W nocy z 27 na 28 listopada 1942 r. Niemcy rozpoczęli wysiedlenia ludności na Zamojszczyźnie, jednak wskutek oporu ze strony Polaków przerwali je latem 1943 r. Wynikały one z założeń narodowego socjalizmu – idei zdobycia tzw. „przestrzeni życiowej”. Poprzedziły je długotrwałe i skrupulatne przygotowania ze strony okupanta, a sam proces składał się z trzech różniących się od siebie faz. Dotknęły one tysiące mieszkańców, w tym dzieci, które wysyłano do III Rzeszy, aby je zgermanizować.