پیام محبت

در اين يکشنبه، که اولين روز از هفتۀ آخر زندگی عيسی بر زمين بود، او فروتنانه و پيروزمندانه وارد اورشليم شد. عيسی، سرور صلح و سلامتی، بر کرۀ الاغی سوار بود و جمعيت بزرگی با شاخه‌های نخل به استقبالش رفتند.‏

هر کس که شک کند، نمی‌تواند تصمیم قاطعی بگیرد. کشاورزی که برای کارکردن منتظرِ هوایِ مساعد بماند، نه چیزی خواهد کاشت و نه چیزی درو خواهد کرد.‏

حالا که سالی جديد در پيشِ رو داريم، با تمام دل خود بر خداوند توکل و اعتماد کنيم و از او حکمت دريافت نماييم. اگر خداوند را محترم بداريم و او را در رأس زندگی‌مان قرار دهيم، او ما را کاميابی می‌بخشد.‏

در ماه نيسان و فصل بهار، نحميا از اردشير پادشاه درخواست نمود که به اورشليم باز گردد و خواست خدا را در آنجا به انجام برساند. خوب است در شروع اين سال نو، مصمم شويم که آنچه برای خدا مهم است انجام دهيم.‏

سالی دیگر فرا رسید، با موقعیتی دیگر. اگر دچار غم و رنج هستیم، علتش گناهان ما است. اما خدا می‌خواهد روز ما و سال ما را از درون ما نو بسازد. چشمان او از ابتدا تا انتهای سال، برای نیکویی رسانیدن بر ما است.‏

با آمدن فصل بهار، می‌بينيم که خدا فرصتی دوباره به طبيعت بخشيده که تغيير و تبديل و حيات تازه در آن ديده شود. آيا برای انسان هم امکان پذير است که تولد و حياتی تازه بيابد و دل و وجودش دگرگون شود؟

عيسی مسيح، نجات‌دهندۀ بشر، که خداوند و مظهر خدای نادیده است، به جهان آمد تا انسان را از گناه و اسارت و عاقبت گناه، که جهنم ابدی است نجات دهد.‏

فیض خدا، نه تنها فیضی نجات‌بخش است و فیضی که گرسنگی و تشنگی روحانی ما را کاملاً برطرف می‌کند، بلکه فیضی است که مطمئناً، جايگاه ابدی‌مان را در حضور خدا حفظ می‌کند.‏

خدا در پی ایجاد رابطه با ما است. او می‌خواهد که ما مانند فرزندان عزیزش با او رابطۀ پدر و فرزندی داشته باشیم. خدا در مسيح، جريمۀ گناهان‌ ما را پرداخت کرد تا بتوانیم با آزادی به حضور او برویم.‏

بیایید نزد من ای تمامی زحمتکشان و گرانباران و من به شما آرامی خواهم داد. یوغ مرا به گردن گیرید و از من تعلیم یابید، زیرا من بردبار و فروتن هستم و جان‌های شما آرامی خواهد یافت.‏