Paano Napagtagumpayan ni Cristo ang Kapaitan

Nang siya’y insultuhin, hindi siya gumanti ng insulto. Nang siya’y pahirapan, hindi siya nagbanta; sa halip, ipinaubaya niya ang lahat sa Diyos na makatarungan kung humatol. (1 Pedro 2:23, MBBTAG)

Walang sinuman ang nakaranas ng mas mabigat na pagkakasala laban sa kanya kaysa kay Jesus. Bawat katiting na galit sa Kanya ay hindi talaga nararapat. 

Walang sinuman ang nabuhay na mas karapat-dapat sa karangalan kaysa kay Jesus; at wala nang mas nakaranas ng mas matinding paninirang-puri kaysa sa Kanya. 

Kung meron mang may karapatang magalit at maging bitter at mapaghiganti, si Jesus na ’yun. Paano Niya napigilan ang Kanyang sarili nang dinuraan Siya sa mukha ng mga tampalasang ang mga buhay mismo’y Kanyang hawak? Ibinibigay ng 1 Pedro 2:23 ang sagot: “Nang siya’y insultuhin, hindi siya gumanti ng insulto. Nang siya’y pahirapan, hindi siya nagbanta; sa halip, ipinaubaya niya ang lahat sa Diyos na makatarungan kung humatol.”

Ito ang ibig sabihin ng talatang ito: Nananampalataya si Jesus sa hinaharap na biyaya ng makatarungang paghatol ng Diyos. Hindi Niya kailangang ipaghiganti ang sarili sa lahat ng insultong Kanyang pinagdusahan, dahil ipinagkatiwala Niya ang Kanyang kapakanan sa Diyos. Iniwan Niya ang paghihiganti sa mga kamay ng Diyos at ipinagdasal ang Kanyang mga kaaway: “Ama, patawarin mo sila sapagkat hindi nila nalalaman ang kanilang ginagawa” (Lucas 23:34). 

Pinasulyap tayo ni Pedro sa pananampalataya ni Jesus upang tayo mismo’y matuto kung paano mamuhay sa ganitong paraan. Sinabi niya, “Sapagkat ukol dito kayo’y tinawag [upang matiyagang pagtiisan ang malupit na pagtrato], sapagkat si Cristo man ay nagdusa alang-alang sa inyo, na kayo’y iniwanan ng halimbawa, upang sumunod kayo sa kanyang mga yapak” (1 Pedro 2:21).

Kung napagtagumpayan ni Cristo ang kapaitan at paghihiganti sa pamamagitan ng pananampalataya sa ipinangakong gagawin ng Diyos, ang mabuting Hukom, paano pa kaya tayo, na mas hindi karapat-dapat na magmaktol dahil sa nararanasang pagmamalupit kaysa sa Kanya?

Devotional excerpted from Future Grace, page 267

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/how-christ-conquered-bitterness

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Ang Makapangyarihang Ugat ng Praktikal na Pag-ibig

Nalalaman nating lumipat na tayo sa buhay mula sa kamatayan, sapagkat iniibig natin ang mga kapatid. Ang hindi umiibig ay nananatili sa kamatayan. (1 John 3:14)

Kaya naman, pag-ibig ang patunay na tayo’y ipinanganak muli — na tayo’y mga Cristiano, na tayo’y ligtas.

Minsan, ginagawa ng Biblia ang ating kabanalan at pag-ibig sa tao bilang kondisyon ng ating huling kaligtasan. Sa madaling salita, kung hindi tayo banal at hindi tayo mapagmahal, hindi tayo maliligtas sa araw ng paghuhukom (hal., Hebreo 12:14; Galacia 5:21; 1 Corinto 6:10). Hindi ibig sabihin nito’y mga gawa ng pag-ibig ang paraan upang maging tama tayo sa Diyos. Hindi, paulit-ulit na nilinaw ng Biblia, tulad ng sinasabi sa Efeso 2:8–9, na “Sapagkat dahil sa kagandahang-loob ng Diyos kayo ay naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya; at ito’y kaloob ng Diyos at hindi mula sa inyong sarili; hindi ito bunga ng inyong mga gawa kaya’t walang maipagmamalaki ang sinuman.” Hindi, kapag sinasabi ng Biblia na tayo’y naligtas sa pamamagitan ng pananampalataya ngunit kailangan nating mahalin ang tao upang sa wakas ay maligtas, nangangahulugan ito na ang pananampalataya natin sa mga pangako ng Diyos ay kailangang maging tunay na tunay, kaya ang pag-ibig na ipinapakita nito’y nagpapatunay sa katotohanan ng pananampalataya. 

Kaya naman, ang pag-ibig sa iba ay isang kondisyon ng biyaya sa hinaharap, dahil pinagtitibay nito na ang pangunahing kondisyon, ang pananampalataya, ay tunay. Puwede nating tawagin ang pag-ibig sa iba bilang pangalawang kondisyon, na nagpapatunay sa pagiging tunay ng pangunahin at mahalagang kondisyon ng pananampalataya, na siyang tanging nagbubuklod sa atin kay Cristo, at tumatanggap ng Kanyang kapangyarihan.

Nakikita ng pananampalataya ang kaluwalhatian ng Diyos sa mga pangako ng biyaya sa hinaharap, at tinatanggap nito ang lahat ng ipinahahayag ng mga pangako sa kung ano ang Diyos para sa atin kay Jesus. Ang espirituwal na paningin na iyon sa kaluwalhatian ng Diyos, at ang ating kaluguran dito, ay katibayan na nagpapatunay sa sarili, na tinawag tayo ng Diyos upang maging benepisyaryo ng Kanyang biyaya. Pinapalaya tayo ng katibayang ito na umasa sa pangako ng Diyos bilang para sa atin. At ang pag-asa sa pangako ay nagbibigay sa atin ng kapangyarihan na magmahal. Na nagpapatunay naman na totoo ang ating pananampalataya. 

Ang mundo ay desperado para sa isang pananampalatayang pinagsasama ang dalawang bagay: ang kamangha-manghang pagtingin sa di-natitinag at banal na Katotohanan, at ang praktikal at araw-at-gabing kapangyarihan upang gumawa ng isang nagpapalayang kaibahan sa buhay. Yan din ang gusto ko. Kay naman ako’y isang Cristiano. 

May dakilang Diyos ng biyaya na pinapalaki ang Kanyang walang-hanggang kagandahan at kasapatan sa pamamagitan ng pagtupad sa mga pangako sa mga walang kakayahan na taong nagtitiwala sa kanya. At may kapangyarihang nagmumula sa pagpapahalaga sa Diyos na ito, na walang iniiwang sulok o kanto ng buhay na hindi naapektuhan. Binibigyan tayo nito ng kapangyarihang magmahal sa mga pinakapraktikal na paraan.

Devotional excerpted from Future Grace, pages 257-259

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/the-powerful-root-of-practical-love

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota.

Paano Tayo Dapat Makipaglaban para sa Kabanalan

Sikapin ninyong makasundo ang lahat, at magpakabanal sapagkat hindi ninyo makikita ang Panginoon kung hindi kayo mamumuhay nang ganito. (Hebreo 12:14)

May praktikal na kabanalan na kung wala nito’y hindi natin makikita ang Panginoon. Marami ang nabubuhay na parang hindi ito totoo.

May mga nagsasabing sila’y Cristiano pero namumuhay nang walang kabanalan, kaya naman maririnig nila ang kakila-kilabot na mga salita ni Jesus, “Hindi ko kayo kilala. Lumayo kayo sa akin, kayong mga gumagawa ng kasamaan” (Mateo 7:23). Sinabi ni Paul sa mga nagsasabing mananampalataya sila, “Mamamatay kayo kung namumuhay kayo ayon sa katawang makalaman” (Roma 8:13).

Kaya naman, may isang kabanalan na kung wala nito’y walang makakakita sa Panginoon. At lubhang mahalaga na matutong ipaglaban ang kabanalang ito sa pamamagitan ng pananampalataya sa hinaharap na biyaya. 

May isa pang paraan nang paghabol sa kabanalan na nagba-backfire at humahantong sa kamatayan. Binabalaan tayo ni Paul laban sa paglilingkod sa Diyos sa ibang paraan maliban sa pananampalataya sa Kanyang nagpapakilos na biyaya. Ang Diyos ay hindi “nangangailangan ng anumang tulong o paglilingkod ng tao, sapagkat siya mismo ang nagbibigay ng buhay, hininga at lahat ng bagay sa sangkatauhan” (Mga Gawa 17:25). Sa mismong kilos na iyon, anumang pagsisikap na maglingkod sa Diyos na hindi umaasa sa Kanya bilang gantimpala ng ating puso at ang kapangyarihan ng ating paglilingkod, ay ipinapahiya Siya bilang isang diyos-diyosan ng mga pagano.

Inilalarawan ni Peter ang alternatibo sa ganitong paglilingkod sa Diyos na umaasa sa sariling kakayahan, “Ang naglilingkod ay dapat maglingkod gamit ang lakas na kaloob sa iyo ng Diyos upang sa lahat ng bagay siya'y papurihan sa pamamagitan ni Jesu-Cristo” (1 Pedro 4:11). At sinabi ni Paul, “Wala akong pinapangahasang ipagmalaki kundi ang ginawa ni Cristo . . . sa pamamagitan ng aking mga salita at gawa” (Roma 15:18; tingnan din sa 1 Corinto 15:10). 

Sa bawat sandali, dumarating ang biyaya upang tulungan tayong gawin ang “bawat mabuting gawain” na itinalaga ng Diyos para sa atin. “Magagawa ng Diyos na pasaganain kayo sa lahat ng bagay, at higit pa sa inyong pangangailangan, upang sumagana kayo para sa mabubuting gawa” (2 Corinto 9:8).

Ang pakikipaglaban para sa mabubuting gawain ay isang pakikipaglaban para maniwala sa mga pangako ng hinaharap na biyaya.

Devotional excerpted from Future Grace, page 219

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/how-we-must-fight-for-holiness

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Ang Disenyo ng Diyos sa mga Detour

At anuman ang inyong gagawin o sasabihin, gawin ninyong lahat sa pangalan ng Panginoong Jesus at sa pamamagitan niya'y magpasalamat kayo sa Diyos Ama. (Colosas 3:17)

Naisip mo na ba kung ano’ng ginagawa ng Diyos habang naghahanap ka sa maling lugar ng isang bagay na nawala mo’t kailangang-kailangan na? Alam Niya eksakto kung nasaan ito, pero hinahayaan ka Niyang maghanap sa maling lugar.

Minsan ay kinailangan ko ang isang quote para sa bagong edisyon ng libro kong Desiring God. Alam kong nabasa ko na ito kay Richard Wurmbrand. Akala ko’y nasa devotional book niya itong Reaching Toward the Heights. Halos nakikita ko na ito sa mga pahina ng aklat. Pero hindi ko ito mahanap-hanap. 

Pero habang naghahanap ako, napako ang atensyon ko sa devotional niya para sa November 30. Habang binabasa ko ito, sinabi ko, “Ito ang dahilan kung bakit hinayaan ako ng Panginoon na patuloy maghanap ng aking quote sa ‘maling lugar.’” Narito ang isang kuwento na perpektong inilalarawan na walang nasasayang sa mga ginagawa natin para sa ngalan ni Jesus — wala, kahit pa ang paghahanap ng sipi mula sa maling lugar. Ito ang nabasa ko:

Sa isang tahanan para sa mga batang may kapansanan, dalawampung taong inalagaan si Catherine. [May kapansanan sa pag-iisip] ang bata mula pa sa simula, at hindi kailanman nakapagsalita, kundi parang lantang gulay lang. Tahimik lang siyang nakatingin sa mga pader o kumikilos nang pabaluktot. Ang pagkain, pag-inom, pagtulog, ito ang buong buhay niya. Parang wala siyang pakialam sa mga nangyayari sa kanyang paligid. Kailangang putulin ang isa niyang binti. Nais ng mga bantay na mapabuti si Cathy at umasa silang kunin na siya ng Panginoon para makapiling Niya.Isang araw, tinawagan ng doktor ang director para pumunta agad sa tahanan. Malapit nang mamatay si Catherine. Pagpasok nilang dalawa sa kwarto, hindi sila makapaniwala sa nakita. Umaawit si Catherine ng mga Cristianong himno na kanyang narinig at napulot, ang mga angkop lang para sa mga mamamatay na. Paulit-ulit niyang inawit ang German na kantang, “Saan matatagpuan ng kaluluwa ang kanyang amang-bayan, ang kanyang pahinga?” Umawit siya nang kalahating oras na may bagong anyo ang mukha, at pagkatapos ay tahimik siyang pumanaw. (Mula sa The Best Is Still to Come, Wuppertal: Sonne und Shild)

May bagay bang nasasayang na ginawa para sa ngalan ni Cristo?

Hindi nasayang ang bigo at walang-saysay na paghahanap ko sa akala kong aking kailangan. Ang pag-awit sa batang ito na may kapansanan ay hindi nasayang. At ang iyong paghihirap, ang wala sa planong detour ay hindi walang-saysay – kung hahanapin mo ang Panginoon para sa Kanyang di-inaasahang gawain, at gagawin ang lahat sa Kanyang pangalan (Colosas 3:17).

Devotional excerpted from “Is It a Detour If You Find Gold?”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/gods-design-in-detours

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Ang Liwanag Lampas sa Liwanag

“Yamang binuhay kayong muli na kasama ni Cristo, ituon ninyo ang inyong pag-iisip sa mga bagay na nasa langit na kinaroroonan ni Cristo, na nakaupo sa kanan ng Diyos. Ang mga bagay na panlangit ang isaisip ninyo, hindi ang mga bagay na panlupa.” (Colosas 3:1-2, MBBTAG)

Si Jesus ay nagbibigay ng ginhawa. Kaya ituon ang iyong pag-iisip sa mga bagay na nasa langit. Ngayong tag-araw, huwag palitan si Cristo ng maliliit na bagay. Ang pagtakas mula kay Cristo at pagtungo sa walang Cristong paglilibang ay ginagawang tigang ang kaluluwa. 

Sa una, parang kalayaan at kasiyahan ang magtipid sa panalangin at pabayaan ang pagbabasa ng Biblia. Ngunit pagkatapos ay pinagbabayaran natin ito: kababawan, kawalan ng kapangyarihan, kahinaan sa kasalanan, kaabalahan sa maliliit na bagay, mabababaw na relasyon, at nakakatakot na kawalan ng interes sa pagsamba at sa mga bagay ng Espiritu. 

Huwag hayaan malanta ang iyong kaluluwa sa pagdating ng tag-araw. Ginawa ng Diyos ang tag-araw bilang isang paunang lasa ng langit, hindi kapalit nito. 

Kung naghatid ang kartero ng isang liham ng pag-ibig mula sa iyong kasintahan, huwag kang ma-in love sa kartero. Huwag ibigin ang video preview at madiskubreng hindi mo kayang mahalin ang paparating na realidad.

Si Jesu-Cristo ang nakakaginhawang sentro ng tag-araw. Siya ay nangunguna sa lahat ng bagay (Colosas 1:18), kabilang ang mga bakasyon at piknik at volleyball at pamamasyal at ihaw-ihaw. Inaanyayahan Niya tayo ngayong tag-araw, “Lumapit kayo sa akin, kayong lahat na nahihirapan at lubhang nabibigatan sa inyong pasanin, at kayo’y bibigyan ko ng kapahingahan” (Mateo 11:28). 

Gusto ba natin ito? ’Yan ang tanong. Ibinibigay ni Kristo ang Kanyang sarili sa atin depende kung gaano natin gusto ang Kanyang kaginhawahan. “Kapag hinanap ninyo ako, ako’y inyong matatagpuan; kung buong puso ninyo akong hahanapin”  (Jeremiah 29:13). 

Ito ang sinasabi ni Pedro sa atin tungkol dito: “Kaya nga magsisi kayo at magbalik-loob upang mapawi ang inyong mga kasalanan, upang ang mga panahon ng kaginhawahan ay dumating mula sa harapan ng Panginoon” (Mga Gawa 3:19–20, ABTAG2001). Ang pagsisisi ay hindi lang pagtalikod sa kasalanan, kundi paglapit sa Panginoon na may bukas at umaasa at masunuring puso.

Anong uri ng kaisipan sa tag-araw ito? Ito ang kaisipan ng Colosas 3:1–2, “Yamang binuhay kayong muli na kasama ni Cristo, ituon ninyo ang inyong pag-iisip sa mga bagay na nasa langit na kinaroroonan ni Cristo, na nakaupo sa kanan ng Diyos. Ang mga bagay na panlangit ang isaisip ninyo, hindi ang mga bagay na panlupa.”

Ito ang lupain ng Diyos! Ito ay isang video preview sa realidad ng kung ano ang magiging walang-hanggang tag-init kapag “ang lunsod ay hindi nangangailangan ng araw, o ng buwan man, upang magbigay-liwanag sa kanya, sapagkat ang liwanag niya ay ang kaluwalhatian ng Diyos, at ang ilaw doon ay ang Kordero” (Pahayag 21:23).

Tumuturo lang ang araw ng tag-init sa magiging araw sa huli: ang kaluwalhatian ng Diyos. Ang tag-araw ay para makita at maipakita ’yan. Gusto mo bang magkaroon ng mga mata para makita ito? Panginoon, hayaan Ninyong makita namin ang liwanag lampas sa liwanag.

Devotional excerpted from “Summer Mindset”

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Pumunta sa Piging

Tingnan mo at lasapin ang kabutihan ni Yahweh. (Mga Awit 34:8, MBBTAG)

Sa mga nagsasabing hindi pa ninyo natitikman ang kaluwalhatian ng Diyos, sinasabi ko, natikman na ninyo ang marami sa appetizers nito. 

Tumingala ka na ba ng langit? Nayakap ka na ba? Naranasan mo na bang umupo sa harap ng mainit-init na apoy? Nakapaglakad ka na ba sa kakahuyan, naupo sa tabi ng lawa, humiga sa duyan sa tag-araw? Naranasan mo na bang uminom ng iyong paborito inumin isang mainit na araw o kumain ng kahit anong masarap na pagkain? 

Ang bawat pagnanais ay puwedeng isang tapat o baluktot na pang-aakit sa kaluwalhatian ng langit.

Sabi mo, hindi mo pa natitikman ang kaluwalhatian ng Diyos. Sabi ko, natikman mo na ang appetizers nito. Magpatuloy ka sa pagkain. Mapupunta ka mismo sa Diyos.

Nakita mo ang mga anino; tingnan ang diwa nito. Nakalakad ka sa mainit-init na sinag ng araw; tumingala at tingnan mismo ang araw — oo, sa pamamagitan ng nanananggalang at matalim na lente ng ebanghelyo. Narinig mo ang mga alingawngaw ng kaluwalhatian ng Diyos sa lahat ng dako; itono ang iyong puso sa orihinal na musika.

Ang pinakamagandang lugar para matono ang iyong puso ay sa krus ni Jesu-Cristo. “Nakita namin ang kaluwalhatiang tunay na kanya bilang kaisa-isang Anak ng Ama” (Juan 1:14). 

Kung nais mo ang pinakapurong display ng kaluwalhatian ng Diyos, tingnan si Jesus sa mga Ebanghelyo, at lalo na sa krus. Ipo-focus nito ang iyong mga mata at itotono ang iyong puso at gigisingin ang iyong panlasa para makita mo at marinig at matikman ang kaluwalhatian ng tunay na Diyos kahit saan.

Ito ang dahilan ng pagkakalikha sa ’yo. Nakikiusap ako: Huwag mong itapon ang iyong buhay sa mga anino. Nilikha ka ng Diyos para makita at matikman ang Kanyang kaluwalhatian. Gawin mo ito nang buong puso at higit sa anuman. Natikman mo na ang appetizers. Ngayon ay pumunta ka na sa mismong piging.

Devotional excerpted from “God’s Ultimate Purpose: Vessels of Mercy Knowing the Riches of His Glory”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/go-on-to-the-meal

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Isang Motibong Mapanganib

“Sino ang nakapagbigay ng anuman sa [Diyos] na dapat niyang bayaran?” Sapagkat ang lahat ng bagay ay mula sa kanya, sa pamamagitan niya, at pag-aari niya. Sa kanya ang karangalan magpakailanman! (Roma 11:35-36, MBBTAG)

Pagdating sa pagsunod, ang pasasalamat ay isang motibong mapanganib. Madalas itong itakda ng may utang na loob. Halimbawa, “Tingnan mo kung gaano karami ang ginawa ng Diyos para sa ’yo. Hindi ba dapat marami ka ring gawin para sa Kanya para mapasalamatan Siya?” O kaya, “Utang mo sa Diyos kung sino ka at kung anong meron ka. Ano’ng ginawa mo para sa Kanya bilang kapalit?” Meron akong at least tatlong problema sa ganitong uri ng motivation. 

Una, imposibleng bayaran ang Diyos para sa lahat ng biyayang ibinigay Niya sa atin. Ni hindi natin ito kayang gawin, dahil sabi sa Roma 11:35–36, “Sino ang nagkapagbigay ng anuman sa [Diyos] na dapat siyang bayaran? [Sagot: Walang sinuman!] Sapagkat ang lahat ng bagay ay mula sa kanya, sa pamamagitan niya, at pag-aari niya. Sa kanya ang karangalan magpakailanman!” Hindi natin Siya mababayaran dahil Siya na ang may-ari ng lahat ng puwede nating ibigay sa Kanya — pati na ang lahat ng ating pagsisikap.

Pangalawa, kahit pa magtagumpay tayong bayaran Siya para sa lahat ng Kanyang biyaya, magtatagumpay lang tayong gawing palitan ng kalakal ang biyayang ito. Kung pwede natin itong bayaran, hindi ito biyaya. Kung sinubukan ng isang tao na ipakita sa ’yo ang isang natatanging pagmamahal sa pamamagitan ng pag-imbita sa ’yong kumain ng hapunan sa kanyang bahay, at pagkatapos ng gabi’y sinabi mong babayaran mo siya at iimbitahin sa iyong bahay sa susunod na linggo, pinapawalang-bisa mo ang kanyang biyaya at ginagawa itong isang kalakal. Hindi gusto ng Diyos na mapawalang-bisa ang Kanyang biyaya. Gusto Niyang luwalhatiin ito (Efeso 1:6, 12, 14).

Ikatlo, ang pagpo-focus sa pasasalamat bilang motibo sa pagsunod ay madalas na hindi pinapansin ang kahalagahan ng pagkakaroon ng pananampalataya sa  biyayang panghinaharap ng Diyos. Nagbabalik-tanaw ang pasasalamat sa biyayang natanggap sa nakaraan at pinasasalamatan ito. Hinaharap ng pananampalataya ang ipinangakong biyaya sa hinaharap – maging limang minuto man ito mula ngayon o limang siglo – at nakakaramdam ng pag-asa. “Ngayon, ang pananampalataya ay ang katiyakan sa mga bagay na inaasahan, ang paninindigan sa mga bagay na hindi nakikita” (Hebreo 11:1).

Ang pananampalatayang ito sa biyayang panghinaharap ang motibo ng pagsunod na nagpapanatili ng mapagbiyayang kalidad na pagsunod ng tao. Ang pagsunod ay hindi binubuo ng pagbabayad sa Diyos kaya’t nagiging palitan ng kalakal ang biyaya. Nagmumula ang pagsunod sa pagtitiwala sa Diyos para sa marami pang biyaya – biyaya sa hinaharap – ang walang-hanggang kayamanan ng pag-ibig at kapangyarihan ng Diyos. Tinitingnan ng pananampalataya ang pangakong “kasama mo [ako] saan ka man pumaroon” (Joshua 1:9), at naglalakas-loob angkinin ang lupain nang may pagsunod.

Devotional excerpted from “Future Grace”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/a-dangerous-motive

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Mga Anak ng Umaawit na Diyos

Umawit sila ng isang himno, at pagkatapos ay nagpunta sila sa Bundok ng mga Olibo. (Marcos 14:26, MBBTAG)

Naririnig mo bang umaawit si Jesus? 

Bass ba Siya o tenor? May punto ba sa boses Niya? O buo at malinis ang tinis nito? 

Pumipikit ba Siya at umaawit sa Kanyang Ama? O tinititigan sa mata ang Kanyang mga alagad at ngumingiti sa kanilang malalim na pagkakaibigan? 

Madalas bang Siya ang nag-uumpisa ng kanta? O si Pedro o si James, o kaya si Mateo, ang gumawa nito? 

Naku, halos hindi ko na mahintay marinig umawit si Jesus! Sa tingin ko malilihis sa orbit ang mga planeta kung ipapailanlang Niya ang Kanyang tunay na tinig sa ating sansinukob. Ngunit meron tayong kaharian na hindi mayayanig; kaya, Panginoon, sige lang! Kayo’y umawit! 

Hindi puwedeng hindi maging pananampalatayang umaawit ang 

Cristianismo. Umaawit ang nagtatag nito. Natuto Siyang umawit mula sa Kanyang Ama. Tiyak na magkasama Silang umaawit mula sa kawalang-hanggan. Ano sa tingin mo? Hindi ba’t aawit sa walang-hanggang kaligayahan ang fellowship ng Trinity? 

Sinasabi ng Biblia na ang layunin ng ating pag-awit ay “pag-awit ng masasayang awitin” (1 Cronica 15:16). Walang sinuman sa sansinukob ang mas masaya kaysa sa Diyos. Walang hangganan ang Kanyang kagalakan. Siya’y nagagalak mula pa sa kawalang-hanggan sa tanawin ng Kanyang sariling kawastuhan na lubos na makikita sa pagka-Diyos ng kanyang Anak. 

Di-maiisip ang kapangyarihan ng Diyos. Siya ay Diyos. Kapag nagsalita Siya, may nalilikhang mga kalawakan. At kapag Siya’y umaawit nang may kagalakan, mas maraming enerhiya ang napapakawalan kaysa sa lahat ng laman at pagkilos ng sansinukob.

Kung nagtakda Siya ng awit para sa atin upang pakawalan ang galak ng ating puso sa Kanya, hindi ba’t dahil alam din Niya ang galak ng pagpapakawala ng pagakalugod ng puso Niya para sa kawangis Niyang Anak sa pamamagitan ng Espiritu sa isang awitin? Tayo’y mga taong umaawit dahil tayo’y mga anak ng isang umaawit na Diyos.

Devotional excerpted from “Joining Jesus in Song”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/children-of-a-singing-god 

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Takot Lumihis Mula sa Kanya

O napakasagana ng kabutihan mo, na iyong inilaan para sa mga natatakot sa iyo, at ginawa para doon sa nanganganlong sa iyo, sa lihim na dako ng iyong harapan, sila'y iyong ikubli! (Mga Awit 31:19, ABTAG2001)

Pag-isipan ang dalawang mahalagang katotohanan sa Mga Awit 31:19. 

1. Ang kabutihan ng Panginoon 

May natatanging kabutihan ng Diyos. Ibig sabihin, hindi lang ang pangkalahatang kabutihan ng Diyos na ipinapakita Niya sa lahat ng tao ang meron, na pinapasikat ang Kanyang araw sa masasama at mabubuti (Mateo 5:45), kundi isang natatanging kabutihan din, gaya ng sinasabi ng awit, para sa “mga natatakot” sa Kanya. 

Di masusukat ang kabutihang ito. Ito ay walang hangganan. Ito ay tumatagal magpakailanman. Ito ay sumasaklaw sa lahat. May kabutihan lang para sa mga natatakot sa Kanya. Sa lahat ng bagay ay gumagawa ang Diyos ng mabuti para sa kanila (Roma 8:28). Maging ang kanilang mga pighati ay puno ng pakinabang ayon sa Roma 5:3–5. 

Ngunit ang mga hindi natatakot sa Kanya ay tumatanggap ng pansamantalang kabutihan. Ganito ang paglalarawan sa Roma 2:4–5: “O hinahamak mo ang Diyos, sapagkat siya’y napakabait, matiisin, at mapagpasensya? Hindi mo ba alam na ang kabutihan ng Diyos ang umaakay sa iyo upang magsisi at tumalikod sa kasalanan? Ngunit dahil matigas ang iyong ulo at ayaw mong magsisi, lalo mong pinapabigat ang parusang igagawad sa iyo sa Araw na iyon, kung kailan ihahayag ang poot at makatarungang paghatol ng Diyos.” Kabaitan. Pagtitiis. Pagpapasensya. Kabutihan. Pero hindi ito tumutugon sa takot sa Panginoon, kundi katigasan. 

’Yan ang unang katotohanan: ang kabutihan ng Panginoon. 

2. Ang takot sa Panginoon 

Ang takot sa Panginoon ay takot na lumihis mula sa Kanya. Kaya ipinapahayag nito ang sarili sa panganganlong sa Diyos. Kaya naman dalawang kondisyon ang binanggit sa Mga Awit 31:19 — ang takot sa Panginoon at panganganlong sa Kanya. “O napakasagana ng kabutihan mo, na 1) iyong inilaan para sa mga natatakot sa iyo, at 2) ginawa para doon sa nanganganlong sa iyo!” 

Parang magkasalungat sila. Ang takot ay tila nagtataboy at panganganlong ay nag-aanyaya. Pero kapag nakita natin itong takot na ito bilang takot na tumakbo palayo – takot na lumihis mula sa Kanya – nagtutulungan sila. 

May tunay na takot sa puso ng mga banal. “Pagsumikapan ninyong maging ganap ang inyong kaligtasan nang may lubusang paggalang at pag-ibig sa Diyos” (Filipos 2:12). Ngunit ito ang takot na nararamdaman ng isang tao sa mga bisig ng isang Ama na katatapos lang ahunin ang Kanyang anak mula sa ilalim ng karagatan. Ito ay ang takot sa kakila-kilabot na posibilidad ng pag-iisip na hindi natin kailangan ng isang Ama. 

Kaya, pahalagahan ang kabutihan ng Panginoon. Matakot lumihis mula sa Kanya. Tumakas mula sa bawat kasalanan at manganlong sa Kanya. “O napakasagana ng kabutihan mo, na iyong inilaan para sa mga natatakot sa iyo, at ginawa para doon sa nanganganlong sa iyo!”

Devotional excerpted from “The Goodness of God and the Fear of God”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/afraid-to-stray 

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Kausapin ang Iyong mga Luha

“Silang tumatangis habang nagsisipagtanim, hayaan mo na mag-ani na puspos ng kagalakan. Silang mga nagsihayong dala’y binhi’t nananangis, ay aawit na may galak, dala’y ani pagbalik!” (Mga Awit 126:5-6)

Walang malungkot sa paghahasik ng binhi. Hindi ito mas matrabaho kaysa sa pag-aani. Ang mga araw ay maaaring maging maganda. Puwedeng magkaroon ng matinding pag-asa ng ani. 

Subalit binabanggit ng awit ang nagsisipagtanim na “tumatangis.” Sinasabi nito na may isang taong humayong dala’y binhi’t nananangis. Kaya, bakit sila umiiyak?

Sa tingin ko, ang dahilan ay hindi dahil malungkot ang paghahasik ng binhi, o dahil ito’y mahirap. Sa tingin ko, walang kinalaman ang dahilan sa paghahasik ng binhi. Ang paghahasik ay simpleng gawain na kailangang gawin, kahit may mga bagay sa buhay na nagpapaiyak sa atin. 

Hindi maghihintay ang mga pananim habang tinatapos natin ang ating dalamhati o nilulutas ang lahat ng ating mga problema. Kung gusto nating kumain sa susunod na taglamig, kailangan nating lumabas sa bukid at maghasik ng binhi, umiiyak man tayo o hindi. 

Kung gagawin mo iyan, ang pangako ng awit ay “[mag-aani] na puspos ng kagalakan.” Ikaw ay “aawit na may galak, dala’y ani pagbalik.” Hindi dahil ang mga luha ng paghahasik ay nagbubunga ng kagalakan ng pag-aani, kundi dahil ang paghahasik mismo’y nagbubunga ng pag-aani, at kailangan mong tandaan ito kahit na himihimok ka ng iyong mga luha na sumuko sa paghahasik. 

Kaya, heto ang aral: Kapag may mga simple at payak na trabahong dapat gawin, at puno ka ng kalungkutan, at madali ang pag-agos ng luha, sige lang at gawin mo ang trabaho nang may luha. Magpakatotoo ka. Sabihin mo sa iyong mga luha, “Mga luha, nararamdaman kita. Gusto kong sumuko sa buhay ko dahil sa ’yo. Pero may bukid na kailangan taniman (pinggan na kailangan hugasan, kotseng kailangan ayusin, sermon na kailangan isulat).’

Pagkatapos, sabihin mo, batay sa salita ng Diyos, “Mga luha, alam ko na hindi kayo mananatili habambuhay. Ang mismong paggawa ko lang ng aking trabaho (kahit puno ako ng luha) ay magdadala ng ani ng pagpapala sa huli. Kaya, sige at dumaloy kayo kung kailangan. Pero naniniwala ako — bagama’t hindi ko pa ito nakikita o lubos na nadarama — naniniwala ako na ang simpleng gawain ng aking paghahasik ay magdudulot ng pag-aani. At ang mga luha ko’y may galak na ibabalik.”

Devotional excerpted from “Talking to Your Tears”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/talk-to-your-tears 

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and tea. You can find her on IG (@joshenebersales) and Facebook (https://www.facebook.com/joshenebersales/).

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.