Shattered but Unbroken

Episode Description

In this episode, I share my gratitude as we come together for

Thanksgiving. This year has been especially meaningful because my

family, my friends, and I prepared a Thanksgiving dinner for people in

the Break community and for those who work at the Lighthouse For The

Bride—people who might otherwise spend the holiday alone. Seeing

everyone enjoy the food, feel welcomed, and appreciate the kindness

truly touched my heart.

Working four days a week at the Lighthouse For The Bride has taught me

so much. The people there are kind, supportive, and helpful. Through

this experience, I’ve grown more independent, confident, and stronger in

how I live my life. Sometimes life feels like a circle, going around and

around, but moments like these remind me that we are all connected, and

none of us are alone.

I want to share my story to remind everyone that many people are

struggling, hoping for better days, and trying their best—just like you,

just like me. Support, kindness, and community make all the difference.

Thank you to everyone who has stood by me—my friends, my family, my

husband, my daughter, and my father and mother-in-law. I appreciate you

all so much. This episode is dedicated to gratitude, hope, and the power

of caring for each other.

Episode Description

In this episode, I share a beautiful and heartfelt Thanksgiving

experience that reminded me of the power of kindness, community, and

togetherness. This year, my family and friends came together to prepare

a warm Thanksgiving dinner for people who often feel alone—those without

family, those who are isolated, and those who are part of the Lighthouse

for the Blind community.

With love and teamwork, my amazing friends cooked incredible food and

opened their hearts to welcome everyone as family. We invited coworkers

and community members to join us at the table, and for those who didn’t

feel comfortable coming in person because of insecurity or shyness, we

delivered plates of food to their homes. Their smiles, gratitude, and

happiness made the whole day even more meaningful.

This Thanksgiving reminded me how important it is to reach out to people

who feel lonely, unseen, or disconnected. A simple meal, a warm

invitation, or a small act of kindness can make a huge difference. I am

deeply grateful to my family and friends who supported me—without them,

none of this would have been possible.

I hope this episode inspires someone out there to share love, food, and

connection with people who have no family or who feel alone during the

holidays. Sometimes, one gesture of kindness can change someone’s entire

day.

Episode Description

เดือนพฤศจิกายนเป็นเดือนแห่งวันหยุดและความอบอุ่นในครอบครัว

หลายคนกลับมากินข้าวพร้อมหน้าเพื่อขอบคุณทุกสิ่งที่มี ในตอนนี้

ฉันอยากแบ่งปันความรู้สึกและความตั้งใจดีของฉัน ครอบครัว และเพื่อน ๆ

ที่ได้จัดงานเลี้ยง Thanksgiving Dinner

ให้กับเพื่อนร่วมงานที่ตาบอดและคนที่ทำงานด้วยกันซึ่งต้องอยู่ตามลำพัง

ไม่มีครอบครัวอยู่ใกล้ หรือย้ายมาจากต่างถิ่น

ช่วงเวลาที่ต้องอยู่คนเดียวในวันพิเศษแบบนี้อาจทำให้รู้สึกเหงาและเศร้า

ถ้าเรานึกว่าตัวเราอยู่ในจุดนั้นก็คงเข้าใจได้ดี

แต่ฉันโชคดีที่มีครอบครัวที่ดี สามีที่ทำงานหนักเพื่อดูแลบ้าน ลูกที่น่ารัก

และเพื่อนญาติพี่น้องที่คอยสนับสนุนและให้กำลังใจกันเสมอ

ในตอนนี้ฉันอยากขอบคุณทุกคนที่ให้แรงใจ

และอยากส่งต่อกำลังใจนี้แก่ทุกคนที่กำลังฟัง หากคุณมีโอกาส

ขอให้คุณมอบกำลังใจเล็ก ๆ ให้กับคนรอบตัว เพราะบางครั้งคำพูดดี ๆ

หรือการแบ่งปันอาหารมื้อหนึ่ง ก็อาจทำให้หัวใจใครบางคนอบอุ่นขึ้นมาก

ฉันและครอบครัวหวังว่า Thanksgiving ปีนี้จะเป็นวันที่เต็มไปด้วยความสุข

การสังสรรค์ และรอยยิ้มจากทุกคน

ขอให้ทุกคนมีความสุขและเป็นกำลังใจให้กันและกันเสมอ

Episode Description

In this episode, I share a heartfelt story about Thanksgiving, kindness, and community. This year, my family, my friends, and I decided to host a Thanksgiving dinner for the people I work with at “the Bride”—especially those who don’t have family nearby, or who couldn’t travel home for the holiday.

I wanted to create a warm place for everyone to feel welcome. I know the feeling of loneliness, and I never want anyone to spend the holiday alone. So I opened my home and invited coworkers from different states, people who are by themselves, and anyone who needed a seat at the table.

I am thankful for the support I received from my family, my father-in-law, my mother-in-law, and my friends who helped with food, time, and money. Their kindness made this dinner possible. I’m excited, hopeful, and grateful for everyone who wants to join—even those who said “maybe.”

In this episode, I share what it means to come together, help one another, and accept help when we need it. Sometimes we all feel lonely, but when someone reaches out with kindness, it’s okay to say yes. I hope this Thanksgiving brings warmth to everyone who joins and to anyone listening today.

Episode Description In this episode, I open my heart and talk about the

reality many of us face every single day. People often say life is

fair—but I don’t see it that way. We work hard, we show up, we give

everything we have, yet nobody seems to appreciate it. Management

doesn’t see our effort. The community doesn’t understand our struggle.

And no matter how hard we try to prove what we can do, it feels like the

world still looks down on us.

For many of us working at the Lighthouse For The Blind, the truth is

painful. We want opportunities. We want to be hired, respected, and

valued. But instead, we’re stuck—trying to survive, trying to support

our families, trying to keep going even when life feels unfair.

In this episode, I share my experience and my feelings—not just for

myself, but for everyone out there who feels the same. You are not

alone. I am one of you. We are all trying our best in a world that

doesn’t always treat us fairly. And sometimes, sharing our story is the

only way to remind ourselves that our struggle matters.

Episode Description

ในตอนนี้

ฉันอยากพาทุกคนย้อนกลับไปมองเส้นทางชีวิตที่เต็มไปด้วยอุปสรรค—ทั้งความหนาว

ความเหนื่อย และความเจ็บปวดที่ต้องเผชิญในแต่ละวัน

ชีวิตของเราอาจไม่เคยสมบูรณ์แบบ ไม่เคยมีความสุขอย่างแท้จริงอย่างที่ฝันไว้

แต่เราก็ยังต้องสู้และบอกตัวเองให้ลุกขึ้นเพื่อครอบครัว เพื่อคนที่เรารัก

และเพื่อให้ตัวเองมีวันพรุ่งนี้ที่ดีกว่าเดิม

ฉันเป็นหนึ่งในผู้ลี้ภัยที่เคยใช้ชีวิตในศูนย์อพยพ ผ่านความไม่แน่นอน

ความกลัว และการเริ่มต้นใหม่จากศูนย์ เมื่อก้าวเข้าสู่ชีวิตในสหรัฐอเมริกา

ทุกอย่างไม่ง่าย—ต้องปรับตัว ต้องเรียนรู้

และต้องสู้กับความยากลำบากทุกรูปแบบ แต่ไม่ว่าเรื่องร้ายจะแย่แค่ไหน

ฉันก็ผ่านมันมาได้ทีละก้าว

ในตอนนี้ ฉันอยากแบ่งปันบทเรียนชีวิตของฉัน เพื่อให้เป็นพลังใจเล็ก ๆ

แก่ทุกคนที่กำลังเดินผ่านเส้นทางที่ไม่ง่ายเหมือนกัน

ขอให้เรื่องราวนี้ช่วยเติมความหวัง ให้คุณรู้ว่าคุณไม่ได้เดินลำพัง

และทุกความเจ็บปวดมีความหมายเสมอ

Episode Description:

In this episode, I want to share my story and my plan for Thanksgiving. Every day, I think about how special it would be to have Thanksgiving dinner with my coworkers at the Lighthouse for the Blind. I just want to share my food, my gratitude, and my appreciation for the people who have been kind and supportive to me.

Many of us are facing similar challenges—looking for jobs, dealing with uncertainty, and trying to stay positive. I am thankful that Spokane has opportunities for people with vision loss. It gives hope and purpose to so many who are struggling.

Sometimes, it’s not easy. Many people live alone without family nearby, and that can be really hard. Loneliness can feel overwhelming, especially during the holidays. That’s why my family, friends, and I want to make a Thanksgiving dinner for everyone—to bring people together, share food, and create a sense of family and belonging.

I also want to say thank you to those who have shown kindness and patience, especially my coworkers and mentors who have taught me so much. Your compassion means more than words can say.

I hope my story reminds others that even in loneliness, kindness can light the way. We all need connection, love, and understanding. Maybe this Thanksgiving, we can all reach out to someone who needs a little warmth and remind them—they are not alone.

Episode Description:

ชีวิตไม่เคยง่าย แต่ทุกย่างก้าวที่ผ่านมาคือบทเรียนอันล้ำค่า เรื่องราวในตอนนี้จะพาไปสัมผัสเส้นทางชีวิตที่เต็มไปด้วยความลำบาก ความสาหัส และการต่อสู้ไม่หยุดยั้ง กว่าจะมาถึงวันนี้ได้ต้องผ่านทั้งน้ำตา ความเจ็บปวด และความหวัง ขอบคุณครอบครัวและเพื่อน ๆ ที่ยังคงอยู่เคียงข้าง โดยเฉพาะเพื่อนตั้งแต่วัย 10 ขวบที่กลับมาเจอกันอีกครั้งเพื่อให้กำลังใจซึ่งกันและกัน ทุกช่วงชีวิตคือการเรียนรู้ และทุกอุปสรรคคือพลังที่ผลักดันให้เราเดินต่อไป ขอให้เรื่องราวนี้เป็นแรงบันดาลใจให้ทุกคนที่กำลังเผชิญความยากลำบาก รู้ว่าคุณไม่ได้อยู่เพียงลำพัง ขอให้คุณเข้มแข็ง มีความหวัง และโชคดีในเส้นทางของตัวเอง

Episode Title: Survivor: A Journey Through Pain and Gratitude

In this episode, I open my heart to share my story — a story of survival, pain, and the strength to keep moving forward. Life has not been easy. I’ve faced trauma, depression, anger, and moments when everything felt impossible. But through it all, I’ve learned that even in the darkest times, love and support can light the way.

I want to take this moment to thank my family — my daughter, my husband, and everyone who stood by me during the hardest chapters of my life. Their care and understanding gave me the courage to heal and to believe in myself again.

By sharing my journey, I hope to remind others that they are not alone. We all go through struggles, and it’s okay to ask for help. It’s okay to feel pain — what matters most is not giving up. Together, we can find hope, healing, and strength to keep going.

Episode Description: In this episode, I want to share about the

wonderful support and community in Spokane. Maria and the team at the

Lighthouse for the Blind and DSB in Spokane are doing amazing work. They

organize so many meaningful activities that bring people together.

Today, I joined a joyful bicycle ride in downtown Spokane — it was

filled with volunteers, laughter, good food, and drinks. The love and

support from everyone truly made my day.

But this episode also comes with sadness. I recently lost someone very

special — a sweet, kind, and beautiful woman from Thailand who always

had a smile on her face. She was in her 90s, full of wisdom and grace,

and she will always be my role model. Her passing has deeply touched my

heart, but her memory and spirit will live on forever.

Through this story, I hope to remind others that life is full of both

joy and sorrow, and that community, kindness, and love are what carry us

through. May this episode bring comfort, encouragement, and hope to

anyone who listens.