بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالْفَجْرِ (۱)

سوگند به سپیده‌دم! (١)

وَلَيَالٍ عَشْرٍ (۲)

و به شب‌های ده‌گانه! (٢)

وَالشَّفْعِ وَالْوَتْرِ (۳)

و به زوج و فرد! (٣)

وَاللَّيْلِ إِذَا يَسْرِ (۴)

و به شب! هنگامی که می‌رود (۴)

هَلْ فِي ذَٰلِكَ قَسَمٌ لِذِي حِجْرٍ (۵)

آیا در این سوگندها سوگندی [سزاوار و اطمینان‌بخش] برای شخصِ خردمند هست؟ (۵)

فَذَكِّرْ إِنَّمَا أَنْتَ مُذَكِّرٌ (۲۱)

پس [آنان را به این حقایق] تذکر ده! که تو فقط تذکّردهنده‌ای (٢١)

لَسْتَ عَلَيْهِمْ بِمُصَيْطِرٍ (۲۲)

بر آنان مسلّط نیستی [که به قبولِ توحید و معاد مجبورشان کنی] (٢٢)

إِلَّا مَنْ تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ (۲۳)

[و تذکّر برای همه سودمند است]

مگر کسی که [بعد از تذکّراتِ پی‌درپی] روی برگردانَد، و به کفرورزی‌اش ادامه دهد (٢٣)

فَيُعَذِّبُهُ اللَّهُ الْعَذَابَ الْأَكْبَرَ (۲۴)

نهایتاً خداوند او را به عذاب بزرگ‌تر عذاب می‌کند (۲۴)

إِنَّ إِلَيْنَا إِيَابَهُمْ (۲۵)

همانا بازگشت آنان به‌سوی ماست (۲۵)

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُمْ (۲۶)

آن‌گاه حسابشان برعهدۀ ما خواهد بود (۲۶)

أَفَلَا يَنْظُرُونَ إِلَى الْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ (۱۷)

آیا [منکران رُبوبیت و معاد] با دقّت به شتر نظر نمی‌کنند که چگونه آفریده شده است؟ (١٧)

وَإِلَى السَّمَاءِ كَيْفَ رُفِعَتْ (۱۸)

و به آسمان نمی‌نگرند که چگونه برافراشته شده است؟ (١٨)

وَإِلَى الْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ (۱۹)

و به کوه‌ها، که چگونه برپا داشته شده‌اند؟ (١٩)

وَإِلَى الْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ (۲۰)

و به زمین، که چگونه گسترده شده است؟ (٢٠)

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَاعِمَةٌ (۸)

در آن روز چهره‌هایی شادابند (٨)

لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ (۹)

از تلاششان راضی و خشنودند (٩)

فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ (۱۰)

در بهشتی بَرین جای دارند (١٠)

لَا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً (۱۱)

در آن‌جا [سخنی] بیهوده نمی‌شنوند (١١)

فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ (۱۲)

چشمه‌ای روان در آن است، (١٢)

فِيهَا سُرُرٌ مَرْفُوعَةٌ (۱۳)

تخت‌هایی با ارزش و برافراشته در آن‌جاست (١٣)

وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ (۱۴)

و [در کنار چشمه‌] جام‌هایی نهاده‌اند (۱۴)

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ (۱۵)

و بالش‌هایی ردیفِ هم چیده‌اند (۱۵)

وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ (۱۶)

و در آن‌جا فرش‌هایی زَربافت گسترده‌اند [تا بهشتیان از نشستن روی آن‌ها بهره‌مند شوند] (۱۶)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ الْغَاشِيَةِ (۱)

آیا خبر آن حادثۀ هولناک فراگیر به تو رسیده است؟ (١)

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌ (۲)

چهره‌هایی در آن روز شکسته و خوارند (٢)

عَامِلَةٌ نَاصِبَةٌ (۳)

آنان‌که [در دنیا] تلاش پُرزحمت داشتند، و از آن [در قیامت] به‌طورکامل بی‌بهره‌اند (٣)

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً (۴)

در آتشی سوزان درآیند (۴)

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ (۵)

آنان را از چشمه‌ای بسیار داغ می‌نوشانند (۵)

لَيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ (۶)

خوراکی جز خارِ خشک و زهرآگین ندارند (۶)

لَا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِي مِنْ جُوعٍ (۷)

که [آن خوراک] نه فربه می‌کند، و نه گرسنگی را برطرف می‌سازد (٧)

قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىٰ (۱۴)

بی‌گمان کسی که [خود را از زشتی‌ها و عیوبِ باطنی] پاکیزه کرد [بر موانع راه سعادت] پیروز است (۱۴)

وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ (۱۵)

همان‌که نام پروردگارش را [با توجّه قلبی] به زبان آورد، و نماز خواند (۱۵)

بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا (۱۶)

[،شما منکرانِ متکبّر بر روش پاکان نیستید]

بلکه زندگی زودگذرِ دنیا را بر آخرتِ پُرنعمتِ جاویدان ترجیح می‌دهید (۱۶)

وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ (۱۷)

درحالی‌که آخرت بهتر و پاینده‌تر است (١٧)

إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ (۱۸)

این [حقایقِ بیان‌شده] در کتاب‌های آسمانی پیشین نیز آمده است (١٨)

صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ (۱۹)

کتاب‌های ابراهیم و موسی‌ (١٩)

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ (۶)

ما [قرآن را] همواره بر زبانت جاری می‌کنیم، و آن را فراموش نخواهی کرد (۶)

إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ (۷)

جز آنچه را خدا بخواهد، که هرآینه او آنچه را آشکار و پنهان است می‌داند (٧)

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ (۸)

تو را بر [عمل و ابلاغِ] آسان‌ترین راه [که شریعتِ سَمحه و سَهله است] توفیق می‌دهیم (٨)

فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَىٰ (۹)

پس [مردم را] اندرز ده! اگر اندرز [به حال اندرزگیرنده] سودمند باشد (٩)

سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَىٰ (۱۰)

کسی که [از خدا] می‌ترسد به‌راستی اندرز را می‌پذیرد (١٠)

وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى (۱۱)

و بدبخت‌ترین [مردم] از آن کناره می‌گیرد (١١)

الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ (۱۲)

همان کسی که به بزرگ‌ترین و سوزان‌ترین آتشِ [جاودانه] خواهد سوخت (١٢)

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ (۱۳)

آن‌گاه در آن‌جا نه می‌میرد، و نه زندگی مناسبی خواهد داشت (١٣)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى (۱)

نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را [به پاک‌بودن از هر عیب و نقصی] ستایش‌کن! (١)

الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ (۲)

آن که آفرید، و [آفریده‌اش را] درست و معتدل قرار داد (٢)

وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ (۳)

و آن که [به هرچیزی] اندازۀ دقیق داد، و [به مسیر مناسبش] راهنمایی کرد (٣)

وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ (۴)

و آن که [گیاهانِ] چراگاه را رویانید (۴)

فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ (۵)

پس آن را خاشاکی تیره رنگ ساخت (۵)

وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الرَّجْعِ (۱۱)

سوگند به آسمان که دارای باران پی‌درپی و پُرریزش است! (١١)

وَالْأَرْضِ ذَاتِ الصَّدْعِ (۱۲)

و سوگند به زمین که دارای شکاف و شیار [برای جوشیدن چشمه‌سارها و رویش گیاهان] است! (١٢)

إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ (۱۳)

به‌راستی این قرآن سخنی است که مشخص‌کنندۀ [حق از باطل] است (١٣)

وَمَا هُوَ بِالْهَزْلِ (۱۴)

و هرگز شوخی و بی‌پایه نیست (۱۴)

إِنَّهُمْ يَكِيدُونَ كَيْدًا (۱۵)

آنان [برای نابودی حق] نیرنگ می‌زنند (۱۵)

وَأَكِيدُ كَيْدًا (۱۶)

و من نیز [در برابر آنان] آن‌گونه که باید چاره و تدبیر می‌کنم (۱۶)

فَمَهِّلِ الْكَافِرِينَ أَمْهِلْهُمْ رُوَيْدًا (۱۷)

پس کافران را مدّتی اندک مهلت ده! [تا در نهایت به کیفر اعمالشان برسند]‌ (١٧)

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالسَّمَاءِ وَالطَّارِقِ (۱)

سوگند به آسمان و پدیدارشونده در شب! (١)

وَمَا أَدْرَاكَ مَا الطَّارِقُ (۲)

تو چه می‌دانی پدیدارشونده در شب چیست؟ (٢)

النَّجْمُ الثَّاقِبُ (۳)

ستارۀ درخشانی است که تاریکی‌ها را می‌شکافد (٣)

إِنْ كُلُّ نَفْسٍ لَمَّا عَلَيْهَا حَافِظٌ (۴)

که هیچ‌کس نیست مگر این‌که بر او نگهبانی هست (۴)

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ مِمَّ خُلِقَ (۵)

پس انسان باید با دقّت بنگرد که از چه چیز آفریده شده است؟ (۵)

خُلِقَ مِنْ مَاءٍ دَافِقٍ (۶)

از آبی جهنده (۶)

يَخْرُجُ مِنْ بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ (۷)

که از میان پشتِ کمر و استخوان‌های پیشِ رو بیرون می‌آید (٧)

إِنَّهُ عَلَىٰ رَجْعِهِ لَقَادِرٌ (۸)

یقیناً خداوند [که انسان را از آبی جهنده و بی‌مقدار آفریده،] بر بازگرداندنِ او [پس از مرگش به حیات دوباره] تواناست‌ (٨)

يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ (۹)

در آن روزی که باطن‌ها آشکار می‌شود، و مورد محاسبه قرار می‌گیرند (٩)

فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَلَا نَاصِرٍ (۱۰)

پس انسان را [برای دفع کیفر] نه قدرتی است، و نه یاوری‌ (١٠)