji, które podświadomie sterują naszym życiem w  dorosłości. ,,Podświadomie" oznacza, że te programy pojawiają się automatycznie-bez naszej woli, dopóki nie zaczniemy nad sobą pracować. Podświadomość to koncept psychologiczny, ale jest to również koncept naukowy- fizjologiczny. Mózg, który przeżył traumę chaosu  lub zaniebania- braku poczucia bezpieczeństwa, nie odróżnia przeszłości od teraźniejszości. Wówczas reaguje z pozycji przetrwania, czyli starych, ukrytych schematów z dzieciństwa, które aktywują prymitywne części mózgu i automatyczne programy z dzieciństwa. Przykładem takiego programu jest nieumiejętność zadbania o siebie- o swoje potrzeby i traktowanie siebie źle. Kiedy w dzieciństwie rodzic nie spełniał Twoich potrzeb, to kompletnie sobie z tym nie radzisz w dorosłości. Dlatego ranisz siebie i jesteś ranionony w relacjach- syndrom ratownika. Jeśli chciałbyś zgłębić ten temat,  zapraszam na mój kanał na Youtube- ,,Jak traktować siebie lepiej – wychodzenie z syndromu ratownika" https://www.youtube.com/live/lgGJb9Dz-s0?si=Pd6AvvVdPalEXcpP
Gościem tego odcinka podcastu jest Liliana Szulc- Dobrowolska couchka, terapeutka naturalna , terapeutka metody dr Yager. Nr Telefonu: 511 133 989

https://www.instagram.com/emocja_kb_swidnica?igsh=bW13amJ4ZWRid2Y4&utm_source=qr

Przeszłość- szczególnie to, czego doświadczyłeś w dzieciństwie, kiedy rozwija się Twój mózg i układ nerwowy oraz to, co przeszedłeś w późniejszych etapach swojego życia, jest zapisane w Twoim ciele, mózgu i układzie nerwowym. Liczne badania pokazują, że dzieciństwo jest solidnym fundamentm, który pomaga Ci uporać się z trudnymi doświadczeniami w życiu dorosłym. Kiedy w dzieciństwie nie doświadczyłeś spokoju, ciepła, miłości i ukojenia, Twój fundament radzenia sobie z przeciwnościami w życiu dorosłym jest poturbowany. Przeszłość obajwia się w życiu dorosłym reakcjami autonomicznego ukladu nerwowego, który żyje w Twoim ciele i jest odpowiedzialny za każde odczucie w ciele, emocje, myśli i zachowania. Żeby leczyć traumę nie wystarczy sama rozmowa o tym, co się stało w przeszłości. Nie możesz tylko uczestniczyć w  tzw.,,grzebaniu" w przeszłości bez instalowania zasobów w układzie nerwowym – notabene ciągłe wracanie do traumatycznych przeżyć w dzieciństwie jest re-traumatyzujące. Natomiast, należy dopowiedzieć, że kiedy pracujemy z traumą - PTSD i C-PTSD, pracujemy jednocześnie na ,,zagrożeniu" z przeszłości i na poczuciu bezpieczeństwa - instalowania zasobów poczucia bezpieczeństwa. W ten sposób odwracamy traumę. 

Niedostępność emocjonalna oznacza ogromne zaniebanie, strach, karanie, przemoc i samotność w dzieciństwie. To  wynika z braku obecności emocjonalnej lub fizycznej rodziców w okresie rozwojowym. Osoby o profilu unikowym nie są bez serca, bezduszni, czy zimni. Oni również odczuwają emocje, szukają kontaktu i chcą mieć bliskie relacje oparte na miłości. Oni czują, tylko odczuwanie jest dla nich ryzykiem bycia zranionym. Jeśli masz styl unikowy wiedz, że uzdrowienie przychodzi przez zbliżenie się do emocji i prawdziwej komunikacji, zamiast ciągłej ochrony siebie przed zranieniem. W ten sposób zmierzasz do bezpiecznego stylu przywiązania. W podcaście, dowiesz się również o dynamice lękowo-unikowej w relacjach i związkach romantycznych.  Gościem tego odcinka podcastu jest Agnieszka Koprowska- psycholog – specjalność kliniczna, psychotraumatolog,  terapeuta uzależnień. 

Relacja ze sobą jest kopią relacji, którą miałeś z rodzicami w dzieciństwie. To jak kochali Cię rodzice -na tyle na ile potrafili, staje się Twoim oprogramowaniem relacji ze sobą. Bliskie relacje pokazują, jaką masz relację ze sobą, ponieważ są one Twoim lustrem - ważnymi i głębokimi lekcjami o sobie samym. Jeśli często czujesz się ignorowany, opuszczony,  manipulowany, okłamywany, czy traktowany przemocowo, to znaczy, że  te same bolesne zachowania stosujesz wobec siebie. Pamiętaj, że 95-97 % Twoich odczuć, emocji, myśli,  zachowań, czy nawyków, pochodzi z podświadomości – (ang.habitual self)- nawykowe Ja.  Dlatego pewne dysfunkcyjne zachowania w relacji ze sobą, są aktywowane przez relacje z innymi i to są Twoje rany do uzdrowienia. Te rany dziecięce – części dziecięce potrzebują Ciebie- świadomego i opiekuńczego dorosłego, który ze współczuciem i zrozumieniem będzie potrafił się nimi zająć.