زندگی تازه

برای پرستش حقیقی، آشنایی عمیق‌تر و صمیمانه با کلام خدا، مداومت در دعا، شناخت پیام انجیل، و ایمان واقعی ضروری است. این پرستش با فروتنی و اعتراف به بزرگی و جلال خداوند آغاز می‌شود.‏

پولس در بخش پایانی رساله، ضمن قدردانی از همکاران خود، به کلیسا درباره تعلیم‌دهندگان گمراه‌کننده و تفرقه‌انداز هشدار می‌دهد. او بر لزوم اطاعت ایمانداران، وفاداری به پیام انجیل، و جلال دادن خدا از طریق عیسی مسیح تأکید می‌کند.‏

بر اساس فصل پانزدهم رومیان، همانطور که مسیح در پی خشنودی خود نبود، ما نیز فراخوانده شده‌ایم تا به دیگران (در کلیسا و خارج از کلیسا) محبت کنیم. با یکدلی و هم‌فکری یکدیگر را بنا کنیم و از طریق تحمل، دلگرمی و امید در مشارکت کلیسایی رشد نماییم و برای مسیح بدرخشیم.‏

با مطالعه رومیان فصل ۱۴ درمی‌یابیم که در برابر تفاوت‌های میان ایماندارانِ ضعیف و قوی، به محبت، پذیرش و پرهیز از قضاوت فراخوانده شده‌ایم؛ تا بدین‌وسیله بدن مسیح را در وحدت و صلح حفظ کرده و باعث بنای یکدیگر شویم.‏

با مطالعه فصل ۱۳ درمی‌یابیم که قدرت‌های حاکم برای حفظ نظم از سوی خدا استوار شده‌اند. از این رو، تسلیم در برابر آن‌ها برای ایمانداران، نوعی تکریم خداوند است و حکومت نیز مکلف است مروج نیکویی در جامعه باشد.‏

با مطالعه فصل ۱۲ آیات ۹ تا ۲۱ می‌آموزیم که محبت ما به دوست و دشمن باید خالص، صادقانه و بی‌ریا باشد. باید از بدی دوری کرده، با دیگران به نیکی رفتار کنیم و بدی را با محبت مغلوب سازیم.‏

با مطالعه رومیان ۱۲:‏۱–۸ درمی‌یابیم حال که عادل‌شمردگی ما تنها با فیض و ایمان است، بنابراین باید بدن خود را به‌عنوان قربانی زنده و پسندیده به خدا تقدیم کنیم. این یعنی زیستن در تقدس، و جلال دادن خدا با به‌کارگیری عطایای روح‌القدس در خدمت به دیگران.‏

خدا اسرائیل را طرد نکرده است. پولس با چهار برهان این حقیقت را اثبات می‌کند و نشان می‌دهد که اگرچه اسرائیل لغزید، اما این لغزش سبب رسیدن برکت و نجات به امت‌ها شد. اکنون، امت‌های نجات‌یافته موجب برانگیختن غیرت یهودیان می‌شوند و سرانجام در آینده، اسرائیل نیز ایمان خواهد آورد.‏

با مطالعه رومیان ۹:‏۳۰ تا ۱۰:‏۲۱ درمی‌یابیم که هم یهودیان و هم غیریهودیان باید با تمام وجود به شخص و عمل عیسی مسیح، به‌عنوان یگانه عدالت خود اعتماد کنند و آنچه را در دل ایمان دارند، به زبان اعتراف نمایند.‏

فصل ۹ بر ما آشکار می‌کند که خداوند بر همه چیز حاکم است؛ او در رحمت خویش و تحقق اراده‌اش، همواره عادل و بی‌نقص است. هرچند شاید درک کامل حکمت او برایمان دشوار باشد، اما دعوت شده‌ایم تا به کلام زندهٔ او اعتماد کنیم و صبورانه منتظر باشیم تا حقایقش را بر ما مکشوف گرداند.‏