
Sign up to save your podcasts
Or


Հոկտեմբերի 5-ին և 6-ին Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում տեղի ունեցավ Սիրելի Ելենա Սերգեևնա ներկայացման պրեմիերան։ Պիեսը գրվել է խորհրդային տարիներին, բայց եղել է արգելված գործերի շարքում։ Ժամանակները փոխվել են, և այն ինչ արգելված էր, դարձել է թույլատրելի։ Կարելի է ասել, ներկայացման հիմքում էլ ընկած է հենց այս գաղափարը։
Դե ինչ, այս էպիզոդում կխոսեմ թատրոնի, Սիրելի Ելենա Սերգեևնա ներկայացման մասին։ Ինչու՞ ընտրվեց խորհրդային տարիներին արգելված պիեսը, որքանո՞վ է թեման արդիական, ո՞վ է ռեժիսորը և ոչ միայն։
Երբևէ մտածե՞ լ եք, որ դերասանին բեմում կտեսնեք տեքստ կարդալիս։ Ասեմ ավելին՝ ոչ թե պիեսը կարդալիս, այլ՝ ռեմարկները։ Տարօրինակ է չէ՞ թվում, բայց էքսպերիմենտները թատերական աշխարհում անպակաս են։
Դե ինչ, այսօր կխոսեմ թատերայնացված ընթերցանության մասին։ Ի՞նչ է դա և ինչպե՞ս է բեմադրվում։ Արդյոք խաղու՞մ են դերասանները բեմում, թե՞ միայն տեքստ են կարդում, ինչպե՞ս է հանդիսատեսն ընդունում նման ձևաչափը։
Այս էպիզոդում կպատմեմ մի շատ հետաքրքիր էքսպերիմենտի` թատրոնից դուրս թատրոն ստեղծելու մասին։
Ինչպես նաև կպարզենք՝ ինչու՞ հենց տանիքը դարձավ այլընտրանքային թատերական հարթակ, իսկ գինին ու կենդանի երաժշտությունը՝ գեղեցիկ ավանդույթ, ինչպե՞ս են դերասանները խաղում բաց երկնքի տակ` անկախ եղանակային պայմաններից և ոչ միայն։
Մինչև վերջերս Մայր թատրոնը խիստ հավատարիմ էր մնում ակադեմիական ոճին ու գաղափարախոսությանը, ինչն իմ կարծիքով անհետաքրքիր էր դարձնում թատրոնը երիտասարդների համար։
Բայց, արի չշտապենք եզրակացություններ անել, որովհետև այս էպիզոդում ես քեզ կպատմեմ, թե ինչպե՞ս սունդուկյանցիները սկսեցին խաղա բլեքբոքսում կամ փոքր բեմում, ինչու՞ թատրոնը դուրս եկավ դասական շենքից և սկսեց բացօթյա ներկայացումներ խաղալ։ Ինչպե՞ ս են իրենք` դերասանները, հարմարվում փոփոխություններին և ոչ միայն։
Մի քանի տարի առաջ Շեքսպիրյան փառատոնի շրջանակներում դիտեցի «Համլետ» ներկայացումը, որից այնքան էի տպավորվել, որ հույզերիս մասին պատմում էի բոլորին՝ դասախոսներիս, ընկերներիս, երբեմն, նաև անծանոթներին։
Ամենը նորից վերապրեցի, երբ տեսա, որ նույն թատերախումբն այս տարի ևս մասնակցում է փառատոնին:
Դե ինչ, այս էպիզոդում պատմելու եմ, թե ինչպե՞ս են ժամանակակից թատրոնում բեմադրում Շեքսպիրին, ի՞նչ հետաքրքիր էքսպերիմենտներ են անում բեմադրիչները շեքսպիրյան հերոսների հետ, ի՞ նչ ներկայացումներ կան այս տարվա ծրագրում և ոչ միայն։
Որոշ ժամանակ առաջ ընկերներիցս մեկը զանգահարեց ու հրավիրեց ներկայացման։
Համաձայնեցի և հարցրի` ո՞ ր թատրոնն ենք գնալու։ Պատասխանեց` ոչ թե թատրոն, այլ` գյուղ, այն էլ` բացօթյա ներկայացման։
Դե ինչ, միացիր ինձ, եթե ուզում ես ջերմանալ արվեստով, իմանալ` ինչպե՞ս ստացվեց, որ մարդիկ Երևանից գնացին գյուղ` ներկայացում դիտելու,
ինչու՞ այգին դարձավ թատերաբեմ, իսկ ձին, իշուկն ու գառնուկը` ներկայացման անբաժան մաս։
From the publisher's feed