Sign up to save your podcasts
Or
Share سخنور
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Share to email
Share to Facebook
Share to X
Or
سخنور
سخنور episodes
- صلاح کار کجا و من خراب کجا - حافظ شیرازیصلاح کار کجا و من خراب کجاببین تفاوت ره کز کجاست تا به کجادلم ز صومعه بگرفت و خرقه سالوسکجاست دیر مغان و شراب ناب کجاچه نسبت است به رندی صلاح و تقوا راسماع وعظ کجا نغمه رباب کجاز روی دوست دل دشمنان چه دریابدچراغ مرده کجا شمع آفتاب کجاچو کحل بینش ما خاک آستان شماستکجا رویم بفرما از این جناب کجامبین به سیب زنخدان که چاه در راه استکجا همی‌روی ای دل بدین شتاب کجابشد که یاد خوشش باد روزگار وصالخود آن کرشمه کجا رفت و آن عتاب کجاقرار و خواب ز حافظ طمع مدار ای دوستقرار چیست صبوری کدام و خواب کجا****RumiBalkhi.Com2 min
- الا يا ايها الساقي ادر کاسا و ناولها - حافظ شیرازیالا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولهاکه عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلهابه بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگشایدز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دلهامرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دمجرس فریاد می‌دارد که بربندید محملهابه می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گویدکه سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزلهاشب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایلکجا دانند حال ما سبکباران ساحلهامه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخرنهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفلهاحضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظمتی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها****RumiBalkhi.Com2 min
- هر کس به تماشایی رفتند به صحرایی - سعدی شیرازیهر کس به تماشایی رفتند به صحراییما را که تو منظوری خاطر نرود جاییبا چشم نمی‌بیند یا راه نمیداندهر کو به وجود خود دارد ز تو پرواییدیوانه عشقت را جایی نظر افتادهستکان جا نتواند رفت اندیشه داناییامید تو بیرون برد از دل همه امیدیسودای تو خالی کرد از سر همه سوداییزیبا ننماید سرو اندر نظر عقلشآن کش نظری باشد با قامت زیباییگویند رفیقانم در عشق چه سر داریگویم که سری دارم درباخته در پاییزنهار نمی‌خواهم کز کشتن امانم دهتا سیرترت بینم یک لحظه مداراییدر پارس که تا بودست از ولوله آسودهستبیمست که برخیزد از حسن تو غوغاییمن دست نخواهم برد الا به سر زلفتگر دسترسی باشد یک روز به یغماییگویند تمنایی از دوست بکن سعدیجز دوست نخواهم کرد از دوست تمنایی***RumiBalkhi.Com16 min
- چرا کس منکر بيطاقتي هاي درا باشد - ابوالمعانی بیدلچرا کس منکر بيطاقتي هاي درا باشددلي دارد چه مشکل گر بدردي آشنا باشددماغ آرزوهايت ندارد جز نفس سوزيپر پرواز رنگ و بو اگر باشد هوا باشدحريص صيد مطلب راحت از زحمت نميداندبچشم دام گرد بال مرغان توتيا باشدزنان شب دلت گر جمع گردد مفت عشرت دانسحر فرش است در هر جا غبار آسيا باشدزبان خامشان مضراب گفتگو نمي گرددمگر در تار مسطر شوخي معني صدا باشدنفس بيهوده دارد پرفشانيهاي ناز اينجاتو مي گنجي و بس گر در دل عشاق جا باشدچه امکانست نقش اين و آن بندد صفاي دلازين آئينه بسيار است گر حيرت نما باشدجهان خفته را بيدار کرد اميد ديداريتقاضاي نگاهي بر صف مژگان عصا باشددران محفل که تأثير نگاهت سرمه افشاندشکست شيشه هم چون موج گوهر بيصدا باشدبچندين شعله ميبالد زبان حال مشتاقانکه يارب بر سر ما دود دل بال هما باشدزبيدرديست دل را اينقدرها رنگ گردانيگر اين آئينه خون گردد بيکرنگ آشنا باشدندارم بزم پيري نشه ئي از زندگي بيدلچو قامت حلقه گردد ساغر دور فنا باشد****RumiBalkhi.Com4 min
- بهر جا رفته ام از خويشتن راه تو مي پويم - ابوالمعانی بیدلبهر جا رفته ام از خويشتن راه تو مي پويماگر نزديک اگر دورم غبار آن سر کويمهواي ناوکي دارم که هر جا گل کند يادشببالد استخوان مانند شاخ گل بپهلويمبمضراب خيالي ميکند طوفان خروش منزبان رشته سام نميدانم چه ميگويمبگردون گر رسم از سجده شوقت نيم غافلچو ماه نو جبيني خفته در محراب ابرويمدو تا شد پيکر و آهي نباليد از مزاج مننوا در سرمه خوابانيده تر از چنگ گيسويمنشاند آخر وداع فرصتم در خاک نوميديغباري از طپش وامانده جولان آهويمتحير خون شد از نيرنگ سحرآميزي الفتکه من تمثال خود مي بينم و آينه اويمبتکليف بهارم ميدهي زحمت نميدانيبجاي گل دل خون گشته ئي دارم که مي بويمتميز رنگ حالم دقت بسيار ميخواهدکه من از ناتواني در نظرها رستن مويمچو شمعم گر باين رنگست شرم ساز پيمائيعرق گل ميکنم چندانکه زنگ خويش ميشويمچو آنموئي که آرد در تصور کلک نقاششهنوز از ناتوانيها بپهلو نيست پهلويمبضبط خود چه پردازد غبار ناتوان مننسيم کويش از خود رفتني مي آورد سويمچنان محو تماشاي گريبان خودم بيدلکه پندارم خيال او سري دارد بزانويم****RumiBalkhi.Com9 min
- مرده بدم زنده شدم گريه بدم خنده شدم - مولوی بلخیمرده بدم زنده شدم گريه بدم خنده شدمدولت عشق آمد و من دولت پاينده شدمديده سير است مرا جان دلير است مرازهره شير است مرا زهره تابنده شدمگفت که ديوانه نه اي لايق اين خانه نه ايرفتم ديوانه شدم سلسله بندنده شدمگفت که سرمست نه اي رو که از اين دست نه ايرفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدمگفت که تو کشته نه اي در طرب آغشته نه ايپيش رخ زنده کنش کشته و افکنده شدمگفت که تو زيرککي مست خيالي و شکيگول شدم هول شدم وز همه برکنده شدمگفت که تو شمع شدي قبله اين جمع شديجمع نيم شمع نيم دود پراکنده شدمگفت که شيخي و سري پيش رو و راهبريشيخ نيم پيش نيم امر تو را بنده شدمگفت که با بال و پري من پر و بالت ندهمدر هوس بال و پرش بي پر و پرکنده شدمگفت مرا دولت نو راه مرو رنجه مشوزانک من از لطف و کرم سوي تو آينده شدمگفت مرا عشق کهن از بر ما نقل مکنگفتم آري نکنم ساکن و باشنده شدمچشمه خورشيد تويي سايه گه بيد منمچونک زدي بر سر من پست و گدازنده شدمتابش جان يافت دلم وا شد و بشکافت دلماطلس نو بافت دلم دشمن اين ژنده شدمصورت جان وقت سحر لاف همي زد ز بطربنده و خربنده بدم شاه و خداونده شدمشکر کند کاغذ تو از شکر بي حد توکآمد او در بر من با وي ماننده شدمشکر کند خاک دژم از فلک و چرخ به خمکز نظر وگردش او نورپذيرنده شدمشکر کند چرخ فلک از ملک و ملک و ملککز کرم و بخشش او روشن بخشنده شدمشکر کند عارف حق کز همه برديم سبقبر زبر هفت طبق اختر رخشنده شدمزهره بدم ماه شدم چرخ دو صد تاه شدميوسف بودم ز کنون يوسف زاينده شدماز توام اي شهره قمر در من و در خود بنگرکز اثر خنده تو گلشن خندنده شدمباش چو شطرنج روان خامش و خود جمله زبانکز رخ آن شاه جهان فرخ و فرخنده شدم****دکلماتوران: مهجور و صاحبیRumiBalkhi.Com8 min
- یک شبی مجنون نمازش را شکست - مرتضی عبدالهییک شبی مجنون نمازش را شکستبی وضـو در کوچه‌ی لیلا نشستعشق آن شب مست مستش کرده بودفـارغ از جام الستش کـرده بودسجدهای زد بر لب درگاه اوپُر ز لیلا شد دل پر آه اوگفت یا رب از چه خوارم کردهایبر صلیب عشق دارم کردهایجام لیلا را به دستم دادهایواندر این بازی شکستم دادهاینشتر عشقش به جانم میزنیدردم از لیـلاسـت آنم میزنیخستهام زین عشق، دل خونم نکنمن که مجنونم تو مجنونم نکنمرد این بازیچه دیگر نیستماین تو و لیلای تو ... من نیستمگفت ای دیوانه لیلایت منمدر رگ پنهان و پیدایت منمسالها با جور لیلا ساختیمن کنارت بودم و نشناختیعشق لیلا در دلت انداختمصد قمار عشق یکجا باختمکردمت آواره‌ی صـحرا نشدگفتم عاقل می‌شوی اما نشدسوختم در حسرت یک یا ربتغیر لیلا بر نیامد از لبتروز و شب او را صدا کردی ولیدیدم امشب با منی گفتم بلیمطمئن بودم به من سر میزنیدر حریم خانه‌ام در میزنیحال این لیلا که خوارت کرده بوددرس عشقش بی‌قرارت کرده بودمرد راهش باش تا شاهت کنمصد چو لیلا کشته در راهت کنم****دکلماتور: ساویز سحرRumiBalkhi.Com5 min
- ديد موسي يک شباني را براه - مولوی بلخیديد موسي يک شباني را براهکو همي گفت اي گزيننده الهتو کجايي تا شوم من چاکرتچارقت دوزم کنم شانه سرتجامه ات شويم شپشهاات کشمشير پيشت آورم اي محتشمدستکت بوسم بمالم پايکتوقت خواب آيد بروبم جايکتاي فداي تو همه بزهاي مناي بيادت هيهي و هيهاي مناين نمط بيهوده مي گفت آن شبانگفت موسي با کي است اين اي فلانگفت با آنکس که ما را آفريداين زمين و چرخ ازو آمد پديدگفت موسي هاي بس مدبر شديخود مسلمان ناشده کافر شدياين چه ژاژست اين چه کفرست و فشارپنبه اي اندر دهان خود فشارگند کفر تو جهان را گنده کردکفر تو ديباي دين را ژنده کردچارق و پاتابه لايق مر تراستآفتابي را چنينها کي رواستگر نبندي زين سخن تو حلق راآتشي آيد بسوزد خلق راآتشي گر نامدست اين دود چيستجان سيه گشته روان مردود چيستگر همي داني که يزدان داورستژاژ و گستاخي ترا چون باورستدوستي بي خرد خود دشمنيستحق تعالي زين چنين خدمت غنيستبا کي مي گويي تو اين با عم و خالجسم و حاجت در صفات ذوالجلالشير او نوشد که در نشو و نماستچارق او پوشد که او محتاج پاستور براي بنده شست اين گفت توآنک حق گفت او منست و من خود اوآنک گفت اني مرضت لم تعدمن شدم رنجور او تنها نشدآنک بي يسمع و بي يبصر شده ستدر حق آن بنده اين هم بيهده ستبي ادب گفتن سخن با خاص حقدل بميراند سيه دارد ورقگر تو مردي را بخواني فاطمهگرچه يک جنس اند مرد و زن همهقصد خون تو کند تا ممکنستگرچه خوش خو و حليم و ساکنستفاطمه مدحست در حق زنانمرد را گويي بود زخم سناندست و پا در حق ما استايش استدر حق پاکي حق آلايش استلم يلد لم يولد او را لايق استوالد و مولود را او خالق استهرچه جسم آمد ولادت وصف اوستهرچه مولودست او زين سوي جوستزانک از کون و فساد است و مهينحادثست و محدثي خواهد يقينگفت اي موسي دهانم دوختيوز پشيماني تو جانم سوختيجامه را بدريد و آهي کرد تفتسر نهاد اندر بياباني و رفتوحي آمد سوي موسي از خدابنده ما را ز ما کردي جداتو براي وصل کردن آمدييا براي فصل کردن آمديتا تواني پا منه اندر فراقابغض الاشياء عندي الطلاقهر کسي را سيرتي بنهاده امهر کسي را اصطلاحي داده امدر حق او مدح و در حق تو ذمدر حق او شهد و در حق تو سمما بري از پاک و ناپاکي همهاز گرانجاني و چالاکي همهمن نکردم امر تا سودي کنمبلک تا بر بندگان جودي کنمهندوان را اصطلاح هند مدحسنديان را اصطلاح سند مدحمن نگردم پاک از تسبيحشانپاک هم ايشان شوند و درفشانما زبان را ننگريم و قال راما روان را بنگريم و حال راناظر قلبيم اگر خاشع بودگرچه گفت لفظ ناخاضع رودزانک دل جوهر بود گفتن عرضپس طفيل آمد عرض جوهر غرضچند ازين الفاظ و اضمار و مجازسوز خواهم سوز با آن سوز سازآتشي از عشق در جان بر فروزسر بسر فکر و عبارت را بسوزموسيا آداب دانان ديگرندسوخته جان و روانان ديگرندعاشقان را هر نفس سوزيدنيستبر ده ويران خراج و عشر نيستگر خطا گويد ورا خاطي مگوگر بود پر خون شهيد او را مشوخون شهيدان را ز آب اوليترستاين خطا را صد صواب اوليترستدر درون کعبه رسم قبله نيستچه غم از غواص را پاچيله نيستتو ز سرمستان قلاوزي مجوجامه چاکان را چه فرمايي رفوملت عشق از همه دينها جداستعاشقان را ملت و مذهب خداستلعل را گر مهر نبود باک نيستعشق در درياي غم غمناک نيست****دکلماتور: عبدالله شادانRumiBalkhi.Com9 min
- زبعد ما نه غزل ني قصيده ميماند - ابوالمعانی بیدلزبعد ما نه غزل ني قصيده ميماندزخامها دو سه اشک چکيده ميماندچمن بخاطر وحشت رسيده ميماندبساط غنچه بدامان چيده ميماندثبات عيش که دارد که چون پر طاوسجهان بشوخي رنگ پريده ميماندشرار ثابت و سياره دام فرصت کيستفلک بکاغذ آتش رسيده ميماندکجا بريم غبار جنون که صحرا همزگردباد بدامان چيده ميماندزغنچه دل بلبل سراغ پيکان گيرکه شاخ گل بکمان کشيده ميماندبغير عيب خودم زين چمن نماند بيادگلي که ميدمد از خود بديده ميماندقدح ببزم تو يارب سر بريده کيستکه شيشه هم بگلوي بريده ميماندغرور آينه خجلت است پيران راکمان زسرکشي خود خميده ميماندهجوم فيض در آغوش ناتوانيهاستشکست رنگ بصبح دميده ميمانددرين چمن بچه وحشت شکسته ئي دامنکه ميروي تو و رنگ پريده ميماندبنام محض قناعت کن از نشان عدمدهان يار بحرف شنيده ميماندزسينه گر نفسي بيتو ميکشد بيدلبدود از دل آتش کشيده ميماند****RumiBalkhi.Com5 min
- من غلام قمرم غير قمر هيچ مگو - مولوی بلخیمن غلام قمرم غير قمر هيچ مگوپيش من جز سخن شمع و شکر هيچ مگوسخن رنج مگو جز سخن گنج مگوور از اين بي خبري رنج مبر هيچ مگودوش ديوانه شدم عشق مرا ديد و بگفتآمدم نعره مزن جامه مدر هيچ مگوگفتم اي عشق من از چيز دگر مي ترسمگفت آن چيز دگر نيست دگر هيچ مگومن به گوش تو سخن هاي نهان خواهم گفتسر بجنبان که بلي جز که به سر هيچ مگوقمري جان صفتي در ره دل پيدا شددر ره دل چه لطيف است سفر هيچ مگوگفتم اي دل چه مه ست اين دل اشارت مي کردکه نه اندازه توست اين بگذر هيچ مگوگفتم اين روي فرشته ست عجب يا بشر استگفت اين غير فرشته ست و بشر هيچ مگوگفتم اين چيست بگو زير و زبر خواهم شدگفت مي باش چنين زير و زبر هيچ مگواي نشسته تو در اين خانه پرنقش و خيالخيز از اين خانه برو رخت ببر هيچ مگوگفتم اي دل پدري کن نه که اين وصف خداستگفت اين هست ولي جان پدر هيچ مگو****دکلماتور: میلاد شریف و فوزیه متراRumiBalkhi.Com6 min
About سخنور
From the publisher's feed
در این کانال ضمن دکلمه و تفسیر ابیات شعرای نامدار، تفسیر اشعار دیوان شمس تبریزی، دکلمه غزلیات، حکایات مثنوی معنوی، مجالس سبعه، مقالات شمس تبریزی و منتخب از فیه ما فیه حضرت مولانا جلال الدین محمد بلخی را نیز نشر خواهیم نمود.
درور
نشر سخنور
Sokhanwar.Com
More shows like سخنور
BPLUS بی‌پلاس پادکست فارسی خلاصه کتاب
7,891 Listeners