İki paralel çizgi çekiliyor gökyüzüne
Ve yeryüzüne biri kaba davranınca,
Daha önceki zamanlarda yaptığım gibi,
Ruhlarımız 7. göğün 7. katına çıkınca, seni unutacağım...
Daha önce nasıl oluyordu bilmiyorum
Şimdi ceketini bile düşününce o kadar uzaklara gidiyorum ki senden
Diyorlar ki ''ikimiz yapamayız''
Arada çok engel var diyorlar
Ama ben biliyorum ki, sen 'gidelim' deyince
Seni takip etmek için hazır olacağım
İkimiz yan yana gelince çok güçlü oluyoruz
Onların korktuğu sevgimiz değil, gücümüz
Çünkü sevgi baştan çıkarıcı ve tehlikeli bir oyundur
Bir fotoğrafın içinde donup kalan
Bir fotoğrafın içinde donup kalan bir bebekti
Beni memnun etmek için her şeyi yapan...
Ve insan kadın olunca, her şeyi unutur yüreğinin içindekinden başka...
Her gün onu düşünemiyorum, o beni her gün düşünüyor oysa
Artık bağımsız olmadığımı anlamalıyım
Herkes de anlamalı bunu-
Emin olduğum tek aşkım o kadar uzakta ki
O kadar som bir güzellik ki
Bunu açıklamak, o kadar büyük cesaret istiyor ki benden
Sadece gölgesi düşüyor bize, neredeyse yok
Hem de her an, her yerde var ideası ve imajıyla
Onu anlatmaya, anlatmaya bile korkuyorum
Bu şekilde devam edersem, beni hastaneye kapatacaklarını söylüyorlar
Çünkü inanamıyorlar ve inanmıyorlar
Belki beni saran bir örümcek ağı vardır
Diyorum, onun için yaklaşıp göremiyorlar
Eninde sonunda 1 Napolyon altını ne kadar yapar ki bir borsa gününün sonunda?
Üstüne ''Dikkat, Kırılabilir!'' yazılmış
1 kasa altın ne yapar ki çölün uçsuz bucaksız kumları arasında?
O ZAMAN BARİ 'DİKKAT KIRILABİLİR' İŞARETLERİNE DİKKAT ETSİNLER
'DİKKAT KIRILABİLİR'LERE DİKKAT
Buna dikkat etmedikleri için, ve benim evimi bir yalnız halime getirdikleri için
Evimin kapısına 'tek' yazıp bütün pencereleri kapatıyorum
Halıda ise 'İNCELDİGİ YERDEN' yazıyor
HAYIR :) ARKADAŞINIZDA HİÇBİR DELİLİK YOKTUR
HAYATA YENİ BAŞLAMIŞ GİBİ ÖZGÜRDÜR
Paris'e kaçıncı sürgün edişin bu senin?
Evet artık size açıklamam gerekiyor:
BEN BU GÜNE KADAR BULUTLARIN DÜZ BİR HATTA ilerlediğini sanırdım
Onlar ÖZELLİKLE yeryuvarlağının etrafında daireler çizerek dönüp duruyorlar
YANİ DEPRESYON GEÇİREN HERKES
Önemli olan bir yağmur sonrası toprak kokusunu alabilmek
Sen basit bir gömlek ve blucinle geldiğinde, ben bahçe çitinin üstünde oturuyor olacağım
Elimde bir kır sepeti taşıyor olacağım
Sepette yaban kır çiçekleri ve güzel kokulu yaban otları olacak
Onları nereden bulduğumu sormayacaksın
Yalnız adaçayını bir adakızı getirmiş olacak
Bense onun adını açıklamayacağım.
Ona blucininin ne kadar yakıştığını söylemeye bile vakit kalmıyor
Zaman yok çünkü...ya da çok hızlı geçiyor
BEN PEYZAJ DENİNCE artık şiirlerimi değil, bahçe peyzajlarını anlıyorum
Ama bundan dolayı kimse bana papatyalardan örülmüş bir taç vermeyecek
Aksine, tacın varsa, onu çalarlar
Benim kimlik kartıma kadar çaldıklarına göre, demek benim ayakkabılarıma özeniyorlar
O kadar kolay olmadığını ve o ayakkabıların içinde 24 saat üzerinden 24 saat acı çekildiğini
Onlar hiç acı çekmeden bazı yerlere gelinebileceğini sanıyorlar
Dört dörtlük kimse yok hayatta
