O’nunla birlikte aynı mekanda bulunmasak da, sallallahu aleyhi vesellem, mü’minler her zaman onun kalbinde yer aldı. İster o vakitte hayatta olalım, ister çok sonraları dünyaya gelelim, O, duasında hiçbir zaman bizleri unutmadı. Kendi döneminde yaşayan sahabe bile, kim bilir kaç defa hiç duymadığı ve haberi olmadığı halde, Efendimiz’in dualarına mazhar olmuştu. Ama duyması gereken kişiler, yani O’nun ümmetine olan rikkat ve şefkatini bize aktarması gerekenler, duymuştu.