"I present gravity as an anthropocentric analogy, as a metaphor of infinite love.....love for other human beings, but it can be love that is platonic, love that is on an intellectual level, it can be love for the words, love for language, love towards self-knowledge...", says Emilia Todorova about her poetry collection titled "Gravity" - “Јас гравитацијата ја претставувам како антропоцентрична аналогија, како метафора на бесконечна љубов.....љубов кон другите човечки суштества, но тоа може да биде љубов која што е платонска, љубов која што е на интелектуално ниво, тоа може да биде љубов кон зборот, кон јазикот, кон себеспознавањето....”, вели Емилија Тодорова за “Гравитација” за која што ја доби овогодинешната награда “Стојан Христов” за најдобра книга поезија од иселеник, што ја доделува Агенцијата за иселеништво на РМ во соработка со жирито на Струшките вечери на поезијата.