Solid Joys Devotionals (Tagalog)

Ang lahat ng pagtitiis ko ay para sa kapakanan ninyo upang sa pagdami ng mga nakakatanggap ng kagandahang-loob ng Diyos, lalo pang dumami ang magpapasalamat sa ikaluluwalhati niya. (2 Corinto 4:15)

Ang pasasalamat sa Diyos ay isang masayang damdamin. Nakakaramdam tayo ng maligayang pagkakautang sa Kanyang biyaya. Kaya sa damdamin ng pasasalamat, tayo pa rin ang nakikinabang. Ngunit sa likas na katangian nito, niluluwalhati ng pasasalamat ang nagbigay. Kapag nagpapasalamat tayo, kinikilala natin ang ating pangangailangan at ang kabutihan ng Diyos, ang kapunuan ng Diyos, ang kayamanan ng Kanyang kaluwalhatian.

Tulad ng pagpapakumbaba ko at pagbibigay-puri sa server sa restaurant kapag sinasabi kong, “Salamat,” nagpapakumbaba rin ako at dinadakila ang Diyos kapag nagpapasalamat ako sa Kanya. Ang kaibahan, syempre, ay talagang walang-hanggan ang utang ko sa Diyos dahil sa Kanyang biyaya, at lahat ng ginagawa Niya para sa akin ay libre at hindi ako karapat-dapat.

Pero ang punto ay niluluwalhati ng pasasalamat ang nagbigay. Niluluwalhati nito ang Diyos. At ito ang huling layunin ni Paul sa lahat ng kanyang gawain. Oo, ang kanyang mga gawain ay para sa kapakanan ng simbahan — ang ikabubuti ng simbahan. Ngunit hindi ang simbahan ang pinakamataas na mithiin. Pakinggan muli: “Ang lahat ng pagtitiis ko ay para sa kapakanan ninyo upang sa pagdami ng mga nakakatanggap ng kagandahang-loob ng Diyos, lalo pang dumami ang magpapasalamat sa ikaluluwalhati niya.” Lahat ito’y para sa iyong kapakanan — para sa kaluwalhatian ng Diyos!

Ang magandang bagay tungkol sa ebanghelyo ay ito: Ang tugon na kailangan nito mula sa atin para sa kaluwalhatian ng Diyos ay siya ring tugon na natural at masaya; kung baga, pasasalamat sa biyaya. Hindi nagkokompetensya ang kaluwalhatian ng Diyos sa pagbibigay at ang ating mapagpakumbabang kagalakan sa pagtanggap. Niluluwalhati ng masayang pasasalamat ang Diyos.

Ang buhay na nagbibigay kaluwalhatian sa Diyos para sa Kanyang biyaya at ang buhay ng pinakamalalim na kagalakan ay iisang buhay. At sila’y iisa dahil sa pagpapasalamat.

Devotional excerpted from “Grace, Gratitude, and the Glory of God”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/glorify-god-by-giving-thanks

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and collecting children’s books. You can find her on IG: @joshenebersales

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Ang salita ng Diyos ay buháy at mabisa, mas matalas kaysa alinmang tabak na sa magkabila'y may talim. Ito'y tumatagos maging sa kaibuturan ng kaluluwa at espiritu, ng mga kasukasuan at buto, at nakakaalam ng mga iniisip at binabalak ng puso. (Hebreo 4:12)

Ang Salita ng Diyos ang ating tanging pag-asa. Sapat ang talas, buhay, at bisa ng magandang balita ng mga pangako ng Diyos at ang mga babala ng Kanyang paghatol para tumagos sa kaibuturan ng aking puso at ipakita sa akin na ang mga kasinungalingan ng kasalanan ay mga kasinungalingan nga.

Ang abortion ay hindi lilikha ng magandang kinabukasan para sa akin. Hindi rin ito gagawin ng pandaraya, o pagsusuot ng mapanuksong damit, o pagtatapon ng aking sexual purity, o pananahimik tungkol sa pandaraya sa trabaho, o divorce, o paghihiganti. At ang sumasagip sa akin mula sa panlilinlang na ito ay Salita ng Diyos.

Ang salita ng pangako ng Diyos ay parang pagbubukas ng bintana ng maliwanag na sikat ng araw sa mga ipis ng kasalanan na nagpapanggap na kasiyahan sa ating puso. Ibinigay sa iyo ng Diyos ang Kanyang magandang balita, ang Kanyang mga pangako, ang Kanyang Salita para protektahan ka mula sa matinding panlilinlang ng kasalanan na nagsisikap patigasin ang iyong puso at ilayo ito sa Diyos at akayin ito tungo sa pagkawasak.

Magalak sa iyong pakikibaka para maniwala. Dahil ang Salita ng Diyos ay buháy at mabisa at mas matalas kaysa alinmang tabak na sa magkabila’y may talim, tatagos ito nang mas malalim kaysa anumang panlilinlang ng kasalanan at ihahayag kung ano ang tunay na mahalaga at tunay na karapat-dapat pagkatiwalaan at mahalin.

Devotional excerpted from “The Word of God: Living, Active, Sharp”

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/the-piercing-power-of-the-word

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and collecting children’s books. You can find her on IG: @joshenebersales

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Ang lahat ng pagtitiis ko ay para sa kapakanan ninyo upang sa pagdami ng mga nakakatanggap ng kagandahang-loob ng Diyos, lalo pang dumami ang magpapasalamat sa ikaluluwalhati niya. (2 Corinto 4:15)

Ang pasasalamat sa Diyos ay isang masayang damdamin. Nakakaramdam tayo ng maligayang pagkakautang sa Kanyang biyaya. Kaya sa damdamin ng pasasalamat, tayo pa rin ang nakikinabang. Ngunit sa likas na katangian nito, niluluwalhati ng pasasalamat ang nagbigay. Kapag nagpapasalamat tayo, kinikilala natin ang ating pangangailangan at ang kabutihan ng Diyos, ang kapunuan ng Diyos, ang kayamanan ng Kanyang kaluwalhatian.

Tulad ng pagpapakumbaba ko at pagbibigay-puri sa server sa restaurant kapag sinasabi kong, “Salamat,” nagpapakumbaba rin ako at dinadakila ang Diyos kapag nagpapasalamat ako sa Kanya. Ang kaibahan, syempre, ay talagang walang-hanggan ang utang ko sa Diyos dahil sa Kanyang biyaya, at lahat ng ginagawa Niya para sa akin ay libre at hindi ako karapat-dapat.

Pero ang punto ay niluluwalhati ng pasasalamat ang nagbigay. Niluluwalhati nito ang Diyos. At ito ang huling layunin ni Paul sa lahat ng kanyang gawain. Oo, ang kanyang mga gawain ay para sa kapakanan ng simbahan — ang ikabubuti ng simbahan. Ngunit hindi ang simbahan ang pinakamataas na mithiin. Pakinggan muli: “Ang lahat ng pagtitiis ko ay para sa kapakanan ninyo upang sa pagdami ng mga nakakatanggap ng kagandahang-loob ng Diyos, lalo pang dumami ang magpapasalamat sa ikaluluwalhati niya.” Lahat ito’y para sa iyong kapakanan — para sa kaluwalhatian ng Diyos!

Ang magandang bagay tungkol sa ebanghelyo ay ito: Ang tugon na kailangan nito mula sa atin para sa kaluwalhatian ng Diyos ay siya ring tugon na natural at masaya; kung baga, pasasalamat sa biyaya. Hindi nagkokompetensya ang kaluwalhatian ng Diyos sa pagbibigay at ang ating mapagpakumbabang kagalakan sa pagtanggap. Niluluwalhati ng masayang pasasalamat ang Diyos.

Ang buhay na nagbibigay kaluwalhatian sa Diyos para sa Kanyang biyaya at ang buhay ng pinakamalalim na kagalakan ay iisang buhay. At sila’y iisa dahil sa pagpapasalamat.

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/glorify-god-by-giving-thanks

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and collecting children’s books. You can find her on IG: @joshenebersales

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Ang salita ng Diyos ay buháy at mabisa, mas matalas kaysa alinmang tabak na sa magkabila'y may talim. Ito'y tumatagos maging sa kaibuturan ng kaluluwa at espiritu, ng mga kasukasuan at buto, at nakakaalam ng mga iniisip at binabalak ng puso. (Hebreo 4:12)

Ang Salita ng Diyos ang ating tanging pag-asa. Sapat ang talas, buhay, at bisa ng magandang balita ng mga pangako ng Diyos at ang mga babala ng Kanyang paghatol para tumagos sa kaibuturan ng aking puso at ipakita sa akin na ang mga kasinungalingan ng kasalanan ay mga kasinungalingan nga.

Ang abortion ay hindi lilikha ng magandang kinabukasan para sa akin. Hindi rin ito gagawin ng pandaraya, o pagsusuot ng mapanuksong damit, o pagtatapon ng aking sexual purity, o pananahimik tungkol sa pandaraya sa trabaho, o divorce, o paghihiganti. At ang sumasagip sa akin mula sa panlilinlang na ito ay Salita ng Diyos.

Ang salita ng pangako ng Diyos ay parang pagbubukas ng bintana ng maliwanag na sikat ng araw sa mga ipis ng kasalanan na nagpapanggap na kasiyahan sa ating puso. Ibinigay sa iyo ng Diyos ang Kanyang magandang balita, ang Kanyang mga pangako, ang Kanyang Salita para protektahan ka mula sa matinding panlilinlang ng kasalanan na nagsisikap patigasin ang iyong puso at ilayo ito sa Diyos at akayin ito tungo sa pagkawasak.

Magalak sa iyong pakikibaka para maniwala. Dahil ang Salita ng Diyos ay buháy at mabisa at mas matalas kaysa alinmang tabak na sa magkabila’y may talim, tatagos ito nang mas malalim kaysa anumang panlilinlang ng kasalanan at ihahayag kung ano ang tunay na mahalaga at tunay na karapat-dapat pagkatiwalaan at mahalin.

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/the-piercing-power-of-the-word

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and collecting children’s books. You can find her on IG: @joshenebersales

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

Kung ang nagtayo ng bahay ay mas marangal kaysa sa bahay, gayundin naman, lalong marangal si Jesus kaysa kay Moises. Bawat bahay ay may tagapagtayo, ngunit ang Diyos lamang ang nagtayo ng lahat ng bagay. Si Moises ay naging tapat bilang isang lingkod sa buong sambahayan ng Diyos, upang magpatotoo sa mga bagay na ihahayag sa mga darating na panahon. Subalit si Cristo ay tapat bilang Anak na namumuno sa sambahayan ng Diyos. At tayo ang kanyang sambahayan, kung matibay ang ating pag-asa at hindi natin ito ikinahihiya. (Hebreo 3:3-6)

Ang mga taong nagmamalaki at umaasa kay Jesu-Cristo ay ang sambahayan ng Diyos. Ibig sabihin, si Jesus mismo, sa araw na ito — hindi lang sa panahon ni Moses o sa sarili Niyang mga araw sa daigdig — kundi sa mismong araw na ito, ay ating Tagapaglikha, ating May-ari, ating Pinuno, at ating Tagapagbigay.

Si Jesus ay tinatawag na “Tagapagtayo” ng bahay na ito. Hindi si Moses ang tagapagtayo. Bahagi siya ng bahay. Kaya sinasabi, “Kung ang nagtayo ng bahay ay mas marangal kaysa sa bahay, gayundin naman, lalong marangal si Jesus kaysa kay Moises.” Kaya si Moses, gaano man siya kadakila sa pamumuno ng bahay, at nagbabahagi ng Salita ng Diyos sa bahay, ay bahagi pa rin ng bahay. Ngunit itinayo ni Jesus ang sambahayan.

Kaya kung nagmamalaki tayo kay Jesus at umaasa kay Jesus, tayo ang sambahayan, at si Jesus ang ating Tagapagtayo, at May-ari at Pinuno at Tagapagbigay. Hindi Niya hinahayaang masira o gumuho ang Kanyang bahay.

Pagkatapos ay binago ng manunulat ang matalinghagang panaginip — mula sa tagapagtayo at bahay, patungo sa anak at lingkod. “Si Moises ay naging tapat bilang isang lingkod sa buong sambahayan ng Diyos . . . . Subalit si Cristo ay tapat bilang Anak na namumuno sa sambahayan ng Diyos.” Kaya naging bahagi nga ng bahay si Cristo — bahagi ng sambahayan — na Kanyang itinayo. Ganun pa man, higit ang Kanyang karangalan kay Moses. Si Moses ay isang lingkod. Si Cristo ang Anak. Ang tagapagmana.

At tayo ay bahagi ng sambahayang ito. Sa Mga Hebreo 3:6: “At tayo ang kanyang sambahayan, kung matibay ang ating pag-asa at hindi natin ito ikinahihiya.” Syempre, igalang at ibigay natin kay Moses ang nararapat sa kanya. Pero ang punto ng buong aklat ng Hebreo ay ito: Mas dakila si Cristo. Higit na dakila sa lahat ng bagay. Siya ang Tagapagtayo ng sambahayan ng mga anak ng Diyos. At siya ang Anak sa sambahayan ng mga anak ng Diyos. Igalang natin si Moses. Pero sambahin natin si Jesus — ang ating Tagalikha, ang ating kapatid.

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/we-are-his-house

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and collecting children’s books. You can find her on IG: @joshenebersales

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

“Kung dinadamitan ng Diyos ang damo sa parang, na buháy ngayon, at kinabukasan ay iginagatong sa kalan, kayo pa kaya? Kay liit ng inyong pananampalataya sa kanya!” (Mateo 6:30)

Sinabi ni Jesus na ang ugat ng pagkabalisa ay di-sapat na pananampalataya — “kay liit ng inyong pananampalataya” — sa biyaya ng ating Ama sa hinaharap.

Puwedeng ito ang isang reaksyon ng ilan: “Hindi ito magandang  balita! Katunayan, nakapanghihina ng loob na malaman na ang inaakala kong pakikipaglaban lang sa pagkabalisa ay may malalim palang ibig sabihin at nakasalalay dito kung nagtitiwala ba ako sa Diyos.”

Ang sagot ko sa discouragement na ito ay pagsang-ayon, at pagkatapos ay di-pagsang-ayon.

Kunwari’y sumasakit ang iyong tiyan at sumusubok ka ng mga gamot at kung ano-anong diet, pero wala silang epekto. At pagkatapos, ipalagay mong sinabi sa ’yo ng iyong doktor, matapos ang isang regular na check-up, na mayroon kang kanser sa iyong small intestine. Magandang balita ba ’yan? Sinasabi mo, mariing hindi! At sang-ayon ako rito.

Pero hayaan mong itanong ko ito nang ibang paraan: Natutuwa ka bang natuklasan ng doktor ang kanser habang ito’y puwede pang gamutin, at sa katunayan, ito’y puwedeng matagumpay na gamutin? Sinasabi mo, oo, tuwang-tuwa akong natagpuan ng doktor ang tunay na problema. Muli, sumasang-ayon ako rito.

Kaya, ang balitang mayroon kang kanser ay hindi magandang balita. Pero, sa isang banda, magandang balita ito, dahil mabuting nalaman mo kung ano talaga ang problema, lalo na kapag ang problema’y puwedeng gamutin successfully.

’Yan ang pakiramdam na malaman na ang tunay na problema sa likod ng pagkabalisa ay “maliit na pananampalataya” (tulad ng sabi ni Jesus) sa mga pangako ng biyaya ng Diyos sa hinaharap. At kaya Niyang kumilos sa napakagandang paraan ng pagpapagaling kapag iniiyak natin, “Naniniwala po ako! Tulungan po ninyo akong madagdagan pa ang aking pananampalataya!” (Marcos 9:24).

“Tandaan ninyo: ang sinumang nag-iwan ng kanyang tahanan, o mga kapatid, mga magulang, mga anak, mga lupain, dahil sa akin at sa Magandang Balita, ay tatanggap sa buhay na ito ng isandaang ulit pa ng mga iyon; mga bahay, mga kapatid, mga ina, mga anak, at mga lupain, ngunit may kalakip na pag-uusig. At sa panahong darating, magtatamo siya ng buhay na walang hanggan.” (Mark 10:29-30)

Ibig sabihin ni Jesus dito, Siya mismo ang papalit sa bawat sakripisyo.

Para sa mga nagnanais maging misyonero, sinasabi ni Jesus, “Nangangako Akong kikilos para sa iyo, at magiging para sa iyo, kaya’t hindi ka makapagsasalita tungkol sa anumang pagsasakripisyo.”

Ano ang saloobin ni Jesus sa “pagsasakripisyo” ni Peter? Sabi ni Peter, “Iniwan na namin ang lahat at kami’y sumunod sa inyo” (Mark 10:28). Ito ba ang diwa ng “pagtatatwa sa sarili” na pinuri ni Jesus? Hindi, pinagsabihan ito.

Sinabi ni Jesus kay Peter, “Walang sinumang nagsasakripisyo para sa Akin ang hindi Ko binabayaran nang isandaang ulit — oo, sa isang banda’y maging sa buhay na ito, hindi pa kasama ang buhay na walang hanggan sa darating na panahon.”

“Dahil dito, iiwan ng lalaki ang kanyang ama't ina at magsasama sila ng kanyang asawa; at silang dalawa ay magiging isa.” Mayroon ditong malalim na hiwaga, at sinasabi ko na ito'y tumutukoy sa kaugnayan ni Cristo sa iglesya.” (Efeso 5:31-32)

Binabanggit ni Paul dito sa Efeso 5:31 ang Genesis 2:24, na sinabi ni Moses — at sinabi ni Jesus na nangusap ang Diyos sa pamamagitan ni Moses (Mateo 19:5) — “Iiwan ng lalaki ang kanyang ama’t ina at magsasama sila ng kanyang asawa; at silang dalawa ay magiging isa.” Sinabi ni Paul na ang salitang ito ng Diyos, na binigkas bago ang pagkahulog ng tao sa kasalanan, ay tungkol kay Cristo at sa simbahan at kung gayo’y naglalaman ng isang dakilang hiwaga.

Ipinahihiwatig nito na kapag nagsimulang lumikha ang Diyos ng lalaki at babae at mag-atas ng pagiging isa sa kasal, hindi Siya gumamit ng dice o nag-draw lots o nag-toss coin kung paano sila maiuugnay sa isa’t isa. Itinulad Niya ang pagsasama ng mag-asawa sa ugnayan ng Kanyang Anak at ng simbahan, na Kanyang pinlano mula sa kawalang-hanggan.

Kung gayon, isang hiwaga ang pag-aasawa — naglalaman at nagtatakip ito ng kahulugang higit pa sa nakikita natin sa labas. Nilikha ng Diyos ang lalaki at babae at iniatas ang kasal para mailarawan ng pagsasama ng mag-asawa ang walang-hanggang tipanan sa pagitan ni Cristo at ng Kanyang simbahan.

Ito ang hinuha ni Paul mula sa misteryong ito: Hindi nagkataon lang ang pagtatalaga ng papel na ginagampanan ng mag-asawa sa kasal, kundi nakaugat sa natatanging tungkulin ni Cristo at ng Kanyang simbahan.

Tayong mga may-asawa ay dapat pagnilayan nang paulit-ulit kung gaano kahiwaga at kamangha-mangha na binigyan tayo ng Diyos ng pribilehiyong ilarawan ang dakilang katotohanan na di-natatapos ang kahigitan sa ating mga sarili.

Ang hiwagang ito ni Cristo at ng simbahan ang pundasyon ng pattern ng pag-ibig na inilarawan ni Paul para sa kasal. Hindi sapat na sabihin ng mag-asawa na dapat hanapin nila ang sariling kagalakan sa kagalakan ng kanilang asawa. Totoo iyan. Pero hindi sapat ito. Mahalaga ring sabihin na dapat gayahin ng mag-asawa ang ugnayang hangad ng Diyos para kay Cristo at sa simbahan. Ibig sabihin, dapat hangarin ng bawat isa na mamuhay ayon sa natatanging huwaran ng dalisay at magandang plano ng Diyos para kay Cristo at sa simbahan.

Sana seryosohin mo ito, may asawa ka man o wala, matanda ka man o bata. Nakasalalay dito ang paghahayag ni Cristong tumutupad sa covenant at sa Kanyang simbahang tumutupad din dito.

This article was translated by Joshene Bersales and was originally written by John Piper of Desiring God. To read the original version, click https://www.desiringgod.org/articles/the-mystery-of-marriage

Joshene Bersales considers Joshua her Bible hero, and strives to have faith that can make the sun stand still. She graduated with an AB Literature (English) degree from Ateneo de Manila University. She is a writer, editor, and translator. Joshene loves theater, traveling, and collecting children’s books. You can find her on IG: @joshenebersales

John Piper (@JohnPiper) is founder and teacher of desiringGod.org and chancellor of Bethlehem College & Seminary. For 33 years, he served as pastor of Bethlehem Baptist Church, Minneapolis, Minnesota. He is author of more than 50 books, including Desiring God: Meditations of a Christian Hedonist and most recently Providence.

“Sa kabila ng ginawa nila, sila'y aking pagagalingin at tutulungan, at ang nagluluksa'y aking aaliwin. Bibigyan ko ng kapayapaan ang lahat, maging nasa malayo o nasa malapit man. Aking pagagalingin ang aking bayan.” (Isaiah 57:18-19) Sa kabila ng malubhang sakit ng tao na magrebelde at sadyang gawin ang kahit anong gusto niya, nagpapagaling ang Diyos. Paano Siya nagpapagaling? Sinasabi sa Isaiah 57:15 na ang Diyos ay naninirahan sa mga nagsisisi at nagpapakumbaba. Pero ang mga tao ng Isaiah 57:17 ay hindi mapagpakumbaba. Walang pakundangan nilang sinusunod ang kanilang palalong pamamaraan. Kung gayon, ano ang pagpapagaling sa kanila?  Isang bagay lang ang puwede rito. Pagagalingin sila ng Diyos sa pamamagitan ng pagpapababa ng loob nila. Gagamutin Niya ang pasyente sa pamamagitan ng pagdurog sa kanyang kahambugan. Kung ie-enjoy lang ng nagsisisi’t mapagpakumbaba ang fellowship sa Diyos (Isaiah 57:15), at kung ang karamdaman ng Israel ay isang palalo’t sinasadyang rebelyon (Isaiah 57:17), at kung nangangako ang Diyos na pagagalingin sila (Isaiah 57:18)—kung gayon, nakakapagpababa ng loob ang Kanyang pagpapagaling at ang Kanyang gamot ay isang nagsisising espiritu.  Hindi ba’t ito ang paraan ng paghula ni Isaiah sa tinatawag ni Jeremiah na new covenant at ang kaloob na isang bagong puso? Sabi niya, “Narito, ang mga araw ay dumarating, sabi ng Panginoon, na ako’y gagawa ng panibagon tipan sa sambahayan ng Israel . . . Ilalagay ko ang aking kautusan sa kanilang kalooban, at aking isusulat iton sa kanilang mga puso; at ako’y magiging kanilang Diyos at sila’y magiging aking bayan” (Jeremiah 31:31, 33).  Kapwa nakita nina Isaiah at Jeremiah ang paparating na panahon kung saan ang isang sakitin, suwail, at matigas ang loob na tao’y magbabago sa pamamagitan ng pagkilos ng Diyos. Binanggit ni Isaiah ang tungkol sa pagpapagaling. Binanggit ni Jeremiah ang pagsulat ng Kautusan sa kanilang puso. At ganito ang sabi ni Ezekiel: “Bibigyan ko kayo ng bagong puso at bagong espiritu. Ang masuwayin ninyong puso ay gagawin kong pusong masunurin” (Ezekiel 36:26)   Kaya ang pagpapagaling sa Isaiah 57:18 ay isang malaking heart transplant — tinanggal ang luma’t masuwaying puso, na mapagmataas at nananadya, at inilagay ang isang bagong puso, na malambot at magiliw, na madaling magpakumbaba at nagsisisi sa alaala ng kasalanan at sa kasalanang nananatili.   Ito’y isang pusong pananahanan magpakailanman ng Dakilang ang pangala’y Banal.

Sapagkat hindi narinig ng mga tao mula nang una, o naulinigan man ng pandinig, o ang mata man ay nakakita ng Diyos liban sa iyo, na gumagawa para sa mga naghihintay sa kanya. (Isaiah 64:4, ABTAG2001)

Iilan lang ang nagbigay sa’kin ng higit na kagalakan kaysa sa katotohanan na gustong-gustong ipakita ng Diyos ang Kanyang kabanalan sa pamamagitan ng pagkilos para sa akin, at ang Kanyang gawain para sa akin ay laging nauuna at pumapailalim at nasa anumang gawaing ginagawa ko para sa Kanya.

Sa una, puwedeng magtunong mayabang tayo, at minamaliit ang Diyos, sa pagsabing gumagawa Siya para sa atin. Pero dahil lang ito sa konotasyon na employer ako at kailangan ng Diyos ng trabaho. Hindi ’yan ang nais ipahiwatig kapag binabanggit ng Biblia ang tungkol sa gawain ng Diyos para sa atin. Ni hindi ito nasa isip ni Isaiah nang sabihin niyang ang Diyos ay “gumagawa para sa mga naghihintay sa kanya” (Isaiah 64:4).

Ang tamang paghahalintulad ng pagsasabing ang Diyos ay gumagawa para sa akin ay ito: Bankrupt ako’t kailangan ng magbabayad ng mga utang ko. Mahina ako’t kailangan ng malakas na tao. Nanganganib ako at kailangan ng tagapagtanggol. Hangal ako’t kailangan ng matalinong tao. Naliligaw ako’t kailangan ng Tagapagligtas.

Ibig sabihin ng pagkilos ng Diyos para sa’kin ay hindi ko kayang gawin ang gawain. Kailangang-kailangan ko ng tulong.

At niluluwalhati nito ang Diyos, hindi ako. Nakakakuha ng kaluwalhatian ang Tagapagbigay. Nakakatanggap ng papuri ang Makapangyarihan.

Pakinggan ang paraan ng pagbanggit sa Biblia tungkol sa pagkilos ng Diyos para sa ’yo, at maging malaya sa pagpasan ng iyong sariling pasanin. Hayaang gawin Niya ang gawaing iyan.