Powrót do Siebie - Uwolnij się od Traumy z Dzieciństwa.

Jeśli robiłeś za dużo dla rodzica w dzieciństwie, to dajesz za dużo, kochasz za dwoje i opuszczasz siebie. 
 Jaki wzorzec z dzieciństwa wpływa na zaniedbywanie siebie, splątanie emocjonalne i robienie za dużo dla innych i ,,przyciąganie" emocjonalnie niedostępnych ludzi? Ten wzorzec nazywamy w terapii traumy współuzależnieniem emocjonalnym (ang. codependency)- syndrom ratownika.  Wynika on z traumy bycia zbyt odpowiedzialnym emocjonalnie lub fizycznie za matkę lub ojca w dzieciństwie.Brakowało zdrowych granic i autonomii dla Ciebie - zostałeś emocjonalnie splątany (ang. enmeshment) w emocje i potrzeby rodzica. Ciebie tak naprawdę nie było. Ta odpowiedzialność, oddanie, wspieranie rodzica zagwarantowały Ci przetrwanie w relacji z rodzicem, który sobie nie radził i zbyt dużo od Ciebie wymagał. Często w takiej sytuacji, jeden z rodziców za bardzo wymaga, a drugi mógł być emocjonalnie wycofany. 
 Ten podcast pomoże Ci zrozumieć jak ten wzorzec z dzieciństwa wpływa na Twoją dorosłość i relacje.  Pomoże Ci zrozumieć, co jest potrzebne , żeby wybrać siebie, zmniejszać splątanie emocjonalne i uzdrawiać więzi niedostępności?Wymienione w podcaście narzędzia znajdziesz na mojej stronie www.magdalenapala.pl w zakładce ,,Kursy". 

Obecnie istnieje wiele sprzecznych teorii odnośnie tego, jak powstaje ADHD. Etiologia- przyczyna powstania ADHD nadal budzi kontrowersje. Z moim doświadczeniem zawodowym, najbardziej rezonuje podejście, które uwzględnia pewne predyspozycje genetyczne oraz wpływ środowiska na ekspresję genetyczną. Okres prenatalny i środowisko- szczególnie to, w którym dorastamy (okres dzieciństwa) może spowodować, że pewne geny się ujawnią lub nie ujawnią. Żadne ze złożonych schorzeń neurofizjologicznych, takich jak ADHD nie może być wyjaśnione, biorąc pod uwagę tylko aspekt biologiczny (tzw. determinizm biologiczny), czyli że za jego wykształcenie decydują wyłącznie geny. Tym bardziej, że nie istnieje ,,gen ADHD" , czyli nie da się określić jednej przyczyny. W podcaście dowiesz się również jakie są objawy ADHD i jak sobie z nimi radzić. 
Wymienione w podcaście narzędzia znajdziesz na mojej stronie www.magdalenapala.pl w zakładce ,,Kursy". 

Kiedy doświadczamy traumy w dzieciństwie, czyli braku miłości i czułości, braku szacunku między rodzicami, zaniedbania, krytyki odnośnie wyglądu, przemocy, niewłaściwych zachowań rodziców, gwałtu, wszelkich nadużyć seksualnych, to powoduje, że nie czujemy się bezpiecznie w swoim ciele. Traumatyczne doświadczenia z dzieciństwa negatywnie wpływają na naszą seksualność. Ciało i seksualność są ze sobą ściśle połączone. Jeśli nie mamy połączenia z ciałem -tkwimy w tzw. dysocjaji, przez co tracimy kontakt ze swoją seksualnością lub odczuwamy zbyt wysokie pobudzenie seksualne. Powrót do swojego ciała -swojej autentyczności i emocji oznacza szacunek do siebie, do swoich potrzeb i swojej seksualności. Gościem najnowszego odcinka podcastu jest Dagmara Piątek-Szwaczka - psychoterapeuta i seksuolog kliniczny. 

Już starożytni filozofowie- stoicy wiedzieli, że nie jest możliwe, aby przeżyć życie bez doświadczenia straty, bólu, cierpienia i choroby. Poczucie straty jest nam rownież dobrze znane już w okresie dzieciństwa, kiedy przydarzyły nam się przykre rzeczy np. nasze emocje nie zostały zauważone, czy nasze potrzeby nie były spełnione. Dlatego wykształcamy rożnego rodzaju mechanizmy obronne poniżej naszego progu podswiadomosci, takie jak uzależnienia, zaburzenia psychiczne, agresja, tłumienie złości lub smutku. Zachowujemy się w ten sposób, ponieważ nie chcemy czuć bólu, czyli żałoby. Jedyną drogą, która pomaga przejść przez żałobę strarty jest poczucie smutku, że coś się skończyło i nie wróci. Ważne jest, żeby zaakceptować ten fakt, znaleźć nowe znaczenie i odzyskać sprawczość. Jeśli pozwolimy sobie na żałobę, nie będziemy obarczać siebie bólem oraz przerzucać go na innych. Gościem dzisiejszego odcinka podcastu jest Magdalena Sim - autorka książki o stracie i żałobie ,,Białe sukienki".  

Depresja jest bolesnym stanem, w którym przez długi czas zamierasz i prawdziwie nie czujesz. Jest to forma biologicznego mechanizmu adaptacyjnego, który pozwolił Ci wyprzeć bolesne emocje i znieczulić się na ból już w okresie dzieciństwa, kiedy zabrakło miejsca na bezpieczne ukojenie Twoich emocji - szczególnie przez rodziców czy opiekunów głównych. Od strony autonomicznego ukladu nerwowego, depresja jest stanem zamarcia tzw. immobilizacji- część grzbietowa nerwu błędnego jest zbyt aktywna i blokuje odczuwanie i połączenie ze sobą. Zamarcie objawia się ciężkością i zmęczeniem w ciele, pustką, negatywnymi myślami, obniżonym nastrojem, niemocą, negatywnymi myślami, napięciem – czyli tak naprawdę odcięciem od emocji - od  smutku i złości. Immobilizacja (zastygnięcie i zamarcie) wywołuje znieczulenie, kiedy czujesz stres i trudne emocje. Kiedy ten stan trwa latami, to jesteś odłączony od energii życiowej i tkwisz w bólu. 

Wstyd jest emocją, która towarzyszyła Ci często,  kiedy byłeś dzieckiem. Wstydziłeś się kiedy czułeś złość, smutek - kiedy zrobiłeś coś co zdenerwowało czy poruszyło Twoich rodziców. Jeśli Twoi rodzice nie byli w stanie normalizować Twoich emocji i zachowań, to wstyd nie został rozwiązany i zamienił się w toksyczną emocję. Kiedy rodzice Cię oceniali, krzyczeli,  śmiali się z Ciebie, to wstyd stał się zbyt ciężki do udźwignięcia. Wówczas, został on wyparty i schowany głęboko do podświadomości, co tworzy blokady w Twoim życiu na wielu płaszczyznach. Dlatego, pojawiają się różnorakie mechanizmy obronne, które powodują, że kompletnie nie wykorzystujesz swojego potencjału: pojawia się autoagresja, rys narcystyczny, pasywna agresja, projekcja – przerzucanie emocji na innych itd. To są  tak głębokie i wyparte emocje (represja) i nie masz do nich dostępu, dopóki nie zaczynasz pracować ze sobą. Gościem odcinka podcastu jest Agnieszka Natalia Wołoszyn - trenerka metody Tippinga.

Wszelkie trudne przeżycia w życiu - zwłaszcza te z dzieciństwa, czyli jakakolwiek trauma emocjonalna, odłącza Cię od ciała. Skuteczne uzdrawianie łączy Cię z powrotem z ciałem – wracasz do ciała/do domu. Trauma nauczyła Cię, że ,,poczucie bezpieczeństwa" jest gdzie indziej np. w obsesji, lęku, overthinking, zamartwianiu się, uporczywych myślach, planowaniu, kontrolowaniu, pustce, zadaniwości, szukaniu miłości, uzależnieniu itd. W ten sposób odłączasz się od siebie. Twój mózg komunkuje Ci, że nie jest bezpiecznie być w sobie, czyli być autentycznym i czuć emocje impulsy, czy podążać za intuicją- tego co jest prawdziwe. Żyjesz w głowie i ciągle analizujesz - myślisz zamiast czuć. To są najbardziej bolesne symptomy przeżytych traum, zwłaszcza tych relacyjnych.Dlatego,  żeby się uzdrawiać trzega poczuć: np. żałobę,smutek, ból, złość . Te odczucia i emocje utknęły w ciele i należy je przeprocesować organicznie. Mózg jest wówczas uwalniany od ładunku energetycznego. Gościem tego odcinka podcastu jest Magdalena Zalewska- hipnoterapeutka. 

W odwracaniu traum z dzieciństwa, podstawą jest regularna i konsekwentna praca z ciałem (regulacja układu nerwowego), czyli odczuwaniem w ciele, łączeniem się z ciałem, wizualizacją i wyobraźnią (prawa półkula mózgu). Ciało jest źródłem twojej podświadomości (pamięć nieuświadomiona). Ciało pamięta. Reakcje z ciała informują cię o tym, że trauma się budzi. Możesz wykorzystać ciało jako lustro do podświadomości i kiedy się zaczniesz z nim łączyć i odpowiednio je regulować na co dzień, twoje traumy będą się osłabiać. Będziesz odwracał/-a przykre skutki bolesnych ran z dzieciństwa. Twoje ciało opowiada historie twojej przeszłości.  Kiedy uciekasz od tych odczuć, wypierasz je lub je zagłuszasz rożnymi zachowaniami, to wzmacniasz opór, który hamuje twój rozwój i powoduje pogłębianie się traum – np. zajadanie emocjonalne, obwinianie innych, uzależnienia, zaburzenia depresyjne, kłótnie, lęk, problemy w związkach, uciekanie w zakupy, pracę, seks, pornografię, obsesje, udawanie itd. W ten sposób, tracisz połączenie z tym co bolesne i twoje traumy się pogłębiają. Nierozwiązana trauma z dzieciństwa wpływa na fizjologię twojego ciała - stres zmienia rzeczywistość (Porges, 2014). 

Twoi rodzice sa najważniejszymi ludźmi w życiu - szczególnie relacja z matką, która od okresu prenatalnego staje się częścią tego, jak się czujesz sam ze sobą, co o sobie myślisz, co robisz, jak traktujesz siebie i innych. Matka- główna figura przywiązania, jest źródłem życia i miłości oraz poczucia bezpieczeństwa. Kiedy byłeś małym dzieckiem, Twój mózg i ciało zapisywały docierające infromacje jako stany uczuciowe. Jeśli nastpila trauma we więzi z rodzicami, czyli rodzice podświadomie przekazali Ci swój ból, to rany z dzieciństwa często przyczyniają się do tego, że bolesne emocje i historie na temat rodziców  prowadzą do ich odrzucenia. Tak naprawdę nie możesz wymazać i odrzucić rodziców, bo oni są częścią Ciebie, nawet jeśli ich nigdy nie poznałeś. Jeśli odrzucasz swoich rodziców: uciekasz od bólu i emocji z nimi związanymi (ochrona przed zranieniem), to odrzucasz siebie. Oczywiście, pamiętaj o granicach w relacji z rodzicami i dbaniu o swoją przestrzeń, ale nie unikaj konfrontacji z tym, co trudne z Twojej przeszłości. Dlatego, głęboka praca z traumą - z tym co bolesne- zbliżenie się do bólu, uznanie krzywd,  akcpetacaja i zaopiekowanie się sobą, są tak ważne. 

Emocjonalne zajadanie jest formą regulacji emocji – układu nerwowego, kiedy pojawiają się trudne emocje: np.stres, nuda, złość, smutek, rozczarowanie, pustka itd.  Nieradzenie sobie z emocjami jest wynikiem braku poczucia bezpieczeństwa i niespełnionych potrzeb w dzieciństwie – brak dostrojenia rodzica do potrzeb dziecka. Wielu klinicystów i specjalistów od leczenia złożonych traum z dzieciństwa zwraca uwagę na to, iż człowiek, który nie czuł się bezpiecznie w relacji z matką – szczególnie do 3 roku zycia, kiedy rozwija się 85 % prawej półkuli, nie radzi sobie w dorosłości z silnym pobudzeniem w ciele. Niestety, uwięzione emocje wpływają na zwiększenie reakcji stresowych. Dlatego u niektórych z nas, pojawia się emocjonalne zajadanie jako forma regulacji emocji. Jedzenie pomaga z obniżeniem pobudzenia (emocjonalnego bólu i dyskomfortu w ciele) oraz zwiększa produkcję dopaminy, co z kolei prowadzi do otępienia, któremu finalnie towarszyszy odprężenie. Stąd, emocjonalne jedzenie staje się uzależniające. Gościem tego odcinka podcastu jest Justyna Nalborska - dietetyk i psychodietetyk, która na co dzień pracuje głównie z pacjentami zmagającymi się z zajadaniem emocji i redukcją wagi.