Ons is deur die Here aan mekaar gegee en Hy gee die beste. Werk mooi daarmee. Dit is heilig.

Gaandeweg raak dit stil in jou gemoed. Jy sien daarna uit en verwonder jou aan Sy nabyheid.

Ons het net die hier en nou.

Waarom baklei ons dan nog so baie? Ai, mag die Here genade bewys.

Hierdie tyd van afsondering is so ’n geleentheid. Dalk moet ons bewustelik terugkeer na die eenvoud van destyds.

Die Psalmdigter vra: wat is die mens dat U aan hom dink? (Ps.8) As ek vir ʼn enkele oomblik by die vers vertoef beleef ek God se genade.

Die skrywer vertel dat sy aanvanklik baie negatief gevoel het oor hierdie tydperk totdat die Heilige Gees haar oortuig het om anders daarna te kyk. Dit bring haar by die mooi en betekenisvolle term; “die fees van afsondering”.

Daar is goeie nuusstories as ʼn mens jou oë oophou en nie te sinies, agterdogtig, negatief en krities raak oor die samelewing nie.

Mag ons soos bome staan in hierdie samelewing.

Ons word geroep om mekaar as beelddraers van God mekaar se respekteer, mekaar as gespreksgenote te ontmoet, mekaar te bemoedig en voort te help op die lewenspad.