እግዚአብሔር እርሱ ሉአላዊ አምላክ ነው:: ስህተት በእርሱ ዘንድ የለም የፈቀደውን ያደርጋል:: ይህን ሲያደርግ ደግሞ አርሱ ፍፀም ፃድቅ ነው:: ሰለዚህ አካሔድን ከእርሱ ጋር ለማድረግ ወደ ልቡ ፈቃድ መድረስ ሀሳቡንም መረዳት ያስፈልጋል:: ወደ ልቡ ፈቃድ ለመድረስ ቀዳሚው ደግሞ ከራሰ መውጣት ነው::

*** ከራሱ የወጣ ወደ ጌታም ወደ ልቡ ፈቃድ የደረሰ እርሱ የእግዚአብሔር ምስጢረኛ ነው ደግሞም መልካም ሰለሆነው ብቻ ሳይሆን መልካም በማይመስለውም ሰለሁሉ ያመሰግናል:

ክርስትና የግለኝነት ህይወት አይደለም:: የተጠራነው ደግሞም የምንኖረው ለአካሉ ነው:: የአንዱን መከራ ሌላው እየተሰማው በፀጋው አቅም የምንኖረው ኑሮ ነው:: በፀጋው ለመኖር መረጥን ማለት ደግሞ ለመስቀሉ በቃን ማለት ነው::

መሰቀልን ያራቀ ደግሞም ወደ ህግ ዘወር ያለ ህይወትና ኑሮ እውነተኛውን የወንጌል ኑሮ እየኖረ አይደለም::

እግዚአብሔር አምላኩ የሆነ ገዢው የሆነ መሪው የሆነ ሰው በሚያልፍበት ማንኛውም ችግር መፍትሔ የሚያገኘው ከራሱ ከእግዚአብሔር ነው:: ሰው በራሱ የሚወሰደው አርምጃ ራሱ የሚጎዳበት ደግሞም አግዚአብሔርን የማያሰከብር ይሆናል::

*** ለችግሮቻችን መፍትሔ የሚመጣው የሚመነጨው የአካሉ ራስ ከሆነው በነገር ሀሉ ክብርን ልንሰጠው ከተገባው ከእግዚአብሔር ዘንዱ ነው:: አኛን ይጠቅማል ጌታንም ያከብራልና::

ጥያቄና መልስ ክፍል

እግዚአብሔር ወደፊት የሚያሰኬደን ደግሞም የሚባርከን በጎውን ሀሳብ በቃሉ አማካኝነት ወደእኛ በማምጣት ነው:: ቃሉ ሲመጣ የአሰተሳሰባችን ቅኝት ይቀየራል ከወንድሞች ጋርም ያለን ህብረትም ይፈወሳል:: ጠላትም ሊጎትተን ደግሞም ሊጥለን ሲፈልግ ሥራ የሚጀምረው ሀሳባችን ላይ ነው:: ዛሬ የምናስበው ሀሳብ የነገውን ቁመናችንን ይወስናል ወደፊት ለመሔድ ወይንም ለመቆማችን ምክንያት ነው::

ሰው በሀይሉ አይበረታም እንደሚል የእግዚአብሔር ቃል መነፈሳዊ ህይወታችንን ስንመለከት ሀቅም ባጣንበትና በደከምንበት ሁሉ እርሱ ብርታት ጉልበት ይሆናል:: በምናልፍበት በማንኛውም ሁኔታ ውስጥም ብቃት የሚሆነን እርሱ ነው::

*** የተጠራነው ለአሸናፊነት ነው:: ልናልፍበት ያለውን ሁሉ የምናልፈው ራሳችንን በሰጠንበትና እግዚአብሔርም ለእኛ በሆነልን ልክ ነው::

የእግዚአብሔር አለሁነት ፍጥረት ሊረሳው በማይችል ሁኔታ ይገለጣል:: እርሱ ፃድቅ ፈራጅ ነውና ፍርድን በማደላደል ይገለጣል:: ደግሞም በማዳን በፈውስና በማፅናናት ይገለጣል::

እውነተኛው ምስክርነት እርሱ ብሏል ማለት ብቻ ሳይሆን እኛም ደግሞ እውነት ነው እርሱ ያለው ለእኔ ሆኗል ሰንል ነው:: ደግሞም በአስፈሪውና በአስጨናቂው ፊት እርሱ ብሏልና እኔም እላለሁ ብለን ፀንተን ስንቆም ነው::

*** አንድን አማኝ እግዚአብሔር ጠንካራ ማድረግ የሚፈልገው ሲያለቅስ በመስጠት ሳይሆን ነገር ግን በየትኛውም ሁኔታ ውስጥ እኔ አለሁ በሚል ነው::

እግዚአብሔር የራሱን ፅድቅ ያቆመው ለሰው ሁሉ ሲሆን የሚያምኑትን ለማፅደቅ ነው:: ያለ ሥራ እንዴው በፀጋው ይፀድቃሉ:: የፀደቀም አማኝ እለት እለት ይቀደሳል:: ህግን በመፈፀምለመፅደቅ የሚታገል እርሱ ግን ከክርስቶስ ተለይቶ ከፀጋው ይወድቃል:: በእምነት በሆነ መስማማት በፀጋው የዳነ ህይወት የሚሰጠውንም መንፈስ ቅዱስን የተቀበለ አማኝ ለሀጢአት ሞቶ ለፅድቅ ይኖራል እንጂ ወደ ህግ አይመለስም::

የእግዚአብሔርን ቃል መስማት እጅግ መልካምና ዋና ነገር ነው:: ነገር ግን የምንሰማው የእግዚአብሔር ቃል የሚጠቅመን በእምነት ከህይወታችን ጋር ሲዋሀድ ነው:: ይህ ሲሆን ፍሬ ማፍራት እንጀምራለን እግዚአብሔር ልንደርስ ወደሚፈልገውም ከፍታ ኢየሱስ ክርስቶስን ወደ መምሰል ህይወት እናድጋለን::

ሰው የሰማው የእግዚአብሔር ቃል የህይወቱ መሠረት እንዲሆንለት ፍሬም እንዲያፈራ ለሰማው ቃል መታዘዝና መወሰን ዋጋም ለመክፈል መጨከንን ይጠይቃል::

እግዚአብሔር እንዳለ እናውቃለን ደግሞም እናምናለን:: በህይወታችን የእርሱ ክብር የእርሱ ችሎት እንዲገለጥ ግን አብሮነቱ ሊበራልን ሊገለጥልን ያስፈለጋል:: ይህም ደግሞ የሚሆነው እኛ ለእርሱ ምቹ ሆነን በተገኘንበት መጠን ነው::

*** እግዚአብሔር ለእኔ አለ የሚል አብሮነቱም የተገለጠለት እርሱ በማናቸውም ሁኔታ ውስጥ ፀንቶ የሚቆም ደግሞም ምስጋና የሚበዛለት ነው::