Solid Joys Devotionals (Tagalog)

Kapag Tinawag Niya, Iingatan Niya

Kayo’y gagawin [ng Panginoon na] matatag hanggang wakas upang matagpuan kayong walang kapintasan sa araw ng ating Panginoong Jesu-Cristo. Tapat ang Diyos na tumawag sa inyo upang makipag-isa sa kanyang Anak na si Jesu-Cristo na ating Panginoon. (1 Corinto 1:8-9, MBBTAG)

Saan ka nagde-depend para matiyak na ang iyong pananampalataya ay tatagal hanggang sa pagdating ni Jesus? 

Ang tanong ay hindi, Naniniwala ka ba sa walang-hanggang seguridad ng kaligtasan? Ang tanong ay, Paano tayo nananatiling ligtas? 

Nakasalalay ba ang sigasig ng ating pananampalataya sa katapatan ng ating sariling determinasyon? O nakasalalay ba ito sa gawain ng Diyos para “patuloy tayong magtiwala”?

Ito ay isang dakila at kamangha-manghang katotohanan ng Kasulatan, na ang Diyos ay tapat at pananatilihin magpakailanman ang Kanyang mga tinawag. Ang ating pagtitiwala na tayo’y ligtas magpakailanman ay pagtitiwala na gagawin ng Diyos ang anumang kailangan para “patuloy tayong magtiwala!”

Ang katiyakan ng kawalang-hanggan ay hindi mas dakila kaysa sa katiyakan na patuloy tayong pagtitiwalain ng Diyos ngayon. Pero ang katiyakang iyan ay napakalaki para sa lahat ng tinawag ng Diyos. 

Hindi bababa sa tatlong talata ang nag-uugnay sa tawag ng Diyos at sa pagpapanatili ng Diyos sa ganitong paraan.

Sinisiguro ng “katapatan” ng Diyos na pananatilihin Niyang ligtas magpakailanman ang lahat ng Kanyang tinawag.

Tinitiyak ng Kamangmangan ang Kasamaan

Ipinagkaloob sa atin ng kanyang banal na kapangyarihan ang lahat ng mga bagay na kailangan sa buhay at pagiging maka-Diyos, sa pamamagitan ng pagkakilala sa kanya na tumawag sa atin sa kanyang sariling kaluwalhatian at kabutihan. (2 Peter 1:3, ABTAG2001)

Namamangha ako sa kapangyarihang iniuugnay ng Biblia sa karunungan. 

Pakinggan muli ang 2 Peter 1:3: “Ipinagkaloob . . . ng [banal na kapangyarihan ng Diyos] ang lahat ng mga bagay na kailangan sa buhay at pagiging maka-Diyos, sa pamamagitan ng pagkakilala sa kanya na tumawag sa atin sa kanyang sariling kaluwalhatian at kabutihan.”

Literal na ang lahat ng kapangyarihang makukuha mula sa Diyos para mabuhay at maging maka-Diyos ay dumarating sa pamamagitan ng karunungan! Kamangha-mangha! Dapat natin bigyang-halaga ang doktrina at tagubilin sa Kasulatan! Buhay at kabanalan ang nakataya rito.

Pero hindi nito ginagarantiya ang kabanalan. Hindi. Pero tila ginagarantiya ng kamangmangan ang kasamaan. Sabi ni Pedro, ito’y dahil ang banal na kapangyarihan na nagdadala sa kabanalan ay ibinibigay sa pamamagitan ng kaalaman tungkol sa Diyos.

Narito ang tatlong implikasyon, isang babala, at isang panghihikayat.

1. Magbasa! Magbasa! Magbasa! Pero mag-ingat na hindi mag-aksaya ng oras sa mga teolohikal na bula. Magbasa ng  mga doktrinal na aklat na mayaman sa paksa ng “tumawag sa iyo sa Kanyang kaluwalhatian at kahusayan.”

2. Magbulay-bulay! Magbulay-bulay! Magdahan-dahan. Mag-ukol ng panahon para isipin ang ibig sabihin ng Biblia kapag binabasa mo ito. Magtanong. Mag-journal. Hayaan mabagabag nang may pagpapakumbaba ang iyong sarili sa pamamagitan ng pag-iisip ng mga nakapagtatakang bagay. Nagmumula ang pinakamalalalim na pananaw sa pagsisikap na makita ang ugat na nag-uugnay sa dalawang tila magkaaway na sanga sa puno ng katotohanan.

3. Pag-usapan. Pag-usapan. Maging bahagi ng isang maliit na grupo na lubos ang malasakit sa katotohanan. Hindi isang grupo na mahilig lang magsalita at magbanggit ng mga problema. Kundi isang grupo na naniniwalang may mga biblikal na sagot sa mga biblikal na problema, at matatagpuan ang mga ito. 

Babala: “Nalipol ang aking bayan dahil sa kamangmangan” (Hosea 4:6). “Sila’y masigasig na maging kalugud-lugod sa Diyos. Hindi nga lamang batay sa tamang kaalaman” (Roma 10:2). Kaya mag-ingat sa nakamamatay na epekto ng kamangmangan.

Panghihikayat: “Halikayo't kilalanin natin si Yahweh, sikapin nating siya’y makilala” (Hosea 6:3).

Devotional excerpted from “The Power of Knowledge”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/ignorance-guarantees-ungodliness

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

“Ipapangaral sa buong sanlibutan ang Magandang Balitang ito tungkol sa kaharian ng Diyos upang magsilbing patotoo sa lahat ng mga bansa. At saka darating ang wakas.” (Mateo 24:14)

Wala akong alam na mas inspiring na pangako tungkol sa pagmimisyon kaysa sa salitang ito mula kay Jesus.

Hindi: Dapat ipangaral ang ebanghelyong ito.

Hindi: Puwedeng ipangaral ang ebanghelyong ito.

Kundi: Ipapangaral ang ebanghelyong ito.

Hindi ito isang dakilang komisyon, ni isang dakilang utos. Ito’y isang dakilang katiyakan, isang dakilang pagtitiwala.

Sino ba naman ang maglalakas-loob magsalita ng ganyan? Paano Niya nalamang mangyayari ito? Paano Siya nakakatiyak na hindi mabibigo ang simbahan sa gawaing pangmisyong ito?

Sagot: Ang biyaya ng paglilingkod sa misyon ay kasing irresistible ng biyaya ng pagbabagong-buhay. Kayang mangako ni Cristo ng pandaigdigang pagpapahayag dahil sovereign Siya. Alam Niya ang tagumpay ng mga misyon sa hinaharap dahil Siya ang gumagawa ng hinaharap. Makikinig ang lahat ng bansa!

Hindi isang modernong “bansa” ang “bansa” na ito. Nang banggitin sa Lumang Tipan ang tungkol sa mga bansa, tinutukoy nito ang mga grupo tulad ng Jebusites at Perizites at Hivites at Amorites at Moabites at Canaanites at Philistines. Ang “mga bansa” ay mga pangkat etniko na may kanya-kanyang kakaibang wika at kultura. Awit 117:1: “Purihin si Yahweh! Dapat na purihin ng lahat ng bansa. Siya ay purihin ng lahat ng tao sa balat ng lupa!” Ang mga bansa ay mga tao — mga grupo ng tao, kung tawagin natin sila.

Bilang sovereign na Anak ng Diyos at Panginoon ng simbahan, tinanggap lang ni Jesus ang banal na layuning ito at sinabi bilang katiyakan, “Ipapangaral sa buong sanlibutan ang Magandang Balitang ito tungkol sa kaharian ng Diyos upang magsilbing patotoo sa lahat ng mga bansa. At saka darating ang wakas” (Mateo 24:14).

Tiyak na tiyak na ang tagumpay ng usapin ng mga misyon sa mundo. Hindi ito puwedeng mabigo. Kung gayon, hindi ba reasonable lang na manalangin tayo nang may lubos na pananampalataya, na mamuhunan tayo nang may lubos na pagtitiwala, at humayo tayo nang may pakiramdam sa tiyak na tagumpay?

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/jesus-will-finish-the-mission

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Kaya nga, pasakop kayo sa kapangyarihan ng Diyos at dadakilain niya kayo pagdating ng takdang panahon. 7 Ipagkatiwala ninyo sa kanya ang inyong mga alalahanin sa buhay sapagkat siya ay nagmamalasakit sa inyo. (1 Pedro 5:6–7, MBBTAG)

Bakit isang uri ng pagmamataas, o pride, ang pag-aalala tungkol sa hinaharap?

Ganito ang puwedeng sagot ng Diyos (na paraphrase ng Isaiah 51:12):

Ako — ang Panginoon, ang iyong Manlilikha — Ako ang siyang nagbibigay ng ginhawa sa ’yo, ang nangangakong mag-aalaga sa ’yo; at ang mga nagbabanta sa ’yo ay mga tao lamang na namamatay. Kaya, ang ibig sabihin ng takot mo ay wala kang tiwala sa Akin — at kahit hindi ka sigurado kung maaalagaan ka ng sariling resources mo, mas pinipili mo pa ring umasa sa ’yong sarili, kaysa manalig sa Aking biyaya sa hinaharap. Kaya ang lahat ng iyong pangamba — gaano man kaliit ito — ay pagmamataas.

Ang lunas? Talikuran ang pag-asa sa ’yong sarili at umasa sa Diyos, at manampalataya sa sapat na kapangyarihan ng pangako ng Kanyang biyaya sa hinaharap.

Makikita mo sa 1 Pedro 5:6–7 na ang pag-aalala ay isang uri ng pagmamataas. Pansinin ang grammatical na pagdudugtong-dugtong sa pagitan ng mga talata. “Pasakop kayo . . . [verse 7], ipagkatiwala ninyo sa kanya ang inyong mga alalahanin.” Ang verse 7 ay hindi bagong pangungusap. Isa itong subordinate clause (o sugnay na pantulong). Sa Ingles, nag-uumpisa ito sa isang participle (o pandiwari): “Humble yourselves . . . [by] casting all your anxieties on him.”

Ibig sabihin, ang pagtitiwala sa Diyos para sa ’yong mga alalahanin ay isang paraan ng pagpapakumbaba sa lilim ng Kanyang makapangyarihang kamay. Para itong pagsasabi na, “Maging magalang sa pagkain . . . huwag ngumuya nang nakabukas ang bibig.” O, “Mag-ingat sa pagmamaneho . . . tumingin lagi sa kalye.” O “Maging mapagbigay . . . mag-imbita ng kaibigan sa Pasko.” O, “Magpakumbaba . . . ipagkatiwala ang iyong mga alalahanin sa Diyos.”

Isang paraan ng pagpapakumbaba ay ang pagtitiwala sa Diyos para sa lahat ng ating mga alalahanin. Ibig sabihin, ang pride ay isang hadlang sa pagtitiwala sa Kanya. Ibig sabihin, ang sobrang pag-aalala ay isang uri ng pagmamataas, kahit gaano pa kaliit ito.

Ngayon, bakit kabaligtaran ng pagmamataas ang pagtitiwala sa Diyos para sa ating mga alalahanin? Dahil ayaw aminin ng pride na may alalahanin ito. O na hindi natin ito kayang lutasin mag-isa. At kahit aminin pa ng pride na hindi niya kayang lutasin ang mga takot nito, ayaw pa rin nitong aminin na baka ang lunas ay ang pagtitiwala sa isang taong mas matalino at mas malakas sa kanya.

Sa madaling salita, ang pride ay isang uri ng unbelief at hindi nito gustong magtiwala sa Diyos para sa Kanyang biyaya sa hinaharap. Sa kabilang banda, inaamin naman ng pananampalataya na kailangan niya ng tulong. Hindi ito gagawin ng pride. Umaasa ang faith na tutulong ang Diyos. Hindi ito gagawin ng pride. Ipinagkakatiwala ng faith ang kanyang mga alalahanin sa Diyos. Hindi ito gagawin ng pride.

Kung gayon, ang paraan para labanan ang pagmamataas ay aminin na meron kang mga alalahanin, at pahalagahan ang pangako ng hinaharap na biyaya sa mga salitang, “Siya ay nagmamalasakit sa iyo.” Pagkatapos, ilagay ang iyong mga kinakargang takot sa Kanyang makapangyarihang balikat.

Dahil din dito ay lagi naming idinadalangin kayo, na kayo’y ariin ng ating Diyos na karapat-dapat sa pagkatawag sa inyo, at tuparin ang bawat hangarin sa kabutihan at gawa ng pananampalataya na may kapangyarihan. (2 Tesalonica 1:11, ABTAG2001)

Ang paghahanap sa kapangyarihan ng Diyos para tuparin ang mabubuting hangarin natin ay hindi nangangahulugang hindi talaga tayo naghahangad, o hindi talaga natin ginagamit ang ating kalooban.

Hindi pinapalitan ng pakikibahagi ng kapangyarihan ng Diyos ang pakikibahagi ng ating kalooban! Hindi tayo ginagawang walang-pakialam ng kapangyarihan ng Diyos sa pagpapabanal! Kumikilos ang kapangyarihan ng Diyos sa ilalim o likod o loob ng ating kalooban, hindi bilang kapalit nito.

Hindi ang kawalan ng kalooban natin ang katibayan ng kapangyarihan ng Diyos sa ating buhay, kundi ang lakas ng ating loob, ang kagalakan ng loob natin.

Ang sinumang nagsasabing, “Naniniwala ako sa soberanong kapangyarihan ng Diyos kaya wala na lang akong gagawin” ay hindi talaga naniniwala sa kapangyarihan ng Diyos. Bakit naman sadyang susuwayin ang Diyos ng taong naniniwala sa kapangyarihan Niya?

Kapag wala kang ginawa, hindi ka lang gumagawa ng wala. Aktibo mong ginagamit ang iyong kalooban sa isang desisyon na walang gawin. At kung ganyan mo harapin ang kasalanan o tukso sa iyong buhay, tahasan itong pagsuway, dahil inutusan tayong makipaglaban nang mabuti (1 Timoteo 1:18) at labanan ang diyablo (James 4:7) at sikaping mamuhay nang banal (Hebreo 12:14) at patayin ang makasalanang gawain ng katawan (Roma 8:13).

Sabi sa 2 Tesalonica 1:11, magagawa natin ang mabubuting hangarin at gawa ng pananampalataya dahil sa kapangyarihan ng Diyos. Pero hindi nito pinapawalang-bisa ang kahulugan ng salitang “hangarin” at ng salitang “gawain.” Bahagi ng buong proseso ng paglalakad na karapat-dapat sa tawag ng Diyos ang aktibong pakikibahagi ng ating kalooban sa paghahangad na gumawa ng kabutihan.

Kung may nananatili kang kasalanan sa iyong buhay, o kung patuloy mong pinababayaan ang isang mabuting gawain dahil naghihintay kang maligtas nang walang ginagawa, pinapalala mo lang ang iyong pagsuway. Hindi kailanman magpapakita ang Diyos nang may kapangyarihan sa iyong kalooban sa anumang paraan maliban sa pagsasagawa mo ng kaloobang iyon; ibig sabihin, ng iyong mabubuting hangarin — ang iyong mabubuting intensyon at mga plano at layunin.

Kaya hindi dapat matakot ang mga taong naniniwala sa kapangyarihan ng Diyos na gawing kabahagi ang kanilang kalooban sa pagsusumikap na maging banal. “Pagsikapan ninyong makapasok sa makipot na pintuan. Sinasabi ko sa inyo, marami ang magpupumilit pumasok ngunit hindi makakapasok” (Lucas 13:24, MBBTAG). Magsikap ka lang sa pananampalataya na sa iyong pagsisikap, kumikilos ang Diyos para naisin at isagawa ang Kanyang kalooban (Filipos 2:13).

Kaya kung iniinsulto kayo dahil mga tagasunod kayo ni Cristo, mapalad kayo dahil nasa inyo ang makapangyarihang Espiritu, ang Espiritu ng Dios. (1 Pedro 4:14, ASND)

Maraming Cristiano sa mundo ngayon ang hindi alam ang life-threatening na panganib na dulot ng paniniwala kay Cristo. Nasanay na tayong maging malaya sa ganitong pag-uusig. Parang ganito na talaga dapat ang takbo ng buhay natin.

Kaya madalas na galit ang una nating reaksyon sa panganib na baka mag-iba ang kasalukuyan nating sitwasyon. Pero puwedeng tanda ang galit na iyon na nawala na ang ating kamalayan ng pagiging dayuhan at exile (“Mga minamahal, nakikiusap ako sa inyo, bilang mga dayuhan at pansamantalang naninirahan lamang sa daigdig na ito . . .” 1 Pedro 2:11, MBBTAG).

Siguro’y masyado na tayong nasanay mamalagi sa mundong ito. Hindi natin nararamdaman ang pagka-homesick kay Cristo tulad ni Paul: “Ngunit para sa atin, ang langit ang tunay nating bayan. At mula roon, hinihintay natin nang may pananabik ang pagbabalik ng Tagapagligtas, ang Panginoong Jesu-Cristo” (Filipos 3:20).

Marami sa atin ang kailangan ng paalala, “Mga minamahal, huwag na kayong magtaka sa mabibigat na pagsubok na inyong dinaranas na para bang ito’y di pangkaraniwan” (1Pedro 4:12). Hindi ito kakaiba.

Naisip mo na ba kung ano ang gagawin mo sa oras ng huling pagsubok? Nakatutok ang baril ng kaaway at tinatanong ka niya, “Cristiano ka ba?” Narito ang isang makapangyarihang salita para bigyan ka ng pag-asang puwedeng mas mahusay ang gagawin mo kaysa iyong iniisip.

Sinasabi ni Peter, “Kaya kung iniinsulto kayo dahil mga tagasunod kayo ni Cristo, mapalad kayo dahil nasa inyo ang makapangyarihang Espiritu, ang Espiritu ng Dios” (1 Pedro 4:14). Sinasabi ng encouragement na ito mula kay Peter na sa oras ng di-pangkaraniwang panganib (insulto man o kamatayan), meron tayong “makapangyarihang Espiritu, ang Espiritu ng Dios” sa atin. Hindi ba’t ibig sabihin nito na nagbibigay ang Diyos ng espesyal na tulong sa oras ng krisis para sa mga nagdurusa dahil sila’y Cristiano?

Hindi ko ibig sabihin na absent Siya sa iba pa nating pagdurusa. Ang ibig ko lang sabihin, sinadyang sabihin ni Peter na makakaranas ang mga nagdurusang “tagasunod ni Cristo” ng espesyal na “kapalaran” dahil sa “makapangyarihang Espiritu, ang Espiritu ng Dios.”

Ipanalangin mo na ito ang iyong maranasan pagdating ng pagsubok. Magkakaroon tayo ng resources para mapagtiisan ang sandaling iyon na hindi natin makukuha sa ibang pagkakataon. Lakasan mo ang loob mo.

Dahil sa pananampalataya, handang ihandog ni Abraham ang kaisa-isa niyang anak na si Isaac nang subukin siya ng Dios.  (Hebreo 11:17, ASND)

Para sa marami sa inyo ngayon — at para sa ibang darating na ang panahon — ang pagsunod ay parang katapusan ng isang panaginip. Pakiramdam ninyo, kung gagawin ninyo ang sinasabi ng Salita ng Diyos o ng Espiritu ng Diyos na gawin ninyo, gagawin kayo miserable nito, at walang paraan na magagawa itong mabuti ng Diyos.

Siguro ang utos o tawag ng Diyos na naririnig mo ngayon ay manatiling may asawa o wala, manatili sa iyong trabaho o umalis na, magpabawtismo, magsalita sa trabaho tungkol kay Cristo, tumangging i-kompromiso ang iyong pamantayan ng katapatan, harapin ang isang taong nasa kasalanan, makipagsapalaran sa bagong bokasyon, maging misyonero. At sa nakikita ng iyong limitadong pag-iisip, terible ang posibilidad ng paggawa nito — para itong pagkawala ni Isaac, ang tanging anak na puwedeng maging tagapagmana mo.

Isinaalang-alang mo ang bawat anggulo ayon sa batayan ng tao, at imposibleng maging mabuti ang resulta nito.

Ngayon alam mo na kung ano ang naramdaman ni Abraham. Nasa Biblia ang kuwentong ito para sa iyo.

Hangad mo ba ang Diyos at ang Kanyang daan at mga pangako nang higit pa sa anumang bagay, at naniniwala ka ba na kaya at igagalang Niya ang iyong pananampalataya at pagsunod, na hindi Siya mahihiyang tawaging Diyos mo, at gagamitin Niya ang lahat ng Kanyang karunungan at kapangyarihan at pagmamahal para gawing daan ng buhay at kagalakan ang daan ng pagsunod?

Iyan ang krisis na kinakaharap mo ngayon: Hinahangad mo ba Siya? Magtitiwala ka ba sa Kanya? Ito ang salita ng Diyos sa iyo: Karapat-dapat ang Diyos at kaya Niyang gawin ang lahat.

Devotional excerpted from “The Hope of Exiles on the Earth”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/when-obedience-feels-impossible

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Kaya’t huwag kayong mawawalan ng pananampalataya sa Diyos, sapagkat dakila ang naghihintay na gantimpala para sa inyo. (Mga Hebreo 10:35, MBBTAG)

Kailangan nating pagnilay-nilayan ang pananaig ng Diyos bilang dakilang gantimpala natin sa lahat ng kayang ibigay ng mundo. Kung hindi, iibigin natin ang mundo tulad ng iba at mabubuhay tayo tulad ng iba.

Kaya tingnan mo ang mga bagay na nagpapatakbo sa mundo, at pagbulay-bulayan kung paano mas mabuti at mas magtatagal ang Diyos. Pag-isipan ang kaugnayan ng pera o sex o kapangyarihan sa kamatayan. Kukunin ng kamatayan ang bawat isa sa kanila. Kung ito ang ikinabubuhay mo, wala ka masyadong makukuha, at kung anuman ang makukuha mo, mawawala rin sa iyo.

Pero ang kayamanan ng Diyos ay mas nakalalamang, at ito ay nagtatagal. Malalampasan nito ang kamatayan. Mas mainam ito sa pera dahil ang Diyos ang may-ari ng lahat ng pera at Siya ang ating Ama. Tayo ang kanyang mga tagapagmana. “Lahat ng ito’y para sa inyo. At kayo’y para kay Cristo, at si Cristo nama’y para sa Diyos” (1 Corinto 3:22–23).

Mas mainam ito sa sex. Hindi kailanman nagkaroon ng sexual relations si Jesus, at Siya ang pinakaganap at kumpletong tao sa lahat. Ang sex ay isang anino — isang larawan — ng mas malaking katotohanan, ng isang relasyon at kasiyahan na gagawing kaantok-antok ang pinakamagandang sex.

Ang gantimpala ng Diyos ay mas mabuti kaysa sa kapangyarihan. Walang mas dakilang kapangyarihan ang tao kaysa maging anak ng makapangyarihang Diyos. “Hindi ba ninyo alam na hahatulan natin ang mga anghel?” (1 Corinto 6:3). “Ang magtatagumpay ay bibigyan ko ng karapatang umupo na katabi ko sa aking trono, tulad ko na nagtagumpay at nakaupo ngayon katabi ng aking Ama sa kanyang trono” (Pahayag 3:21).

At tuloy-tuloy lang ito. Sa lahat ng mabibigay ng mundo, mas mabuti at mas magtatagal pa rin ang Diyos.

Walang maihahambing pa rito. Palaging nagwawagi ang Diyos. Ang tanong: Mapapasaatin ba Siya? Magigising ba tayo mula sa pagkatuliro dahil sa mundong ito, at makikita at maniniwala at magagalak at mamahalin ang talagang tunay, at walang hanggan na mahalaga, at walang katapusan?

Devotional excerpted from “The Present Power of a Future Possession”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/better-than-money-sex-and-power

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

“At patawarin nʼyo kami sa aming mga kasalanan, dahil pinapatawad din namin ang mga nagkakasala sa amin. At huwag nʼyo kaming hayaang matukso.” (Lucas 11:4, ASND)

Sino ba ang unang nagpapatawad kanino?

Kapag tinuturuan tayo ni Jesus na manalangin na patawarin tayo ng Diyos, “dahil pinapatawad din namin ang mga nagkasala sa amin,” hindi Niya sinasabing tayo ang gumawa ng unang hakbang sa pagpapatawad. Ganito talaga ang nangyayari: Pinatawad tayo ng Diyos nang sumampalataya tayo kay Cristo (Gawa 10:43). Pagkatapos, mula sa wasak, masaya, nagpapasalamat, at may pag-asang karanasan ng pinatawad na, inaalok natin ang kapatawaran sa iba.

Pinapakita nitong espiritung nagpapatawad na tayo’y ligtas at pinatawad na. Kumbaga, pinapakita ng ating pagpapatawad na tayo’y nananampalataya; na tayo’y kaisa ni Cristo; na tayo’y pinamamahayan ng maawain at mapagpakumbabang Banal na Espiritu.

Pero nagkakasala pa rin tayo (1 Juan 1:8, 10). Kaya lumalapit pa rin tayo sa Diyos para sa bagong aplikasyon ng pagkilos ni Cristo para sa atin — bagong aplikasyon ng pagpapatawad. Hindi natin ito magagawa nang may kompiyansa kung meron tayong espiritung hindi nagpapatawad. (Tandaan ang talinghaga tungkol sa aliping ayaw magpatawad sa Mateo 18:23–35. Tumanggi siyang patawarin ang kapwa niya alipin na may utang sa kanya ng sampung dolyar, kahit na siya’y pinatawad ng sampung milyon. Ipinakita ng kanyang espiritung ayaw magpatawad na hindi siya nabago ng habag ng hari.)

Pinoprotektahan tayo ni Jesus mula sa kamaliang ito sa pamamagitan ng pagtuturo sa ating manalangin, “Patawarin n’yo kami sa aming mga kasalanan, dahil pinapatawad din namin ang mga nagkasala sa amin” (Lucas 11:4). Kaya sinasabi ni Jesus na humihingi tayo ng tawad dahil tayo ay nagpapatawad. Parang sinasabi natin, “Ama, patuloy mong ipagkaloob sa akin ang habag na binayaran ni Cristo, sapagkat pinatawad ako dahil sa habag na ito, at tinalikuran ko ang paghihiganti at ipinagkakaloob sa iba ang ipinagkaloob mo sa akin."

Nawa’y maranasan mo muli ang kapatawaran ng Diyos ngayon, at nawa’y umapaw ang biyayang iyon sa puso mo sa pagpapatawad sa iba. At nawa’y bigyan ka ng dagdag na katiyakan ng matamis na karanasan ng biyaya sa iyong buhay na, kapag lumapit ka sa Diyos para maranasan ang bagong kapatawarang tinubos ng dugo ni Cristo, malalaman mong tinuturing ka Niya bilang Kanyang pinatawad at nagpapatawad na anak.

Ang Diyos ng kapayapaan ang siyang muling bumuhay sa ating Panginoong Jesus, na naging Dakilang Pastol ng mga tupa dahil sa kanyang dugo na nagpatibay sa walang hanggang tipan. Nawa'y ipagkaloob niya sa inyo ang lahat ng kailangan ninyo upang maisagawa ang kanyang kalooban, at sa pamamagitan ni Jesu-Cristo ay gawin niya sa atin ang nakalulugod sa kanya. Papurihan nawa si Cristo magpakailanman! Amen. (Hebreo 13:20-21)

Pinagtibay ni Cristo ang walang hanggang tipan sa pamamagitan ng dugo Niyang dumanak. Sa matagumpay na pagtubos na ito, natamo Niya ang pagpapala ng Kanyang pagkabuhay muli mula sa mga patay. Mas malinaw ito sa Griyego kaysa sa Ingles, at sapat na ang linaw nito rito: “Ang Diyos . . . ang siyang muling bumuhay sa ating Panginoong Jesus . . . dahil sa kanyang dugo na nagpatibay sa walang hanggang tipan.” Ang Jesus na ito — na binuhay ng dugo ng tipan — ay ating buhay na Panginoon at Pastol ngayon.

At dahil sa lahat ng ’yan, may dalawang bagay na ginagawa ang Diyos:

Ang “walang hanggang tipan,” na tinitiyak ng dugo ni Cristo, ay ang new covenant. At ito ang pangako ng new covenant: “Itatanim ko sa kanilang kalooban ang aking kautusan; isusulat ko ito sa kanilang mga puso” (Jeremiah 31:33). Kung gayon, hindi lang sinisigurado ng tipan na ito na gagawin tayong ganap ng Diyos para magawa ang Kanyang kalooban. Tinitiyak din nito na kumikilos sa atin ang Diyos para gawing matagumpay ang ating pagiging ganap.

Ang kalooban ng Diyos ay hindi lang nakasulat sa bato o papel bilang paraan ng biyaya. Kumikilos Siya para ilagay ito sa atin. At ito ang epekto nito: Nakakaramdam, nag-iisip, at kumikilos tayo sa paraang mas nakalulugod sa Diyos.

Inuutusan pa rin tayong gamitin ang kagamitang ibinibigay Niya: “Pagsumikapan ninyong maging ganap ang inyong kaligtasan nang may lubusang paggalang at pag-ibig sa Diyos.” Ngunit ang mas mahalaga’y sinabihan tayo kung bakit: “Sapagkat ang Diyos ang kumikilos sa inyo upang inyong naisin at isagawa ang kanyang kalooban” (Filipos 2:12–13).

Kung kaya nating pasayahin ang Diyos — kung gagawin natin ang Kanyang kalooban — ito’y dahil ang biyaya ng Diyos, na binayaran ng Kanyang dugo, ay dumaloy mula sa pagiging ganap patungo sa makapangyarihang pagbabago.

Devotional excerpted from “God Gives the Equipment and Makes It Successful”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/outfitted-and-empowered

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and collecting children’s books. You can find her on IG: @joshenebersales

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.