Verslaafd aan gemak

Natuurlijk heb ik een editie van Walden van Henry David Thoreau. Het verhaal van de Amerikaanse schrijver die zich terugtrok in een klein hutje in het bos.  Cheryl Strayed - Wild over haar voettocht van ruim 1700 kilometer. Ze loopt de Pacific Crest Trail met een veel te zware rugzak. Sylvain Tesson  die Zes maanden in de Siberische Wouden doorbrengt. Het zijn allemaal boeken die ik met veel plezier en een stil verlangen lees.

Aan dit stapeltje voeg ik vanaf vandaag The Comfort Crisis toe. Voor iedereen die bezig is met vrijwillig ongemak opzoeken is dit zeker een aanrader. Hoofdboodschap; we gaan dood aan gemak.

Ik gaf het in mijn vorige podcast al even aan. Een belangrijke valkuil in mijn reis naar gezondheid is nog steeds zitten. Vroeg opstaan en een fijne wandeling van 5 kilometer maken is een goede start van de dag. Maar als ik daarna de rest van de dag weinig beweeg, zet het nog geen zoden aan de dijk. Van achter een computer werken tot even gaan zitten tijdens de dag - telkens betrap ik mezelf op blijven plakken aan mijn stoel.

Tijd voor een tussentijdse update. Denken en praten over bewegen is leuk en aardig, maar uiteindelijk moet ik het ook doen. Tussen dag 1 en nu? Wat is gebleven? Wat is afgevallen? Wat is veranderd?

Toch blijf ik het vreemd vinden. Waarom sputtert mijn interne monoloog tegen als ik stappen voorwaarts probeer te zetten? Waarom probeert de verleidelijke stem van gemak en comfort mij te overtuigen om vooral geen moeilijke dingen te doen? Het lijkt tegenstrijdig dat een intern mechanisme mijn focus op gezondheid probeert te saboteren.