Zijn huid is z'n huis. Dat zegt Geert over de haas. Het is bijna onvoorstelbaar dat dit dappere dier in weer en wind zich slechts in een kuil kan terugtrekken. In een z.g. 'leger. En daar werpt zij ook nog haar jongen. Vier keer per jaar. Onder de kale hemel. En hoe de jongen dat overleven (áls ze het overleven) dat hoor je in deze aflevering. En waar we het ook nog hebben is over de dodaars. Weet je wat dat is? En hoe het aan z'n naam komt?