กรรมทั้งไม่ดำไม่ขาว พอสังเขป

ลักษณะแก่นธรรม คือ ธรรมอันเป็นไปเพื่อรู้แจ้ง เพื่อเกิดปัญญา

ธรรมอันเป็นไปเพื่อเบื่อหน่าย คลายกำหนัด และหลุดพ้น

นี้คือลักษณะของแก่นธรรม

สังขตธรรมทั้งปวง ที่อาศัยกันเกิดขึ้น เป็นปฏิจจสมุปบาท

พระศาสดารู้แจ้งว่า ล้วนไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ที่สุดแล้วย่อมว่างเปล่า

เราทั้งหลายต้องรู้แจ้งปฏิจจสมุปบาท ต้องรู้แจ้งสังขตธรรมทั้งปวง

จึงจะรู้แจ้งทุกข์ จึงจะรู้แจ้งอริยสัจสี่ได้

อาศัยกรรมเก่า เป็นผืนนา อาศัยวิญญาณธาตุ เป็นพืช

ภพใหม่จึงปรากฏ ชาติคือนามรูปใหม่ จึงปรากฏได้

ปฏิจจสมุปบาท คือพระธรรมอันประเสริฐ

อันผู้ใดเห็นแจ้ง และน้อมใจเชื่อในธรรมนี้ ย่อมออกจากทุกข์ได้

อริยสาวก ทราบชัดในปฏิจจสมุปบาท ทุกอาการ รวมทั้ง

ปฏิจจสมุปบาทในช่วงการเคลื่อนจากภพนี้ ไปสู่ภพอื่น

ผู้ที่มีคุณอันประเสริฐ ผู้รู้แจ้งทางมาทางไปของสัตว์

จะสะดุ้งกลัวต่อความตาย ได้อย่างไร?

อีกแง่มุมเรื่องขันธ์ห้า ที่ผู้ใหม่ควรเข้าใจ

ควรมีเจตนาอย่างไร ควรกล่าวเรื่องอะไร?

อริยสัจสี่