Sino ang makikinabang sa mga pangako ng Diyos kay David?

Narito muli ang Mga  Awit 132:17–18: “Sa lipi ni David, ako ay kukuha ng haring dakila, upang maingatan ang pagpapatuloy ng pamamahala. Yaong kaharian niya ay uunlad at mananagana, ngunit kaaway niya'y lahat mapapahiya.”

Sa panahong ito, inililigtas ng Diyos ang Kanyang sambayanan mula sa ilang kasamaan. Hindi sa lahat. Nakapapanatag ito ng loob, dahil kung hindi ay maaari nating ipalagay mula sa ating naranasang kasamaan na kinalimutan o itinakwil na tayo ng Diyos.

Tinatalakay ni Santiago ang tungkol sa pagmamataas at kahambugan, at kung paano sila lumalabas sa mga di-kapansin-pansing paraan. “Ngunit kayo’y nagmamalaki at nagyayabang, at iyan ay masama!”

Ang ating pagmamalasakit sa katotohanan ay isang di-maiiwasang pagpapahayag ng ating malasakit sa Diyos. Kung buhay ang Diyos, Siya ang sukatan ng lahat ng bagay, at kung ano ang Kanyang iniisip tungkol sa lahat ay dapat nating maging sukatan ng ating iniisip.

Ang talatang ito ay puno ng mga salitang nagbibigay-pag-asa sa mga makasalanang tulad natin. Puno rin ito ng motibasyon para sa kabanalan.

Ang pagpapala ay hindi lamang ang pagpapasya ng Diyos na gawan tayo ng kabutihan kahit pa hindi tayo karapat-dapat dito. Ito’y tunay na kapangyarihan mula sa Diyos na kumikilos at gumagawa ng mabubuting bagay sa atin at para sa atin.