Άκου Μάνα

Οι καλές προσωπικές σχέσεις με τους γονείς, η αγάπη που λαμβάνουν από το περιβάλλον τους, ένα σπίτι με χαρούμενους γονείς που τα στηρίζουν και τα επιβραβεύουν, η σωστή διατροφή και η άσκηση είναι κάποιοι από τους δημοφιλέστερους παράγοντες παιδικής ευτυχίας. Υπάρχουν όμως 2 ακόμα, λιγότερο γνωστοί, αλλά πολύ επιδραστικοί στο να αισθάνονται τα παιδάκια χαρούμενα.

Είτε βάφτιση είτε ονοματοδοσία, όλα είναι επιλογή. Και πλέον, ευτυχώς τις έχουμε και τις δυο, αντί για έναν μονόδρομο. Αλλά πόσο εκμεταλλευόμαστε αυτή την ελεύθερη επιλογή; Πόσο συνειδητά γίνεται μια βάφτιση, πόσο από φόβο ή από υποχρέωση; Η βάπτιση και η ονοματοδοσία είναι δύο έννοιες ανεξάρτητες και διαφορετικές.

Τα παιδιά έχουν ερωτήσεις. Κι εμείς ως γονείς, οφείλουμε να τους δώσουμε τις πιο σωστές απαντήσεις. Οι σωστές απαντήσεις, όμως, δεν ταυτίζονται πάντα με τις πεποιθήσεις μας και με την προσωπική μας στάση. «Μαμά, τι είναι γκέι; τι είναι ΛΟΑΤΚΙ; πώς γίνονται τα παιδιά; γιατί η Μαρία έχει 2 μπαμπάδες»; Από τον τρόπο που απαντάμε, καθορίζουμε την πορεία αυτού του κόσμου. Ναι, ο καθένας από εμάς. Με αφορμή τον Ιούνιο, Μήνα Ομοφυλοφιλικής Υπερηφάνειας, συζητάμε με την παιδοψυχολόγο Κλαίρη Σειραδάκη, όσα διστάζουμε να συζητήσουμε με τα παιδιά μας.

Η συζήτηση με ένα παιδί για εθισμούς και εξαρτήσεις, όπως τα ναρκωτικά, θεωρείται μια σκληρή κι αγχωτική κατάσταση για πολλούς γονείς εκεί έξω. Πάνω απ' όλα όμως, είναι απαραίτητη. Πώς μιλάμε στα παιδιά μας για τις ουσίες, πώς προσεγγίζουμε ένα παιδί που υποπτευόμαστε ότι κάνει χρήση ναρκωτικών/καπνίζει/πίνει; Πώς ισχυροποιούμε τις αντιστάσεις του; Παίρνουμε τις απαντήσεις από την κλινική ψυχολόγο/ψυχοθεραπεύτρια, Φραντζέσκα Καραγιάννη.

Περίπου η μισή εξυπνάδα ενός ανθρώπου καθορίζεται από το DNA του, κυρίως ως προς το ανώτατο και το κατώτατο βαθμό ευφυΐας στο οποίο μπορεί να φτάσει. Η άλλη μισή, καλλιεργείται από τα ερεθίσματα. Και ποιο είναι το πιο επιδραστικό ερέθισμα για τα παιδιά αν όχι τα παιχνίδια με τα οποία περνάνε τον χρόνο τους; Σε αυτό το podcast, απαριθμώ ανά κατηγορίες τα παιχνίδια που κάνουν το παιδί πιο έξυπνο, σύμφωνα πάντα με τους ειδικούς.

Ο χαρακτηρισμός «κακός» δεν είναι πάντα εύστοχος ή δόκιμος, αλλά, για να το αντιστρέψω, όταν μια δασκάλα/δάσκαλός, δεν είναι καλή/καλός, τότε τι είναι; σίγουρα ένας κακός δάσκαλος. Και ποιος είναι ο άμεσος αποδέκτης της ακαταλληλότητας ενός παιδαγωγού/εκπαιδευτικού; τα παιδιά. Αντίστοιχα, ο δάσκαλος είναι ο άμεσος αποδέκτης της ανευθυνότητας ενός κακού μαθητή. Αλλά οι απαιτήσεις που έχεις από τον ενήλικα που διδάσκει τα παιδιά, είναι πάντα πολύ περισσότερες. Και δικαίως. Ποια πρέπει να είναι η θέση του γονιού; Για τη σχέση κακός δάσκαλος- μαθητής μιλάμε με την παιδοψυχολόγο, Κλαίρη Σειραδάκη

Μετράμε αντίστροφα τις φράσεις που καλό θα ήταν μην ακούει από τα χείλη μας ένα παιδί που είναι αγχωμένο. Το άγχος δεν κάνει ηλικιακές διακρίσεις, δυστυχώς. Η ζωή είναι άδικη, γνωστό αυτό. Όταν το παιδί αγχώνεται, οι γονείς θέλουν να το ηρεμήσουν, να το χαλαρώσουν, να ξενοιάσει και πάλι. Κι όλα αυτά βεβαια θα τα κάνουμε ενώ είμαστε κι εμείς ήδη αγχωμένοι επειδή το παιδί είναι αγχωμένο. Kι εκεί θα πεις κάτι που είναι λάθος, για τους πιο θεμιτούς λόγους. Αλλά και πάλι, θα 'ναι λάθος.

Σε αυτό το podcast θα μιλήσουμε για όλα εκείνα τα πλάσματα που δεν έμαθαν να ακούν «όχι» και αντιδρούν, αντιδρούν πολύ, κλαίνε, θυμώνουν, χτυπιούνται και απαιτούν να γίνονται όλα με τον δικό τους τρόπο. Το κακομαθημένο παιδί, ο κανακάρης, απαιτεί να του δίνεις πάντα αυτό που ζητάει, τώρα. Ε, μετά μεγαλώνει και μοιραία γίνεται ένας κακομαθημένος άνθρωπος. Θα τον δεις καβάλα πάνω σ' ένα τεράστιο, ανάλγητο, ανικανοποίητο «εγώ» σε μόνιμη έξαρση.

Κακομαθημένα παιδιά: Τα σημάδια τους και πώς να τα σβήσεις αν είσαι γονιός, πριν είναι αργά

Κάθε άνθρωπος γεννιέται κληρονομώντας από τους γονείς του τα όρια μέσα στα οποία θα κινηθεί η νοημοσύνη του. Το DNA των γονιών του θα καθορίσει το ανώτατο και το κατώτατο όριο του νοητικού του πεδίου. Είτε μας αρέσει, είτε όχι, τα παιδιά είναι πιο έξυπνα, εάν γεννηθούν από ιδιαίτερα ευφυείς γονείς, γιατί ξεκινούν με ένα πλεονέκτημα. Αλλά τίποτα δεν σταματά εκεί. Το υπόλοιπο 50-60% της νοημοσύνης τους προκύπτει από το περιβάλλον και τα ερεθίσματα που δέχονται. Και υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο ερέθισμα που κάνει τα παιδιά πιο έξυπνα.

Φύλαξη παιδιών, δημιουργική απασχόληση, αναζήτηση babysitter. Όπως και να το λες, η αναζήτηση του ανθρώπου που θα κρατάει το παιδί σου όσο εσύ λείπεις, είναι δύσκολη πίστα. Αν είστε τυχεροί γονείς, θα τον βρείτε εύκολα, μέσω γνωστών, με τις συστάσεις και τα όλα του. Αν όχι (όπως εγώ) ανεβείτε στο πλοίο, έχουμε να πούμε πολλά.