مهدیه گلرو، فعال سیاسی، در گفت‌وگو با ما تأکید می‌کند: «مردم ایران مجبور نیستند بین قاتلان‌شان انتخاب کنند». او از «مقاومت زندگی» در برابر دو پروژه جنگ‌طلبی می‌گوید؛ یکی در حاکمیت با طرح «جان‌فدا» و دیگری در دیاسپورا با بازتولید ترومای کشتار دی‌ماه به مثابه «هولوکاست ایرانی».

حسین نوش‌آذر - سفر اخیر دونالد ترامپ به پکن اگرچه در ظاهر با امضای چند قرارداد اقتصادی نمادین همراه بود، اما در پشت صحنه این دیدار، سه چالش بزرگ سایه انداخته بود که معادله قدرت را به نفع چین تغییر داده‌اند: معمای بازدارندگی ایران در تنگه هرمز که با حمایت غیرمستقیم اما راهبردی پکن گره خورده، خط قرمز متحرک تایوان که ترامپ حاضر است آن را در ازای دستاوردهای اقتصادی معامله کند، و شکاف فناوری هوش مصنوعی که علی‌رغم تحریم‌های آمریکا، به طرز نگران‌کننده‌ای در حال بسته شدن است. برای بررسی این سه محور، با مسعود دلبری، کارشناس انرژی و تحلیلگر سیاسی، به گفت‌وگو نشسته‌ایم.

حسین نوش‌آذر - ۱۵۰ تن از زندانیان سیاسی سابق و کسانی که تجربه احضار، بازجویی و تهدید نیروهای امنیتی را داشته‌اند، در بیانیه‌ای تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران را محکوم کرده و سیاست‌های سرکوبگرانه داخلی به‌ویژه اعدام‌ها را شدیداً نقد کرده‌اند. امضاکنندگان با تأکید بر «راه سوم»، مرزبندی روشنی بین مخالفت با استبداد داخلی و رد دخالت خارجی ایجاد کرده‌اند. علی افشاری، تحلیلگر سیاسی و یکی از امضاکنندگان این بیانیه، در گفت‌وگو با ما ضمن بررسی آسیب‌های بلندمدت جنگ بر جنبش دموکراسی‌خواهی، بر لزوم تبدیل این صدای سوم به گفتمان غالب جامعه ایران تأکید کرد.

در شرایطی که تورم مزمن و بحران‌های اقتصادی طبقه متوسط شهری ایران را به سمت «نزول اجتماعی» سوق داده و «فقرای جدید» را وارد بازار کار و رقابت بر سر منابع محدود کرده، شکاف و فشار بر اقشار سنتی فقیر و کارگران بیش از پیش افزایش یافته است. ایوب رحمانی، فعال کارگری سرشناس، در گفت‌وگو با ما ضمن تشریح ابعاد این بحران اجتماعی اجتماعی راهکارهای فوری برای جلوگیری از تشدید بحران را مطرح کرد.

گفت‌وگو با دکتر عباس آزادیان، روانپزشک درباره تاب‌آوری by radiozamaneh

جنگ اخیر با تضعیف همزمان نفوذ منطقه‌ای ایران و افزایش آسیب‌پذیری اسرائیل، معادلات قدرت در خلیج فارس را به طور اساسی تغییر داده است. بهروز فراهانی، تحلیلگر سیاسی، در گفت‌وگو با ما از شکل‌گیری «نظم جدید خلیج فارس» سخن می‌گوید؛ نظمی مبتنی بر «بازدارندگی ناپایدار»، واگرایی عمیق عربستان و امارات، حرکت به سوی چندجانبه‌گرایی (multi-alignment) و ظهور ائتلاف چهارضلعی ترکیه، عربستان، مصر و پاکستان به عنوان پاسخی به افول نسبی نفوذ آمریکا در منطقه.

خبرگزاری تسنیم با استناد به حاکمیت ایران بر بستر و ستون آب تنگه هرمز، سه اقدام عملی شامل اخذ عوارض مجوز از شرکت‌های خارجی، الزام غول‌های فناوری به تبعیت از قوانین ایران و انحصار تعمیر و نگهداری کابل‌ها توسط شرکت‌های ایرانی را پیشنهاد داده است. اما مسعود دلبری، کارشناس انرژی و تحلیلگر ژئوپولیتیک، در گفت‌وگو با ما هشدار می‌دهد که این سیاست «بازی دو لبه‌ای» است: اگر با دیپلماسی هوشمندانه همراه شود، می‌تواند اهرم فشار واقعی و درآمدی پایدار برای ایران ایجاد کند، اما اگر یک‌جانبه و تهدیدآمیز اجرا شود، کشورهای همسایه را به سمت سرمایه‌گذاری گسترده بر روی مسیرهای جایگزین (از جمله کریدورهای زمینی و دریاییِ دورزنندهٔ هرمز) سوق خواهد داد و عملاً ایران را از نقشهٔ زیرساخت دیجیتال جهان حذف خواهد کرد.

برکناری پروفسور آریا فانی، ایران‌شناس سرشناس، از مدیریت مرکز خاورمیانه دانشگاه واشنگتن به‌دلیل انتقاد از اقدامات نظامی آمریکا و اسرائیل علیه ایران، این پرسش بنیادین را پیش کشیده است که آیا دانشگاه‌های دولتی آمریکا اصول آزادی آکادمیک را فدای فشارهای سیاسی می‌کنند؟ در شرایطی که هیچ مدرکی دال بر قصور علمی یا اداری پروفسور فانی ارائه نشده، دکتر مهدی گنجوی، استاد دانشگاه تورنتو، در گفت‌وگو با خبرنگار ما این اقدام را مصداق «تنبیه خاموش» و نقض آزادی اندیشه ارزیابی کرده و هشدار می‌دهد که حذف یک استاد از جایگاه اثرگذار صرفاً به‌خاطر دیدگاه‌هایش، پیامی خطرناک برای جامعه علمی ارسال و فضای نقد و گفت‌وگو را محدود می‌کند.

در میان شکاف عمیق قدرت پس از خامنه‌ای، «حجتیه مدرن» به عنوان نماد تندروترین جریان انقلابی، با اصرار بر آرمان‌گرایی آخرالزمانی در برابر هرگونه مذاکره و توافق ایستاده است. آیا این دوگانه «ایدئولوژی مطلق در برابر بقای نظام» عصر آرمان‌گرایی جمهوری اسلامی را به پایان می‌رساند؟ مهدیه گلرو، فعال سیاسی، در گفت‌وگو با ما به بررسی ریشه‌های تاریخی این جریان، آسیب‌های آن بر عقلانیت و کنشگری مدنی، و وزن‌کشی جاری میان «میدان» و «میز مذاکره» می‌پردازد.

بایز افروزی، فعال سیاسی کرد فاش می‌کند که تسلیحات آمریکایی ارسال‌شده برای احزاب کرد ایرانی، علی‌رغم ادعاهای اولیه دونالد ترامپ، هرگز به دست آنها نرسید و همچنان در انبارهای وزارت داخله اقلیم کردستان عراق در اربیل نگهداری می‌شوند. افروزی در گفت‌وگو با ما تأکید می‌کند که محاسبات احتیاط‌آمیز مقامات اقلیم- به دلیل ترس از انتقام شدید جمهوری اسلامی و درگیری مستقیم - در برابر وعده‌های واشنگتن برای تجهیز کردها به عنوان نیروی زمینی، برتری یافت و پروژه را عملاً به بن‌بست رساند.