زندگی تازه

تنبلی و سستی، یکی دیگر از گناهانی‌ست که مانع رشد و موفقیت ما در زندگی می‌شود. تنبلی در رابطۀ خانوادگی نیز تأثيری مخرب دارد، زیرا فرد تنبل همۀ مسئولیت‌ها را بر دوش دیگران می‌گذارد.‏

یکی از گناهانی که زندگی را تباه می‌کند، حسادت است. اما اگر اشتياقی را که خدا در ما گذاشته کشف کنیم و با انگيزۀ صحيح آن را پرورش دهیم، نتيجۀ خوب به‌همراه داشته و باعث سعادتمندی ما خواهد شد.‏

وقتی در خانواده، اختلاف و درگیری به‌وجود می‌آید، بعد از تشخیص دقیق موضوع، باید سهم و مسئوليت هر شخص در درگیری مشخص شده و هر کس سهم خود را بپذیرد و در جهت اصلاح وضعيت اقدام کند.‏

اولین اقدام برای احیای آرامش در رابطه‌ای که در آن درگیری به‌وجود آمده، تشخيص علل درگيری می‌باشد. با پذيرفتن حقيقت و انکار نکردن ضعف‌های خود و اعتراف صادقانه، آرامش حاصل می‌شود.‏

با بخشیدن اشخاصی که به ما آسیب زده‌اند، آزادی و رهایی به‌وجود می‌آيد. ما باید ببخشیم و همه چیز را به دستان عيسی مسیح بسپاریم تا خدا ما را تسلی بخشد و ما نیز بتوانيم دیگران را تسلی دهیم.‏

آسیب‌های روحی و زخم‌های دوران کودکی، مانعی برای داشتن زندگی سالم در بزرگسالی می‌شوند. با شناسایی زخم‌ها و بخشیدن ديگران و اعتماد به خداوند، می‌توانیم از دردها و زخم‌های خود آزاد شویم.‏

افراد کمال‌پرست، رفتارهای کنترل‌کننده دارند و تاب و تحمل ضعف در خود و دیگران را ندارند. آنها روحیۀ انتقاد‌آميز دارند و انعطاف‌پذیر نیستند و دوستان زيادی هم ندارند.‏

کمال‌پرستی، ناشی از ترس و شرم و احساس گناه است. کمال‌گرایی، با تمام نیرو به سمت هدف حرکت کردن می‌باشد. ما باید در زندگی خود، کمال‌گرایی را جایگزین کمال‌پرستی کنیم، تا مسيح در ما کار کند.‏

برای تأديب و انضباط کودک، باید به‌جای خشم، غم و اندوه خود را نشان دهیم و همچنین قوانينی ساده ولی عميق، برای آنها تعیین کنیم. برای خود، طلب احترام نکنیم، بلکه با نمونه بودن، احترام آنان را کسب کنیم.‏

تأديب و انضباط بر طبق کتاب مقدس، باعث ساخته شدن شخصیت کودکان می‌شود، اما مجازات کردن هیچ نتیجۀ مثبتی ندارد. خشم و مجازات، باعث کُند‌ذهنی و فشار روحی و عصبی در کودک می‌شود.‏