Waar mensen zijn, zijn ook ratten. Toch is die liefde niet wederzijds. We bestrijden ze waar het maar kan, maar aan de andere kant leggen we zoveel voedsel voor ze neer, dat ze massaal ons gezelschap kiezen. Hetzelfde bij de stadsduif. Er is bij ons zoveel te eten, dat hij niet weg te krijgen is. Soms is dat voedsel wel te eenzijdig. Wist je dat teveel patat hem zelfs een paar tenen kan kosten?