Solid Joys Devotionals (Tagalog)

“Kumuha kayo ng mga kawal at pabantayan ninyong mabuti ang libingan.” (Mateo 27:65)

Nang si Jesus ay patay na’t nakalibing, at may malaking batong iginulong sa pintuan ng libingan, pumunta ang mga Pariseo kay Pilato at humingi ng pahintulot na lagyan ng seal ang batong panakip sa libingan at pabantayan ito sa kawal.

Ginawa nila ang lahat ng kanilang makakaya — ngunit nauwi ito sa wala.

Wala silang nagawa noon, wala silang magagawa ngayon, at patuloy silang walang magagawa. Subukan man nila, hindi nila mapipigilan si Jesus. Hindi nila Siya mapananatiling nakalibing.

Hindi ito mahirap intindihin: Kaya Niyang lumabas dahil hindi Siya pinilit pumasok rito. Hinayaan Niya na Siya’y siraan ng puri at ayawan at libakin at itulak-tulak at patayin.

Inialay ko ang akin buhay upang ito’y kunin kong muli. Walang makakakuha ng aking buhay; kusa ko itong ibinibigay. Mayroon akong kapangyarihang ibigay ito at mayroon akong kapangyarihang kunin itong muli. (Juan 10:17–18)

Walang makapipigil sa Kanya dahil wala sinuman ang nakapagpabagsak sa Kanya. Inialay Niya ang Kanyang sarili nang Siya’y handa na.

Nang tila mukhang habang-buhay na Siyang nakalibing, may ginagawang awesome si Jesus sa dilim. “Ang kaharian ng Diyos ay maitutulad sa isang taong naghasik ng binhi sa kanyang bukid. Natutulog siya kung gabi at bumabangon kung araw. Samantala, ang binhi ay tumutubo at lumalago ngunit hindi alam ng naghasik kung paano” (Marcos 4:26–27).

Akala ng mundo ay tapos na si Jesus — out of the way na — ngunit kumikilos si Jesus sa madidilim na lugar. “Hangga’t hindi nahuhulog sa lupa ang butil ng trigo at mamatay, mananatili itong nag-iisa. Ngunit kung ito’y mamatay, mamumunga ito nang sagana” (Juan 12:24). Hinayaan Niyang Siya’y mailibing — “walang makakakuha ng aking buhay” — at Siya’y muling darating nang may kapangyarihan kailanman at saanman Niya naisin — “Mayroon akong kapangyarihang kunin itong muli.”

“Siya’y muling binuhay ng Diyos at pinalaya mula sa kapangyarihan ng kamatayan, sapagkat hindi maaaring siya’y bihagin nito (Mga Gawa 2:24). Ang priesthood ni Jesus ngayon ay “dahil sa kapangyarihan ng buhay na kailanma'y hindi matatapos” (Hebreo 7:16).

For twenty centuries, ginawa ng mundo ang lahat ng makakaya nito — pero nauwi pa rin ito sa wala. Hindi nila kayang ilibing si Jesus. Hindi nila Siya kayang pigilan. Hindi nila kayang patahimikin o limitahan. Si Jesus ay buhay at malayang pumunta at dumating saanman Niya naisin.

Magtiwala ka at sumunod sa Kanya, anuman ang mangyari. Hindi ka matatalo sa huli.

Sasamba sa kanya ang lahat ng nabubuhay sa ibabaw ng lupa, maliban sa mga taong ang mga pangalan ay nakasulat sa aklat ng buhay bago pa likhain ang sanlibutan. Ang aklat na ito'y pag-aari ng Korderong pinatay. (Pahayag 13:8)

Sigurado na ang kaligtasan para sa mga nakasulat sa aklat ng buhay.

Sinisigurado ng pagkakasulat sa aklat ng buhay ang ating kaligtasan dahil ang aklat na ito ay tinatawag na “aklat na pag-aari ng Korderong pinatay.” Hindi naligtas ang mga pangalan sa aklat na ito batay sa kanilang mga ginawa. Naligtas sila batay sa pagkamatay ni Cristo.

Ngunit sinabi ni Juan sa Pahayag 20:12, “Nakita kong nakatayo sa harap ng trono ang mga namatay, maging dakila at hamak, at binuksan ang mga aklat. Binuksan ang isa pang aklat, ang aklat ng buhay. Hinatulan ang mga patay ayon sa kanilang ginawa, batay sa nakasulat sa mga aklat.” Kung gayon, paano nagkakaroon ng bahagi sa ating paghuhukom ang tala ng ating mga buhay na nasa “mga aklat,” kung tayo’y naligtas batay sa pagkamatay ni Cristo?

Ang sagot ay ito: Ang mga aklat, kung saan nakasulat ang ating mga ginawa, ay naglalaman ng sapat ng ebidensya na tayo’y pag-aari ni Cristo, kaya nagsisilbi itong public confirmation ng ating pananampalataya at ating pakikiisa kay Cristo.

Consider Revelation 21:27: “Ngunit hindi makakapasok [sa Bagong Herusalem] ang anumang bagay na marumi, ni ang mga gumagawa ng kasuklam-suklam, ni ang mga sinungaling. Ang mga tao lamang na ang pangalan ay nakasulat sa aklat ng buhay na iniingatan ng Kordero ang makakapasok sa lungsod.” Dito, ang resulta ng pagkakasulat sa “aklat ng buhay” ay hindi lamang hindi pagkamatay, kundi hindi paggawa ng anumang bagay na marumi o kasuklam-suklam.

Halimbawa, i-consider natin ang magnanakaw sa krus. Sinabi ni Jesus na papasok siya ng paraiso (Lucas 23:43). Ngunit anong uri ng paghuhukom ang matatanggap niya kapag binuksan ang mga aklat? Higit 99.9% ng kanyang buhay ay puro kasalanan.

Sinigurado ng dugo ni Cristo ang kanyang kaligtasan. Ang kanyang pangalan ay makikita sa aklat ng buhay ng Korderong pinatay.

Pagkatapos ay bubuksan ng Diyos ang mga aklat. Una, gagamitin Niya ang tala ng mga kasalanan ng magnanakaw upang luwalhatiin ang dakilang sakripisyo ng Kanyang Anak. Ikalawa, babasahin ng Diyos ang huling pahina, kung saan nakatala ang dramatic na pagbabago ng magnanakaw sa krus. Ang nakatalang ginawa ng Diyos sa kanyang buhay noong huling araw na iyon ang magiging public confirmation ng pananampalataya ng magnanakaw at ng kanyang pakikiisa kay Cristo. At si Cristo ang magiging batayan ng kanyang kaligtasan, hindi ang kanyang mga ginawa.

Kaya kapag sinabi kong ang nakasulat sa mga aklat ay public confirmation ng ating pananampalataya at ng ating pakikiisa kay Cristo, I do not mean na ang tala ay mayroong mas maraming mabubuting gawain kaysa masasama.

Ang ibig kong sabihin ay may nakatala roong uri ng buhay kay Cristo na nagpapakita ng katotohanan ng pananampalataya — ang katotohanan ng pagbabagong-buhay at pakikiisa kay Cristo. Ganito natin hinaharap ang bawat araw bilang Cristiano: na may katiyakan na ang ating condemnation ay wala na (Roma 8:1), at ang mabuting gawang pinasimulan sa atin ng Diyos ay Kanyang lulubusin hanggang sa araw ni Jesu-Cristo.

Kung ang sarili niyang Anak ay hindi niya ipinagkait, sa halip ay ibinigay para sa ating lahat, hindi kaya niya ibibigay nang masagana sa atin ang lahat ng bagay? (Roma 8:32)

Tinatanggal ng Diyos ang destructive power ng bawat sakit. Kailangan mo itong paniwalaan o hindi ka lalago, o mabubuhay, bilang Cristiano, sa gitna ng mga pagsubok at tukso ng modernong buhay.

Napakaraming sakit, kabiguan at discouragement, napakaraming alitan at pagsubok. Hindi ko alam kung saan ako tatakbo, kung hindi ako naniniwala na kinukuha ng makapangyarihang Diyos ang bawat kabiguan at bawat discouragement at bawat alitan at bawat pagsubok at bawat sakit, at tinatanggalan ito ng destructive power, at ginagamit ito sa pagpapalaki ng aking kagalakan sa Diyos.

Pakinggan ang nakamamanghang mga salita ni Paul sa 1 Corinto 3:21–23, “Kaya’t huwag ipagmalaki ninuman na siya’y tagasunod ng sinuman, sapagkat ang lahat ay para sa inyo: si Pablo, si Apolos, at si Pedro, ang sanlibutang ito, ang buhay, ang kamatayan, ang kasalukuyan, at ang hinaharap; lahat ng ito’y para sa inyo. At kayo’y para kay Cristo, at si Cristo nama’y para sa Diyos.” Para sa ating ang sanlibutan. Para sa ating ang buhay. Para sa atin ang kamatayan. Ibig sabihin: Naghahari ang Diyos sa lahat, sa ngalan ng Kanyang mga pinili. Ang lahat ng haharang sa ating habang-buhay na pagsunod at ministeryo ay malulupig ng makapangyarihang kamay ng Diyos at magiging lingkod ng ating kabanalan at walang-hanggang kagalakan sa Diyos.

Kung para sa atin ang Diyos, at kung ang Diyos ay Diyos, totoong walang magtatagumpay laban sa atin. Siyang hindi ipinagkait ang Kanyang sariling Anak kundi ibinigay Siya para sa ating lahat, ay walang pagkakamali at malayang ibibigay sa atin ang lahat ng bagay — lahat ng bagay — sa sanlibutan, buhay, kamatayan, at sa Kanya mismo.

Napakahalagang kaibigan ang Roma 8:32. Napaka-overwhelming ng pangako ng future grace ng Diyos. Ngunit pinakamahalaga ang pundasyon nito: Tinatawag ko itong logic of heaven. Heto ang ating tatayuan laban sa lahat ng balakid. Hindi ipinagkait ng Diyos ang Kanyang sariling Anak! Ito ang logic ng langit! Kung gayon, gaano pa kaya Niya hindi pagkakaitan tayong binayaran ni Cristo ng Kanyang kamatayan — lahat ng bagay, lahat ng mabuti, at lahat ng masama ay kumikilos para sa ating ikabubuti!

Ito’y tulad ng katiyakan ng pag-ibig Niya sa Kanyang Anak!

Yamang si Cristo’y nagtiis ng hirap noong siya’y nasa buhay na ito, kayo man ay dapat maging handang magtiis, sapagkat ang nagtiis na ng hirap sa buhay na ito ay tumalikod na sa kasalanan. (1 Pedro 4:1)

Una sa lahat, ito’y kataka-taka. Kinailangan ba ni Cristo na tumigil sa pagkakasala? Hindi! “Hindi siya gumawa ng anumang kasalanan” (1 Pedro 2:22).

Tapos, ito’y nag-click. Kapag hinanda natin ang ating sarili sa kaisipang nagtiis ng hirap si Cristo para sa atin, maiisip natin na tayo’y namatay kasama Niya. “Sa kanyang pagkamatay sa krus, pinasan niya ang ating mga kasalanan upang tayo’y mamatay na sa kasalanan at mamuhay nang ayon sa kalooban ng Diyos” (1 Peter 2:24). Nang tayo’y namatay kasama Niya, tayo’y tumigil sa pagkakasala.

Tulad ito nang nasa Roma 6. “Alam natin na ang dati nating pagkatao ay naipako na sa krus kasama niya, upang mamatay ang ating makasalanang pagkatao at nang hindi na tayo maalipin pa ng kasalanan.  Sapagkat ang namatay na ay pinalaya mula sa kapangyarihan ng kasalanan. . . . Kaya dapat din ninyong ituring ang inyong sarili bilang patay na sa kasalanan ngunit buháy para sa Diyos, sapagkat kayo’y nakipag-isa na kay Cristo Jesus” (Roma 6:6–7, 11).

Sabi ni Peter, “Kayo man ay dapat maging handang magtiis!”

Sabi ni Paul, “Ituring ang inyong sarili bilang patay!”

Ang sandata para sa ating digmaan laban sa kasalanan ay ang paghahanda sa kaisipang ito — ang konsiderasyong ito.

Kapag dumarating ang mga tukso ni Satanas — na magkaroon ng pagnanasa sa isang bagay, na magnakaw, magsinungaling, mainggit, gumanti, manghamak, matakot — ihanda ang sarili gamit ang kaisipang ito: Nang nagtiis ng hirap at namatay ang aking Panginoon upang palayain ako mula sa kasalanan, namatay na ako rito!

Kapag sinasabi sa ’yo ni Satanas, Bakit mo tinatanggihan ang pagnanasa ng laman? Bakit mo haharapin ang gulong ito, kung puwede ka naman magsinungaling? Bakit hindi mo kunin ang harmless na karangyaang iyong iniimbot? Bakit hindi ka maghanap ng hustisya at iganti ang sakit na iyong natanggap?

Sagutin siya: Nagtiis ng hirap ang Anak ng Diyos (talagang nagtiis!) upang iligtas ako mula sa kasalanan. Hindi ako naniniwalang naghirap siya para gawin akong miserable. Kaya ang binayaran Niya ng kamatayan ay higit na maganda kaysa mga pagnanasa ng laman. Dahil nagtitiwala ako sa Kanya, ang aking kahinaan sa iyong pang-aakit ay lumiit na’t namatay.

Lumayas ka, Satanas! Hindi na ako maglalaway kapag napadaan ako sa iyong candy store.

May natutunang misteryo ang mga demonyo rito. Alam nilang tiyak na ang kanilang kapahamakan. Alam nilang magtatagumpay ang Anak ng Diyos. Pero hindi nila alam, hanggang nangyari ito, na darating si Cristo bago ang oras ng final defeat.

Hindi hihintayin ni Cristo ang dulo ng digmaan bago Niya pangunahan ang Kanyang mga hukbo sa labanan. Sinimulan na Niya ang pagwasak sa teritoryo ni Satanas. Nagsanay siya ng “life-squad” na gagawa ng matatapang na rescue operations. Nagplano si Cristo ng maraming taktikal na tagumpay bago ang panahon ng huling tagumpay.

Ang marupok na tambo’y hindi niya babaliin, ilaw na aandap-andap hindi niya papatayin. (Isaias 42:3)

Marahil ang pinaka-encouraging na mga salitang aking narinig nitong mga nakaraang linggo ay nagmula sa isang propesiya sa Isaias 42:1–3, kung paano gagamitin ni Jesus ang Kanyang spiritual power.

Pakiramdam mo ba’y isa kang “marupok na tambo” — tulad ng isa sa malalaking Easter lilies na natapakan ang tangkay kaya nasa lupa at walang makuhang pagkain? Pakiramdam mo ba’y isang ilaw na aandap-andap lamang ang iyong pananampalataya sa halip na isang malaking apoy — tulad ng isang maliit na red dot sa dulo ng mitsa matapos mong hipan ang iyong birthday candle?

Hindi natakot si Jesus sa awtoridad ni Pilato na ipapako Siya. Bakit hindi?

Hindi dahil nagsisinungaling si Pilato. Hindi dahil wala siyang awtoridad na ipapako si Jesus. Mayroon siya nito.

Sa halip, hindi natakot si Jesus sa awtoridad na ito dahil ito’y may pinanggalingan. Sabi ni Jesus, “Ibinigay iyan sa iyo mula sa langit.” Ibig sabihin, may kapangyarihan talaga ito. Hindi kulang. Ngunit labis.

So, paano ito hindi nakakatakot? Hindi lang may awtoridad si Pilato na ipapatay si Jesus. Mayroon siyang God-given na kapangyarihan na ipapatay Siya.

Hindi natakot si Jesus dito dahil ang kapangyarihan ni Pilato sa Kanya ay nakapailalim sa awtoridad ng Diyos kay Pilato. Nakakakuha ng comfort si Jesus sa sandaling ito hindi dahil walang kapangyarihan ang kalooban ni Pilato, kundi dahil may gumagabay sa kalooban ni Pilato. Hindi dahil wala si Jesus sa mga kamay ng takot ni Pilato, kundi dahil si Pilato ay nasa mga kamay ng Ama ni Jesus.

Bago ang worship service noong nakaraang Linggo, masigasig na nakipaglaban ang munting grupo ng mga santo sa kanilang mga panalangin — para sa pananampalataya ng ating mga kasamahan, at para sa mga simbahan ng Twin Cities, at para sa mga bansa. At one point, ipinanalangin ng isa ang mga salita ng Juan 1:14, 16:

Ang Salita ay nagkatawang-tao at nanirahan sa piling namin. Nakita namin ang kaluwalhatiang tunay na kanya bilang kaisa-isang Anak ng Ama. Siya ay puspos ng kagandahang-loob at ng katotohanan. . . . Dahil siya’y puspos ng pag-ibig, naranasan natin ang masaganang kagandahang-loob ng Diyos.

Sa parehong paraan na ang pag-ibig ni Kristo para sa atin ay makikita sa Kanyang pagkamatay, ang Kanyang paghihirap ay intensyonal rin. Kung sadya Niyang inialay ang Kanyang buhay, ito’y para sa atin. Ito ay pag-ibig.

Heto ang bahagi ng karanasang tinutukoy ng salmista kapag sinasabi niyang, “Purihin ninyo ang [= magbigay kayo ng] lakas ng Panginoon.” Ano ang ating ginagawa kapag “Pinupuri natin ang lakas ng Panginoon”?