ROBBERT’S PODCAST

Abram had in Kanaän moeten blijven, maar zijn gebrekkig vertrouwen in Gods zorg voor hem drijft hem ertoe naar Egypte te gaan in een tijd van hongersnood. De listigheid waarmee hij Sarai aan de greep van de Egyptenaren hoopt te onttrekken werkt averechts: juist omdat zij horen dat Sarai zijn zuster is, wordt zij meegenomen naar de harem van de Farao.

Maar deze Farao Inyotef III blijkt rechtvaardiger te zijn dan Abram dacht en bovendien grijpt de HEERE in en treft het huis van de Egyptische koning met plagen. Op Sarais woord - de tekst zegt letterlijk: "op het woord van" - begrijpt deze wat er gaande is, geeft Abram een reprimande en laat hem gaan, met alle geschenken die hij aan Abram vanwege Sarai gegeven had. Wat op een ramp had kunnen uitdraaien wordt door de HEERE omgevormd tot een grote zege: alle rijkdom van Abram komt uiteindelijk uit Egypte - zoals ook Israël later in de uittocht met goud en zilver vertrokken mocht.

De les voor ons is niet alleen dat we God moeten vertrouwen. Het is ook het troostrijke woord dat de HEERE ons ook, ondanks ons ongeloof, niet aan ons lot zal overlaten.

Serie 2 van "Bijbelse Hermeneutiek" behandelt de structuur van de kleinste compositionele eenheid (passage of pericoop).

Communicatie verloopt via de presentatie van een compositionele eenheid waarin samenhang bestaat tussen zinnen om het communicatieve doel te bereiken: dat is wat we de coherentie van een passage noemen.

Aan de orde komt:

Hoe bepalen we begin en eind van een passage?

Komt de passage aan een eind, heeft het een slot?

Op welke manier worden de onderdelen van de passage afgegrensd?

Worden woorden herhaald?

Is er een verandering van toon, tijd, of acteur (degene die handelt) in een passage?

De opdracht is (2.5) om dit toe te passen op Genesis 4.

Voorbereiding op de preek van aanstaande zondag in Schagen. Het thema is: Gods onvoorwaardelijke zorg voor Zijn kinderen (ook als die verdwaald zijn).

Abrahams gebrek aan geloof komt duidelijk naar voren in zijn verschrikte reactie op de hongersnood in Kanaän. Het eigenmachtige plan om zichzelf en Sarai in Egypte te beschermen tegen de Farao mislukt volkomen en de deceptie werkt niet - of werkt juist averechts. Door te zeggen dat sarai zijn zuster is, breng hij haar juist in gevaar - als ze al de gelegenheid hebben gekregen om iets te zeggen.

God beschermt echter Sarai in het huis van de Farao en de Farao blijkt fatsoenlijker te zijn dan Abram dacht: Sarai wordt losgelaten nadat het huis van Farao door zware plagen is bestraft en Abram keert terug naar Kanaän als een rijk man.

Uw Woord is de waarheid – Inleiding tot de hermeneutiek van de Bijbel

Hoofdstuk 1 – inleiding in 9 delen

Samengevat: correcte interpretatie van de bijbel is gebaseerd op een redelijk oordeel over wat de tekst werkelijk zegt, zonder beroep op traditie en leersysteem.

De historische en objectieve betekenis van de tekst is de grondslag voor ons begrip.

Ons begrip beweegt vanaf wat de bijbel zegt naar wat de tekst betekent en dan pas naar hoe het moet worden toegepast.

Wat de tekst zegt is veel zinnig; de context (historisch en cultureel) bepaalt mede wat het betekent; en door analogie vinden we de toepassing.

De 9 lezingen in dit bestand leggen de volgende 11 zaken uit, maar corresponderen dus niet met het betreffende nummer:

Het gezag van de bijbel is afhankelijk van het gezag van de interpretatie van de bijbel.

De traditie in de middeleeuwen zegt, dat elk woord in de Schrift vier betekenissen heeft: de letterlijke, de allegorische, de morele, en de anagogische.

De Reformatie leerde het gezag van de bijbel boven dat van de kerk; de historische en grammaticale betekenis was de gezaghebbende.

Daaruit volgt: de taal van de bijbel is niet uniek en heilig, maar is de taal van mensen.

De studie van de bijbel moet leiden tot onze inzichten over de bijbel en niet omgekeerd.

De betekenis van de bijbel wordt vastgesteld met argumenten en niet met autoriteiten.

Het onderzoek van de tekst is objectief en inductief – interpretaties moeten onderworpen kunnen worden aan kritiek.

de Reformatie leerde: wat de tekst zegt is wat de tekst betekent, en wat de tekst betekent moet worden toegepast. Echter: taal is altijd veelzinnig: wat de tekst zegt kan verschillende dingen betekenen, en de betekenis van de tekst moet in verschillende situaties anders worden toegepast.

Taal berust op conventies in de communicatie, en is betrokken op een bepaalde situatie.

Er zijn drie barrières tussen de betekenis van de tekst en de toepassing.a) beschrijvende passages bevatten geen gebod en kunnen niet worden toegepast.b) voorschriften krijgen hun betekenis in de historische situatie waarin ze zijn gegeven. De historische context bepaalt hun strekking.c) de betekenis van een voorschrift hangt samen met de culturele context.

De toepassing van een tekst maakt het nodig om te zoeken naar het onderliggende principe door middel van analogie.

Uitzending van Koinonia Bijbelstudie op donderdag 14 februari 2019

Als we de geboden van Christus moeten bewaren, welke geboden zijn dat dan? Kunnen we volstaan met te zeggen dat we geestelijk moeten leven, afgezonderd van het kwade en gehoorzaam aan het gebod van de naasten- en broederliefde?

Of moeten we weer toegang vinden tot wat de "Wet van Christus" (Gal. 6:2) heel concreet betekent? Namelijk de geopenbaarde wil van God in Oude en Nieuwe Testament zoals we dat mogen interpreteren volgens het dubbelgebod: liefde tot God bovenal en liefde voor de naaste als onszelf - en wellicht ook nog door de dubbele lens van 1 Johannes 3:23, namelijk het gebod te geloven in de Naam van de Heer Jezus Christus en het gebod om elkaar lief te hebben (zoals Hij ons heeft liefgehad). De Wet van Christus omvat vele zaken: het woord van de Vader in het OT, de geboden van Christus en Zijn interpretatie van de Wet in b.v. de Bergrede, de Rabbijnse interpretatie van de Wet die door Christus wordt gesanctioneerd in Mattheüs 23:2, en eigenlijk ook nog het proces van "discernment" waarmee in de gemeente regels van gedrag worden vastgesteld (gebonden) of afgeschaft (ontbonden) volgens Mattheüs 18:18. Zo wordt de "rechtvaardige eis van de wet" vervuld in ons wanneer wij niet naar het vlees leven, maar wandelen naar de Geest. (Rom. 8:4)

Voor de broeder en zusters in Heemstede...

Verkondiging over Lukas 4:16-30.

Jezus preekt in de synagoge van Nazareth over de Messiaanse tekst van Jesaja 61:1-4. Maar het is heel bijzonder om te zien wat Hij weglaat uit de tekst - de verwijzing namelijk naar de dag van de wraak van de Heere - en welke interpretatie Hij verder aan deze woorden geeft. Zowel Hij als de leden van de Synagoge lezen de tekst als een verwijzing naar de Messias. Het nieuwe is niet alleen dat Jezus uitspreekt dat deze profetie in Hem - voor uw oren - vervuld is. Voor de hoorders in de synagoge gaat het in de tekst van Jesaja om de verdelging van de vijanden van Israël en de bevrijding van het volk uit vreemde overheersing; voor Jezus gaat het om de bevrijding van de zonde en de vernieuwing van het hart. Het heil is niet per se zomaar beschikbaar voor het volk als geheel: de weduwe in Zarephta en Naäman de Syriër kregen deel aan een heil dat aan het volk niet toekwam vanwege hun ongeloof. Het is duidelijk dat de synagoge de diagnose niet aanvaardt: zij, de joden, zijn geen "zondaars uit de volkeren" en hebben een privilege bij God, ondanks hun morele houding. Jezus komt als geneesheer echter voor armen, blinden, gevangenen, verdrukten in hart, voor gebondenen. Niet voor de rechtvaardigen in Israël - die zijn er ook niet in Gods ogen. Het verschil is aanleiding tot een woedende reactie waarbij de mensen in de synagoge - allemaal goede bekenden van Jezus die daar is opgegroeid en 30 jaar gewoond heeft - Hem zelfs proberen te vermoorden.

Een kleine studie over de betekenis van de zalving in 1 Johannes 2:20-21 en 27. betekent dit echt, dat we zonder de Schrift rechtstreekse openbaring van God ontvangen? Hebben we dus eigenlijk de Bijbel niet meer nodig? Die tendens vinden we wel bij de Quakers tegenover de Puriteinen en bij de Charismatische beweging. Steeds vaker wordt een beroep gedaan op het werk van de Heilige Geest buiten de Schrift om. Maar is het terecht dat men zich daarbij beroept op deze teksten uit 1 Johannes?

In deze aflevering van KOINONIA BIJBELSTUDIE geven we een antwoord op deze vragen.

Opnieuw een preek over Mattheüs 3:13-17, dit keer in de Baptisten gemeente "De Ark" in Ter Apel.

Een week na de verkondiging in Hilversum over Mattheus 3:13-17 nu nogmaals hetzelfde thema, maar dan in de PG Nootdorp. Nu ook met het kinderverhaal dat eraan vooraf ging.

In deze tweede versie vielen een aantal zaken weg die in de iets langere preek in Hilversum wel aan bod kwamen.

Fragmenten van de reguliere uitzending van Koinonia Live! van 11 januari 2019. In deze fragmenten bespreken Henneke en ik de betekenis van de Nashville Verklaring over de Bijbelse visie op de menselijke sexualiteit, die in de laatste tijd zoveel stof heeft doen opwaaien.

De bedoeling is in alle rust te bespreken wat hier nu eigenlijk gaande is: de geschiedenis achter deze verklaring, de motivaties, de feitelijke en theologische zaken die hierbij een rol spelen. 

In KOINONIA LIVE! van de volgende week vrijdag - op Spreaker.com - gaan we meer inhoudelijk in op de theologische stellingen die worden gepresenteerd in de Verklaring.