پیام محبت

دنیای ما همواره کوشیده که با واقعیت زنده شدن مسیح مبارزه کند، اما پیروان او بارها او را زنده دیدند و از افرادی ترسو به اشخاصی شجاع تبدیل شدند و زندگی‌شان دگرگون شد. امروز هم، زندگی دگرگون شدۀ پیروان مسيح، بر اين واقعيت شهادت می‌دهد که او زنده است.‏

يوحنای رسول، شاهد واقعۀ فجيع و بيرحمانۀ مصلوب شدن عيسی بود. او به‌عنوان يک شاهد عینی، فکر می‌کرد که پایان ناخوشايندی را مشاهده می‌کند. اما در حقيقت این فقط آغاز ماجرا بود، آغاز خبر خوشِ رستگاری انسان از طريق کار تمام و کمال عيسی مسيح.‏

قيام مسيح، هم ذات الهی او را ثابت می‌نمايد و هم اعتبار پيشگويي‌های عهد عتيق را به ثبوت می‌رساند. به خاطر واقعيت قيام مسيح از مردگان، ايماندارانِ به مسيح می‌توانند مطمئن باشند که در موقع بازگشت او، با بدنی جاودانی از مردگان برخواهند خاست و برای هميشه با خدا خواهند زيست.‏

عيسی مسيح، روز جمعه بر صليب مرد و در همان روز دفن گرديد. روز شنبه، قبر عيسی مهروموم شد و نگهبانانی برای محافظت از قبر گماشته شدند. اما، روز يکشنبه صبح خيلی زود، عيسی روحاً و جسماً از مردگان برخاست و خود را زنده بر دوستداران و شاگردانش ظاهر نمود.‏

عيسی، همانطور که انبياء راستين در عهد عتيق پيشگويی کرده بودند و خودش نيز از قبل اعلام نموده بود، بخاطر گناهان ما قربانی شد. او حدوداً در ساعت سه بعد از ظهر روز جمعه، بر روی صليب مرد. همان روز هم جسد او را در قبر گذاشتند.‏

آدم و حوا وقتی گناه کردند، چشمانشان به روی برهنگی خود گشوده شد و خود را با پوششی کاذب و نابجا که خودشان ساخته بودند، پوشانیدند! امروز، در این جمعۀ صلیب، عیسی، برۀ واقعی خدا، برهنگی روحانی ما را با قربانی خود می‌پوشاند.‏

عيسی، يک شب قبل از مرگ بر صليب، شام آخر را با شاگردانش صرف نمود. او در حين شام، نانی را که پاره نمود به بدنش تشبيه کرد و پيالۀ عصارۀ انگور را به خونش تشبيه نمود. به اين ترتيب، عيسی ضروری بودن عهد جديد خدا با انسان را از طريق پاره شدن بدن و ريخته شدن خون و مرگ خود بر روی صليب، بيان نمود.‏

خدا می‌خواهد چشمان دل ما باز شود تا نجات او را درک کنيم. او می‌خواهد حق‌جويان ایرانی را نجات دهد و بر قلب ايشان سلطنت نمايد. خداوند می‌فرماید، در ایام آخر اسیران عيلام را باز خواهم آورد.‏

به‌واسطۀ خون مسیح انسان از محکومیت گناه آزاد می‌شود. با خون او شخص نجات و شفا می‌یابد و عادل شمرده می‌شود. خون عیسی جريمۀ گناه انسان و بهای آزادی او از محکوميت و موت است.‏

مطابق پیشگویی‌های کتاب مقدس، عيسی مسیح برای گناهان ما مرد و مدفون شد و در روز سوم از مردگان قیام نمود. مسيح زنده است و قیامش از مردگان نشان می‌دهد که او دارای الوهیت است.‏