Yeni Şafak Yazarlar

Neymiş, İstanbul Havalimanı (İGA) inşa edilirken bir miktar ağacın kesilmesi zorunlu hâle gelmiş… Türkiye’nin tekâmülü, iyiliği adına getirilen her projeye, her yatırıma karşı çıkmayı refleks hâline getirmiş, kafayı kuma gömmüş bir şekilde Türkiye’nin lehine olan her türden yatırımı reddetmiş muhalif medya susmuyor… Yine kusmuş nefretini…

Tac Mahal’de bir Ramazan programı yapmak, benim hayalimdir ve ferdî bir hayal olması bakımından da “işin mi yok kardeşim” itirazına açıktır.

Küresel ekonomide gelirde eşitsizlik derinleşirken daha adil bir ekonomik düzenin kurulması için harekete geçilmesini isteyenlerin seslerini yükseltmeleri gelecek için güzel bir gelişme.

Osmanlı subayları arasında daha 2. Meşrutiyet bile gerçekleşmeden önce tedavüle girmiş olan “bizden olmayan topraklar” söylemi Suriye ve Irak’tan itibaren bütün Arap-Kuzey Afrika topraklarının o zamandan beri gözden çıkarılmış olduğunu gösteren bir yaklaşım. Arap çölleri için “Türk çocuğu, artık Arap çölleri için kanını dökmeyecektir” sözü harfi harfine herhangi bir şahsa atfedilemese de giderek İttihat Terakki ve Osmanlı subaylarının belli bir kesimi arasında cari olan bir bakış açısını temsil ediyor.

İki yakın dostumla birlikte, geçtiğimiz çarşambadan pazara kadar Endülüs’teydim. Kısa yağmur geçişleri dışında mükemmel bir kış havası eşliğinde, bölgenin dört bir yanını gönlümüzce adımladık. Bundan sonra yolu düşecekler için bir seyahat rotası olmak üzere, bazı notlarımı paylaşmak istiyorum:

Geçtiğimiz günlerde The MAC Belfast-Belfast Metropolitan Arts Centre’da The Lost Paintings sergisini ziyaret etme fırsatı buldum. Sergi mekânından çıktığımda zihnimde kalan şey tek tek eserler değil; bir tarihin, bir hayatın ve bir kültürel hafızanın sistematik biçimde nasıl silindiğine dair derin bir sessizlikti. The Lost Paintings: A Prelude to Return, tam da bu sessizliğin içinden konuşan, hatta susarak bağıran bir sergi.

İlk bakışta gözler, ister istemez bir La Fontaine yazısı arıyor. Belki bir tilki, belki bir karga, belki de ders veren kısa bir fabl… Ama merak etmeyin. Bu eksiklik, uygulanan ekonomi politikaları ve ortaya çıkan sonuçlar yanında son derece önemsiz bir detay. Çünkü bugün masallar artık kitaplarda değil; para politikası metinlerinde yazılırken, dersi ise çocuklar değil, milyonlarca yetişkin alıyor.

Avrupa, Grönland krizinden hareketle Trump’ı yaralayabileceğini gösterdiği için mutlu…

Yalan sayılmaz; AB ve ABD arasındaki ticaret anlaşmasının yırtılma ihtimali Washington’u sessizleştirdi. Grönland’da ileri adım atmamaya -şimdilik- razı oldu. Bu örnek dünyanın diğer bölgeleri için de “emsal” sayılır mı, ayrı bahis. Ama tam doğru da sayılmaz; Avrupa, ABD ile toslaştığında kanatabileceğini gösterdi ama böylesi durumda başına neler geleceğini de biliyor. Bıçaksırtı ABD ekonomisi riski göze almadı ama AB de elindeki sınırlı kartlar içinden ‘joker hakkını’ kullanmış oldu…

Marmara Kıraathanesi’nden Çarşıkapı’ya doğru giderken yol üstünde bulunan Beyaz Saray adlı büyük binanın bodrum katında kitapçılar çarşısı var. Adını binadan aldığı için “Beyaz Saray Kitapçılar Çarşısı” diye anılıyor.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın 2009 yılındaki Davos zirvesinde yaptığı ‘One Minute’ çıkışı, uluslararası düzenin adaletsizliğini ve İsrail’in sistemdeki ayrıcalıklı konumunu ifşa eden bir duruş olarak tarihe geçmişti. Davos’a bir daha gitmeyeceğini ifade eden Erdoğan, en son yapılan zirvedeki tartışmalarda Davos’un ironik şekilde onun söylediklerine geldiğini görmüş olmalı.