Í dag er afmæli í Rokklandi sem hefur eftir þáttinn í dag farið 1200 sinnum í loftið og á um leið 25 ára afmæli núna í október. Ég vil nota tækifærið og þakka þeim sem hafa hlustað gegnum tíðina og eins þeim sem hafa nennt að tala við mig í þáttunum en þeir eru fjölmargir. Ég hef eignast góða vini gegnum útvarpið og kunningja í þúsundavís. Rokkland hefur gert líf mitt betra á svo margan hátt og fyrir það er ég þakklátur. Þetta er orðið langt ferðalag en ég held ótrauður áfram þangað til annað kemur í ljós. Í þættinum í dag ætla ég að rifja upp hitt og þetta úr gömlum þáttum - fyrsta viðtalið við Sigur Rós 1997, viðtalið við Neil Young 2014, Brian Wilson 2016, Coldplay 2001, Utangarðsmenn 2000, Nick Cave 2013 og svo framvegis. Takk fyrir samfylgdina 1200 sinnum og í 25 ár.

Eins og oft áður verður víða komið við í Rokklandi dagsins. Við heyrum nokkur lög af nýrri plötu frá Travis, plötunni 10 songs. kynnumst hljómsveitinni Garcia Peoples frá New Jersey sem heitir eftir Jerry Garcia úr Grateful Dead. Heyrum líka nokkur lög af nýrri plötu frá Flaming Lips (American Head) og Ane Brun, Songhoy Blues, Stevie Nicks, Stevie Wonder, Diana Jones og Celeste koma líka við sögu.

Í Rokklandi í dag skoðum við tvær tvær nýjar plötur sem voru að koma út, annarsvegar með ensku sveitinni Doves og svo bandarísku sveitinni Fleet Foxes. Sineád O?Connor kemur við sögu og Eivör Pálsdóttir sem var að gefa út plötu sem heitir Segl. Svo er það landi hennar Marius Ziska - heyrum í honum og Robert Plant og AC/DC, War on Drugs og heyrum svo aðeins í Oasis á Hróarskelduhátíðinni árið 1995 - fyrir 25 árum síðan, en núna 2. Október voru liðin 25 ár frá því önnur plata Oasis kom út; What?s the story morning glory sem er ein mest selda plata sögunnar í Bretlandi.

Í Rokklandi dagsins heyrum við nýja músík frá Adrianne Lenker úr Big Thief, rifjum við upp þegar Nick Cave kom og spilaði á Broadway í Reykjavík í desember 2002 - heyrum brot af tónleikunum sem Rás 2 hljóðritaði. En megnið af tímanum fer svo í að minnast gítarleikarans og tónlistarmannsins Peter Green sem stofnaði Fleetwood Mac á sínum tíma- átti með sveitinni 2-3 góð ár en tapaði síðan geðheilsunni eftir tilraunir með LSD. Hann hætti í bandinu, gaf alla peningana sína og allt sem hann átti, var greindur með geðklofa árið 1970 - en 1969 var hljómsveitin hans, Fleetwood Mac, heitasta bandið í Bretlandi og seldi meira af plötum en Bítlarnir og Rolling Stones. Peter Green lést í júlí 73 ára að aldri. Hann var séní og einn áhrifamesti gítarleikari rokksögunnar.

Cat Stevens er maður dagsins í Rokklandi. Árið 1970, fyrir hálfri öld sendi hann frá sér plötuna Tea for the Tillerman. Hann var 22 ára gamall - þetta var fjórða platan hans og hún hefur að geyma lög eins og Wild World, Where do the children play og Father and son t.d. Hann hljómar alls ekki 22 ára á þessari plötu heldur frekar eins og lífsreyndur eldri maður. Það er hann svo sannarlega orðinn í dag. Hann er 72 ára gamall og það eru meira en 40 ár síðan hann tók Íslamstrú og tók upp nafnið Yusuf Islam. Hann hætti alfarið að syngja og spila og semja lög, seldi alla gítarana sína og gaf peningana til góðgerðarmála. En löngu síðar fannst honum að hann gæti látið það ganga saman, að vera múslimi og syngja og spila og semja lög - gefa út plötur og spila á tónleikum. Og núna þegar Tea for the Tillerman platan er orðin hálfrar aldar gömul ákvað hann að gefa hana út í sérstökum afmælis-pakka eins og oft er gert, en hann lét ekki duga að endurhljóðblanda plötuna eins og sumir gera heldur tók hann hana upp alla aftur. Hann er með sama upptökustjóra með sér og gerði plötuna með honum í gamladaga - Paul Samwell Smith sem var bassaleikari Yardbirds á sínum tíma, og gítarleikarinn Alun Davies sem var á gömlu plötunni og hans hægri hönd á sínum tíma er líka á þeirri nýju. Í Rokklandi í dag ætla ég að skoða þessa nýju útgáfu af Tea for the Tillerman og skauta yfir feril og ævi Cat Stevens/Yusuf og hann segir frá því sjálfur hvers vegna hann snérist til Islam á sínum tíma, hvers vegna hann hætti að spila og hvers vegna hann byrjaði svo aftur. Cat Stevens er klassík.

Það er 20. september í dag og dagurinn í dag í gegnum tíðina kemur aðeins við sögu í þættinum í dag - litlir atburðir í tónlistarsögunni þennan dag gegnum tíðina. Meðal þeirra sem koma við sögu í dag eru fólk og listamenn eins og Blind Faith, Fountains of Wayne, Bítlarnir, Bob Dylan, Miley Cyrus, Gillian Welch, Matt Behringer, The Jayhawks, Ben Kweller og Billie Joe Armstrong - og svo förum við á tónleika með Eagles og R.E.M.

Bandaríska tónlistarkonan Taylor Swift gerir það gott þessa dagana - nýja platan hennar - Folklore, er búin að vera í sex vikur á toppnum á Bandaríska vinsældalistanum - og platan hennar sem kom út í fyrra var mest selda plata síðasta árs í heiminum - við heyrum í Taylow Swift í Rokklandi dagsins og lög af öllum hennar plötum. Svo er það Rolling Stones - þeir voru að senda frá sér lúxus útgáfu af plötunni Goats Head Soup sem kom út 1973 sem er stórfín plata og við hlustum aðeins á Goats Head Soup í þættinum. En í þættinum fyrir hálfum mánuði var Vernharður Linnet gestur minn - og við vorum að spjalla um Jazz og spila Jazz fyrir byrjendur. Við hlustuðum á Luois Armstrong, Coleman Hawkins, Duke Ellington, Count Basie, Bennie Goodman, Charlie Parker, Art Blakey, Gerry Mulligan, Miles Davis og Ornette Coleman og þar þurftum við að hætta vegna þess að tíminn var búinn - en Venni var ekki búinn að fara alla leið - við þurftum að hætta í miðju kafi og fyrstu mínúturnar í dag fara í að klára jazz fyrir byrjendur.

Hörður Torfason söngvaskáld, leikari og leikstjóri fagnaði 75 ára afmæli sínu síðasta föstudag - og í ár eru liðin 50 ár frá því hann gerði fyrstu plötuna sína. Og í ár eru líka 45 ár frá því Hörður sagði þjóðinni frá því í viðtali fyrstur íslendinga að hann væri hommi. Það hafði gríðarleg áhrif á líf Harðar og margra annara. 2020 er mikið afmælisár hjá Herði og mér fannst það kjörin ástæða til að fá hann í heimsókn í Rokkland og það sem við ætlum að gera er að hlusta saman á fyrstu plötuna hans - þessa 50 ára gömlu plötu; Hörður Torfason syngur eigin lög, sem hefur að geyma lög eins og Þú ert sjálfur Guðjón, Lát huggast barn, Ég leitaði blárra blóma og kveðið eftir vin minn. Við ræðum um viðtalið í Samúel 1975, um Búsáhaldabyltinguna 2008, um íslenska hunda, músíkina og lífið og tilveruna almennt.

Jazzhátíð í Reykjavík stendur yfir þessa dagana - hófst í gær og stendur til næsta laugardags. Þar er ýmislegt áhugavert á dagskránni - flott prógramm fyrir þá sem hafa gaman af Jazzmúsík - og í tilefni af Jazzhátíð ákvað ég að gera það sem ég hef ætlað mér í nokkur ár sem er að tala um Jazz í Rokklandi. Hvað er jazz? Hvaðan kemur hann? Hver hlustar á hann og er eitthvað í þetta varið? Hverjir eru helstu persónur og leikendur? Gestur Rokklands í dag og sá sem ætlar að leiða okkur um undraveröld jazz-heima er einn helsti Jazzmaður þjóðarinnar - útvarps og blaðamaðurinn og Jazz-spesíalistinn Vernharður Linnet.

Við ætlum að koma víða við í þessum fyrsta Rokklandsþætti eftir sumarfrí og heyra heilmikið af nýrri músík sem hefur verið að koma út undanfarna daga með fólki eins og Volcanova, Sólstöfum, The Clockworks frá Galway á Írlandi, Ariönnu Ferro, Angurværð, Kristínu Sesselju og Sigríði Guðnadóttur. Við rifjum líka upp þá tíma þegar Birthday Sykurmolanna var smáskífa vikunnar í NME og Melody Maker í Bretlandi í sömu vikunni um þetta leiti árið 1987. Og svo rifjum við líka upp tónleika Bjarkar á Roskilde Festival sumarið 2007 - heyrum þrjú lög með henni þaðan. En byrjum á Neil Young sem sendi frá sér fertugustu hljóðversplötuna í sumar, plötu sem átti upphaflega að koma út fyrir 45 árum árum síðan, en var semsagt að koma út núna. Hún heitir Homegrown og Neil segir sjálfur að hún sé týndi hlekkurinn milli Harvest, Comes a time og Harvest moon.