Groningen moet 20.000 nieuwe woningen bouwen. Die komen allemaal in de bestaande stad. Nou ja, bijna allemaal. Drie stukjes grond blijven moedig weerstand bieden tegen het voortschrijdend inzicht van de stadsontwikkeling: De Held 3, Polder de Verbetering en Eemskanaalzone Deelgebied 4. Hebben we die nu nog groene open ruimte echt nodig voor woningen? Hoe doen ze dat in de rest van Nederland? Zijn er alternatieven? De Linkse Man (Bram deed het deze keer alleen) ging met zijn gasten op zoek naar antwoorden en – vooral – oplossingen.

Het adagium bouwen, bouwen en nog eens bouwen is nog steeds hét antwoord op de forse druk op de woningmarkt. Direct daarop volgt de vraag: waar dan? Binnen of buiten de stad? Voor Groningen, een stad die zich sinds jaar en dag profileert als ‘compact’, is er eigenlijk maar één weg. We bouwen natuurlijk binnen de bestaande stad. En inderdaad, daar komt dan ook het gros van de 20.000 woningen die Groningen nodig heeft.

Toch blijft de gemeente inzetten op een paar suburbane ontwikkelingen, waaronder de laatste authentieke groene stadsrand boven de dorpen Middelbert en Engelbert: de Eemskanaalzone (EKZ). Is de waarde van die groene corridor niet veel te groot? Hebben we die ruimte echt nodig voor woningen? En als er in de stad al een suburbane opgave bestaat, is die dan niet beter op z’n plek in de randgemeenten?

Bram Douwes sprak met architectuurhistoricus Marinke Steenhuis (SteenhuisMeurs), architect Reimar von Meding (KAW) en landschapsarchitect Peter Veenstra (LOLA Landschape Architects).

De Linkse Mannen lossen het op is een productie GRAS, in samenwerking met Bram Douwes en Wilbert van de Kamp  

Beeldstijl: Studio Anne-Marijn