Szkoła Bardzo Wieczorowa Radia Katowice

Maria Rodziewiczówna urodziła się we wsi Pieniuha na Grodzieńszczyźnie, zmarła zaś 6 listopada 1944 w folwarku Leonów k. Skierniewic. Była pisarką, która napisała więcej powieści niż Henryk Sienkiewicz. Ale była też kobietą nietuzinkową - jak na ówczesne czasy. Ścielą włosy, nosiła się po męsku, zarządzała folwarkiem, uczyła chłopów i dbała o ich zdrowie, wreszcie układała sobie życie tak, jak chciała. Nie zwracając, uwagi na to co ludzie powiedzą.
Jej najbardziej znane powieści to " Między ustami, a brzegiem pucharu", "Dewajtis", "Lato leśnych ludzi" czy "Nieoswojone ptaki".
O twórczości Marii Rodziewiczównej Marek Mierzwiak rozmawia z dr Anną Matuszyńska.

O drzewach w etnologii wykłada dr Maria Lipiok-Bierwiaczonek.

Bohaterką wykładu prof. Joanny Warońskiej z Uniwersytetu im Jana Długosza z Częstochowy jest Kazimiera Iłłakowiczówna- poetka, prozatorka i tłumaczka.
Napisała mnóstwo wierszy i wydała je w kilkunastu tomikach. Jak pisali krytycy "Iłłakowiczówna ujawniła oryginalną wyobraźnię magiczną, zmysł obserwacji, malarską i dynamiczną (niemal filmową) zdolność opisu, niezwykłe, prawie muzyczne, wyczucie rytmu tekstu".
Była wspaniała poetką, ale też miała niezwykle ciekawe życie. Zaczęło się ono od tego, że była nieślubnym dzieckiem. Czy to wpłynęło na jej dalsze losy i jej twórczość?
Prof. Joanna Warońska wszystko to wytłumaczy w swoim wykładzie.

Była nieślubną córką Barbary Iłłakowiczówny i Klemensa Zana (syna Tomasza Zana „Promienistego”, bliskiego przyjaciela Adama Mickiewicza). Została wcześnie osierocona i wychowywała się u krewnych, przygarnęła ją Zofia Buyno z Plater-Zyberków, która stała się swego rodzaju przybraną matką poetki. Jako poetka Iłłakowiczówna ujawnia oryginalną wyobraźnię magiczną, zmysł obserwacji, malarską i dynamiczną (niemal filmową) zdolność opisu, niezwykłe, prawie muzyczne, wyczucie rytmu tekstu, operuje też groteską, a czasem naiwną, dziecięcą tonacją wypowiedzi. Jej fantazję ukształtowało dzieciństwo, spędzone w dzikim, fascynującym pejzażu północnej Litwy.

O wydarzeniach Wielkiego Tygodnia z ks. prof. Józefem Kozyrą, biblistą rozmawia Beata Tomanek.

Bernardo Bertolucci to wspaniały włoski reżyser, który zrealizował takie filmy jak "Konformista", "Strategia pająka", "Ostatni cesarz" czy "Ostatnie tango w Paryżu". Obrazy te na stałe wpisały się w kanon światowego kina. Uważano go za skandalistę, a on, jak mówi w wykładzie prof. Tadeusz Miczka był mieszczuchem, który w życiu nie przekraczał żądnych norm społecznych. Za to jego filmy uchodziły za skandaliczne i obrazoburcze. Jak to pogodzić - życie z twórczością - o tym wykłada w Szkole Bardzo Wieczorowej prof. Tadeusz Miczka.

Édouard Manet to francuski malarz i prekursor impresjonizmu. Znaczący wpływ na jego twórczość miały dzieła XVI-wiecznego malarza szkoły weneckiej – Tycjana.
Manet namalował wiele wspaniałych obrazów, które znalazły swoje miejsce w historii sztuki światowej, że wspomnimy tylko jego "Olimpie", "Gitarzystę hiszpańskiego", "Nane", "Walkę byków" czy wreszcie jego najbardziej znane płótno "Śniadanie na trawie". O tym obrazie, ale i o całej twórczości Edouarda Maneta opowiada dr Anna Matuszyńska.

Ten temat wykładu w szkole Bardzo Wieczorowej został znaleziony w szafie, konkretnie w szranku chorzowskiego Muzeum. Zajrzeli do niego Beata Tomanek z Grzegorzem Płonką, a zawartość szafy zaprezentowali Sławomir Kałuża i Piotr Zając- pracownicy Muzeum.

John Donne to czołowy poeta wczesnego angielskiego baroku, główny przedstawiciel nurtu poezji metafizycznej. Życie miał nadzwyczaj ciekawe, a i jego wiersze jak również polemiki teologiczne i kazania były przyjmowane przez słuchaczy bardzo dobrze. Także w późniejszej literaturze widoczne są nawiązania do jego wierszy. Jednym z najbardziej znanych jest tytuł i motto powieści Ernesta Hemingwaya "Komu bije dzwon", pochodzące z Medytacji XVII: Dlatego nigdy nie pytaj, komu bije dzwon; bije on tobie"
O poecie wykładać będzie Ewelina Sobczyk Podleszańska, a rozmawia z nią Marek Mierzwiak

Okazuje się, że narzekanie na zbyt głośną muzykę ma dłuższą historię, niż może się wydawać. Pewnym wyjaśnieniem może być fakt, że powodem niezadowolenia był uliczny koncert orkiestr dętych...dwóch orkiestr grających jednocześnie różny repertuar, walczących o względy słuchaczy i ich datki.
Taką m.in. historię opowie Andrzej Wójcik, gość Radia Katowice, w cyklu poświęconym historii śląskiego amatorskiego ruchu śpiewaczego i muzycznego.
Będzie też o wspólnych nazwach instrumentów muzycznych i narzędzi tortur.