Shattered but Unbroken

การเดินทางกลับถึงสหรัฐอเมริกาเป็นเหมือนการกลับเข้าสู่โลกแห่งความเป็นจริงอีกครั้ง

จากอากาศอบอุ่นสู่ความหนาวเย็น จากช่วงเวลาแห่งการเดินทางสู่ชีวิตประจำวัน

การกลับไปทำงาน การเริ่มหาเงิน และการสู้ชีวิตต่อไป

ในตอนนี้ ฉันอยากแบ่งปันความรู้สึกหลังจากได้ใช้ชีวิตที่เมืองไทย

สถานที่ที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นของผู้คน อาหารที่แสนอร่อย

และบรรยากาศที่งดงาม ขอบคุณจากใจจริงถึงเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ

และทุกคนที่ดูแล เอาใจใส่ และมอบความช่วยเหลืออย่างดีที่สุด

แม้ว่าการมองไม่เห็นจะทำให้การเดินทางไม่ง่าย

บางครั้งอาจรู้สึกว่าตัวเองเป็นภาระ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือความเมตตา

ความเข้าใจ และความรักจากผู้คนรอบข้าง

อยากฝากเป็นกำลังใจให้กับทุกคน ไม่ว่าเราจะเผชิญข้อจำกัดแบบใด

ชีวิตยังคงมีความหวัง ยังมีโอกาส และยังมีคนที่พร้อมจะอยู่เคียงข้างเราเสมอ

ขอบคุณทุกช่วงเวลา และขอบคุณจากหัวใจจริง ๆ 💙

Welcome back to the USA. After spending one month in Thailand, I’m

finally home, and this episode is a reflection on that journey. Thailand

welcomed me with warmth, kindness, and unforgettable experiences. Yes,

it was incredibly hot, but the generosity of the people made everything

feel light and meaningful.

I want to express my deepest gratitude to my friends and family in

Thailand. Thank you from the bottom of my heart for your care, your

patience, and your kindness. Every moment — the laughter, the

challenges, the discoveries — will stay with me.

Coming back home brings a different kind of comfort. Back to work, back

to routine, back to a space where I know where everything is. No

confusion, no adjustment, just familiarity. It’s a reminder that home is

not only a place, but also a feeling of grounding and stability.

In this episode, I share what this trip taught me about appreciation,

resilience, and perspective. Life is a mix of good times and hard times,

and both are equally important. Travel, change, and challenges push us

to grow, even when things feel uncomfortable.

Life is short. Sometimes we move so fast that we forget to truly

experience the present. It’s not always easy, but we all have the

ability to keep moving forward. To adapt. To learn. To appreciate.

Join me as I reflect on gratitude, growth, and the simple beauty of

everyday life.

In this episode, I want to share something very personal — the reality

of navigating life when even simple things, like light, can become a

challenge. Traveling to a new place, especially a new country, is not

always exciting or glamorous for me. Sometimes it’s confusing,

overwhelming, and honestly, painful.

There are days when everything feels heavy. Days filled with

frustration, self-doubt, and that quiet anger I sometimes carry inside.

I often find myself asking, Why is this so hard? Why do I feel so upset?

But then there are other days — brighter days — when things flow more

easily, when I feel strong, capable, and hopeful.

Life is unpredictable like that. Some days are good. Some days are not.

And maybe that’s just part of being human.

This episode is about those ups and downs. About the emotional side of

facing challenges that many people never see. It’s about struggle,

resilience, and the quiet courage it takes to keep going even when

things feel difficult. Because even though life is not easy, I truly

believe — we can do it.

ทุกคนย่อมมีความฝัน… ฉันก็เช่นกัน

ความฝันบางอย่างอาจดูเหมือนเป็นไปไม่ได้ แต่ในขณะเดียวกัน

มันก็อาจเป็นไปได้เช่นกัน ชีวิตทำให้เราอยากลองเป็นหลายสิ่ง

อยากทำหลายอย่าง ไม่ว่าจะเป็นการจัดรายการ การเป็นอาสาสมัคร หรือบทบาทอื่น

ๆ ที่เราเคยจินตนาการไว้

แต่ความฝันก็คือความฝัน

บางอย่างสำเร็จ บางอย่างต้องปล่อยวาง

เส้นทางชีวิตไม่เคยง่าย มีทั้งความหวัง ความท้อแท้ ความผิดหวัง

และการเริ่มต้นใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ฉันเองก็เป็นเพียงคนหนึ่งที่ต้องเผชิญกับอุปสรรคเหล่านั้น

ในตอนนี้ ฉันอยากชวนทุกคนที่เข้ามารับฟัง มาร่วมแบ่งปันมุมมองเกี่ยวกับ

“ความฝัน” ไม่ใช่แค่ความฝันที่สวยงาม

แต่รวมถึงความฝันที่เราต้องต่อสู้เพื่อรักษามันไว้

เพราะแม้ชีวิตจะไม่ง่าย

เราก็ยังสามารถเดินต่อ และสานฝันต่อไปได้

ขอให้ทุกคนโชคดีค่ะ

Traveling to Thailand has been one of the most meaningful challenges of

my life. The heat, the unfamiliar surroundings, and the constant need to

adapt made everything feel intense at first. I quickly realized how much

I had to learn — not just about a new country, but about myself.

This is my first time navigating Thailand with vision loss, and every

step has been a test of patience, courage, and resilience. Sometimes I

struggled to keep up. Sometimes it felt overwhelming. But I kept moving

forward because learning to navigate life — whether living here or

visiting — requires facing discomfort and uncertainty.

Despite the difficulties, Thailand has been an incredibly beautiful

experience. The food is amazing, the people are kind, and the country

itself feels welcoming and vibrant. Traveling without eyesight can be

painful and exhausting, but it has also shown me how much joy can still

be found in new places, new flavors, and human connection.

Most of all, this journey has reminded me that challenges and beauty can

exist at the same time. Even when things are hard, there is still so

much to appreciate.

Thank you for listening, and thank you to everyone who has shown

kindness along the way.

In this episode, I want to share my experience traveling in Thailand. We

have been here for one week, and this journey has taught me many

lessons. Sometimes we forget how big the gap is between high class and

low class, between the wealthy and the poor. Seeing this reality up

close is very sad, but it also opened my heart and my perspective.

This trip helped me understand what it really means to live a “normal”

life. We don’t have to compete with wealth or status. Being normal is

enough—being happy, enjoying good food, sharing moments with friends,

and being surrounded by family who truly care for you. Those simple

things matter more than anything.

Along the way, I met many people who touched my heart. One moment that

stayed with me was meeting a man singing on the street for money. It was

painful to see, but it reminded me how many people are struggling

quietly. I hope I can see him again, talk with him, learn his story, and

maybe find a way to help. I want to help build connection and community

in Thailand, even if I don’t yet know what that looks like.

This episode is not just about travel—it’s about humanity, compassion,

and understanding that none of us are alone. Life can be hard. I am

struggling too. But if we walk together, support each other, and open

our hearts, we can get through it.

Thank you for listening and walking this journey with me.

ชีวิตแห่งการเดินทางไม่เคยเป็นเรื่องง่าย เต็มไปด้วยอุปสรรคมากมาย

ไม่ต่างจากชีวิตของคนเรา ที่ต้องผ่านความผิดพลาด การเรียนรู้

และการดำเนินชีวิตจากประสบการณ์จริง บางช่วงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

แต่สุดท้ายเราก็ยังต้องก้าวเดินต่อไป

ในเอพิโซดนี้ ฉันอยากแบ่งปันเรื่องราวการเดินทางสู่ประเทศไทย

การเดินทางที่ไม่ได้มีแค่การท่องเที่ยว แต่เป็นการเดินทางของหัวใจ

ได้พบเจอสิ่งดี ๆ มากมาย ทั้งผู้คนที่น่ารัก อาหารอร่อย ธรรมชาติสวยงาม

และชายหาดที่ให้ความรู้สึกสงบและเยียวยา

ระหว่างทาง ฉันได้พบกับคนพิการทางสายตา และอยากยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ

แม้สุดท้ายจะยังไม่มีโอกาสได้พูดคุยกันอย่างที่ตั้งใจ

แต่ก็ทำให้เกิดคำถามในใจว่า เขาดำเนินชีวิตมาได้อย่างไร ผ่านอุปสรรคต่าง ๆ

มาได้อย่างไร และถ้ามีโอกาส ฉันอยากเรียนรู้จากเขา

อยากแลกเปลี่ยนประสบการณ์ และอยากช่วยเหลือในสิ่งเล็ก ๆ ที่ฉันพอจะทำได้

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเทคโนโลยีหรือวิธีการใช้ชีวิต

เอพิโซดนี้อยากส่งต่อกำลังใจให้กับทุกคน ไม่ว่าชีวิตจะยากแค่ไหน

อุปสรรคจะมากเพียงใด เราทุกคน “ทำได้” และ “ต้องทำได้”

ขอให้เราเดินไปด้วยกัน อย่าท้อแท้กับชีวิต เพราะอุปสรรคมีอยู่เสมอ

แต่การก้าวเดินต่อไปคือสิ่งสำคัญที่สุด

ขอให้เรื่องราวนี้เป็นกำลังใจเล็ก ๆ

ให้กับทุกคนที่กำลังเดินทางบนเส้นทางชีวิตของตัวเอง

ชีวิตแห่งการเดินทางไม่เคยเป็นเรื่องง่าย เต็มไปด้วยอุปสรรคมากมาย

ไม่ต่างจากชีวิตของคนเรา ที่ต้องผ่านความผิดพลาด การเรียนรู้

และการดำเนินชีวิตจากประสบการณ์จริง บางช่วงเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

แต่สุดท้ายเราก็ยังต้องก้าวเดินต่อไป

ในเอพิโซดนี้ ฉันอยากแบ่งปันเรื่องราวการเดินทางสู่ประเทศไทย

การเดินทางที่ไม่ได้มีแค่การท่องเที่ยว แต่เป็นการเดินทางของหัวใจ

ได้พบเจอสิ่งดี ๆ มากมาย ทั้งผู้คนที่น่ารัก อาหารอร่อย ธรรมชาติสวยงาม

และชายหาดที่ให้ความรู้สึกสงบและเยียวยา

ระหว่างทาง ฉันได้พบกับคนพิการทางสายตา และอยากยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือ

แม้สุดท้ายจะยังไม่มีโอกาสได้พูดคุยกันอย่างที่ตั้งใจ

แต่ก็ทำให้เกิดคำถามในใจว่า เขาดำเนินชีวิตมาได้อย่างไร ผ่านอุปสรรคต่าง ๆ

มาได้อย่างไร และถ้ามีโอกาส ฉันอยากเรียนรู้จากเขา

อยากแลกเปลี่ยนประสบการณ์ และอยากช่วยเหลือในสิ่งเล็ก ๆ ที่ฉันพอจะทำได้

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเทคโนโลยีหรือวิธีการใช้ชีวิต

เอพิโซดนี้อยากส่งต่อกำลังใจให้กับทุกคน ไม่ว่าชีวิตจะยากแค่ไหน

อุปสรรคจะมากเพียงใด เราทุกคน “ทำได้” และ “ต้องทำได้”

ขอให้เราเดินไปด้วยกัน อย่าท้อแท้กับชีวิต เพราะอุปสรรคมีอยู่เสมอ

แต่การก้าวเดินต่อไปคือสิ่งสำคัญที่สุด

ขอให้เรื่องราวนี้เป็นกำลังใจเล็ก ๆ

ให้กับทุกคนที่กำลังเดินทางบนเส้นทางชีวิตของตัวเอง

Welcome to Thailand. In this episode, I would like to share my

experience traveling to Thailand as a person without eyesight. Traveling

is not easy for me—I cannot see, and every step comes with challenges.

But even when it feels difficult, I believe it is still possible. We can

do it.

Thailand is a beautiful country. The weather is nice, the food is

amazing, and the people are kind. At the same time, life here can feel

very different. There is a big gap between upper class and lower class,

between wealthy people and those who struggle. There doesn’t seem to be

much middle class. You can see the contrast everywhere—from high-end

Western-style places to local neighborhoods.

Fancy places offer comfort and good service, but everything is

expensive. You pay more for that lifestyle. I choose a simpler, more

normal life. I like local food, local places, and good prices. I don’t

have a lot of money, but that doesn’t mean I can’t enjoy life. Simple

living can still be comfortable, meaningful, and full of joy.

This journey reminds me that everyone can choose how they want to live.

High class or simple life—it’s about what makes you feel comfortable and

happy. Even with challenges, especially as someone who cannot see, I am

grateful for this experience.

Thank you so much to everyone who supports me and walks with me on this

journey.

การเดินทางของคนตาบอดไม่ใช่เรื่องง่าย เต็มไปด้วยอุปสรรค ความไม่แน่นอน และความกลัวมากมาย แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เช่นกัน เมื่อเราเลือกที่จะก้าวออกจากพื้นที่ปลอดภัยของตัวเอง อุปสรรคที่เคยดูเหมือนกำแพงสูง ก็อาจกลายเป็นบทเรียนสำคัญในชีวิต

ในตอนนี้ ฉันอยากแบ่งปันประสบการณ์การเดินทางของตัวเอง การเผชิญหน้ากับความท้าทาย การผจญภัยในโลกที่มองไม่เห็น และการเรียนรู้ที่จะยอมรับความช่วยเหลือจากผู้อื่น แม้จะเป็นเรื่องยากสำหรับคนที่อยากยืนด้วยตัวเองให้ได้มากที่สุด

การเดินทางครั้งนี้สอนให้ฉันรู้ว่า ความเข้มแข็งไม่ได้หมายถึงการทำทุกอย่างคนเดียว แต่คือการกล้าที่จะขอความช่วยเหลือ ขอบคุณทุกกำลังใจ ทุกความห่วงใย และทุกมือที่ยื่นเข้ามาดูแลกันอย่างอบอุ่น เรื่องราวนี้อาจไม่สมบูรณ์แบบ แต่เต็มไปด้วยความจริง ความหวัง และหัวใจของการไม่ยอมแพ้