‘Wat als je in gevaar bent, en niemand doet wat?’ Die gedachte komt plotseling op bij Aaltje van Zweden, in haar nieuwe huis in Amsterdam. Aaltje wil weten waarom deze gedachte zich zo scherp aandient, en gaat op onderzoek. Wat blijkt: tijdens de oorlog is een gezin uit het huis weggevoerd. Aaltje gaat nog een stap verder. Ze zet zich al jaren in voor kinderen met een beperking, met name autisme. Vanuit die achtergrond zoekt Aaltje uit wat er in de oorlog met kwetsbare kinderen is gebeurd. De waarheid blijkt gruwelijk, zo beschrijft ze in haar laatste boek ‘Waar ben je thuis’.
 
Aaltjes betrokkenheid bij kwetsbare kinderen komt voort uit eigen ervaring. Samen met haar man, dirigent Jaap van Zweden, is Aaltje de ouder van Benjamin. Benjamin is autistisch en hij heeft een verstandelijke beperking. Benjamin is een leermeester voor zijn moeder, Aaltje noemt hem liefdevol, ‘mijn andere dirigent’.
 
Benjamin kan niet goed communiceren. Zo dwingt hij Aaltje om haar maskers te laten vallen en in het hier en nu te leven. Wees met me, maak contact met me, dat is wat Benjamin haar vraagt. De lessen van Benjamin hebben Aaltje ook geholpen bij het verwerken van haar eigen onveilige jeugd, die werd beheerst door haar alcoholistische vader.
 
Het is Aaltjes wens dat mensen met een beperking veel meer zichtbaar worden in het leven van alledag. Dat maakt ons zachter, en daardoor ook sterker.