#papierowyświatczłowiek #ciałoczłowieka #humanbody #książkizokienkamiPowiedz z ręką na sercu, dziecko potrafi cię czasem zaskoczyć pytaniem? „Człowiek” to najnowsza odsłona serii Wydawnictwa Tekturka pt. ”Papierowy świat” stworzonej przez Ruth Symons. Książkę zilustrowała brytyjska artystka Gail Armstrong, specjalizująca się w tworzeniu przestrzennych ilustracji z papieru. W środku 40 elementów do otwierania, za którymi kryją się kolejne informacje o funkcjonowaniu ludzkiego ciała.PATRONAT AKTYWNE CZYTANIEDobre wieści, kod rabatowy AKTYWNE10, daje 10% rabatu od cen na stronie na wszystkie książki Wydawnictwa Tekturka.Mamy już e tej serii Kosmos, Ocean i Planetę Ziemię, a teraz właśnie badamy ciało człowieka. Wspaniale się prezentuje ta seria, prawda? Mnie urzekają efektowne papierowe wycinanki, rozkładówki, klapki i ukryte informacje. Dzięki tym detalom, są to wyróżniające się książki z okienkami, a dziecko odkrywa kolejne elementy a ciekawością. Czy to jest aktywne czytanie? Oczywiście! 🙂Zapisz sobie, bo to niezwykłe książki edukacyjne dla dzieci. „Człowiek” prowadzi dziecko przez najważniejsze zagadnienia związane z budową i funkcjonowaniem ludzkiego organizmu. Można zajrzeć do mózgu, prześledzić pracę serca i płuc, przyjrzeć się układowi trawiennemu i sprawdzić, jak wygląda droga jedzenia przez organizm. Są tu także informacje o zmysłach, mięśniach, szkielecie oraz rozwoju człowieka.Na blogu Aktywne Czytanie opowiadam dużo więcej o tej książce i całej serii. Napisz w komentarzu, którą z nich Twoje dziecko najchętniej przeczytałoby jako pierwszą? ------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

Serię „Czytam sobie” od wydawnictwa Harper Kids kojarzę jeszcze z czasów, kiedy moja córka uczyła się czytać, a było to już naprawdę dawno temu. Aktywne Czytanie z dumą jej patronuje. Cała seria podzielona jest na trzy poziomy trudności, dopasowane do kolejnych etapów nauki czytania. Za tekstami stoją polscy autorzy i ilustratorzy, więc dziecko trafia na różnorodne tematy, a czasem też na dobrze znanych, lubianych bohaterów. Do tego dochodzą detale, czyli naklejki z tyłu książki, skrzydełko do zaznaczania stron, na których dziecko skończyło czytanie oraz instrukcja dla dorosłego, wyjaśniająca, jak najlepiej pracować z danym poziomem.

To, co dzieje się wokół książki, jest równie ważne. Zacznij od wyboru tematu, poziomu i bohaterów zgodnie z zainteresowaniami dziecka, bo dziecko, które czyta o czymś, co je interesuje, wybacza tekstowi trudności. 😉 Po przeczytaniu „Wielkiego skarbu” warto porozmawiać o wodzie i o tym, jak można jej nie marnować w codziennym życiu. Po historii Janka dobrym pomysłem jest rozmowa o strachu i o tym, jak dziecko poradziło sobie z własnym lękiem, choćby przed pierwszym dniem w nowej klasie.

Kilka drobiazgów, które pomogą wyrobić nawyk codziennego czytania.

• Czytajcie na zmianę, strona po stronie.
• Wskazuj sylaby palcem, kiedy dziecko się gubi.
• Korzystajcie z naklejek i skrzydełka do zaznaczania stron.
• Doceniaj wysiłek dziecka, a nie poprawiaj każdy błąd na bieżąco.
• Dostosuj tempo do dziecka, także wtedy, gdy danego dnia nie ma ochoty czytać więcej niż jedną stronę.

Na blogu Aktywne Czytanie oczywiście opowiadam o każdej dużo więcej, zerknij koniecznie. 

A w ogóle kojarzysz serię? 

#współpracareklamowa #muminki #książkidladzieci #czytamsobie #naukaczytania 

„Autko mamy” to książka Joanny Olejarczyk z ilustracjami Moniki Feret, wydana przez Wydawnictwo Literatura. Bohaterami są ośmioletnia Ania, jej czteroletni brat Remik oraz ich mama, która po zdaniu egzaminu na prawo jazdy kupuje w komisie niewielkie, niebieskie autko. Od pierwszej chwili widać, że to nie jest zwykły samochód, sam otwiera drzwi i bagażnik, podsuwa niespodzianki ułatwiające podróż i dokładnie wyczuwa nastroje pasażerów.

PATRONAT AKTYWNE CZYTANIE

Książka podzielona jest na osiem rozdziałów, a każdy to inna sobotnia wyprawa: nad jezioro, do zoo, po nową rybkę, na wieś do cioci, do kina, na zabawę andrzejkową. „Autko mamy” tak pięknie łączy codzienne, znane sytuacje z odrobiną magii i sporą dawką humoru. Ta książka zaskakuje, bo wprowadza też dziecko w temat bezpieczeństwa na drodze. Chocby w rozdziale o wycieczce nad jezioro dzieci uczą się znaczenia znaków pierwszeństwa przejazdu, a podczas wizyty w zoo poznają ostrzegawcze znaki drogowe z sylwetkami zwierząt.

Pod warstwą przygodowo-drogową kryje się w „Autku mamy” głębsza treść. Rozdział „Choroba” pokazuje, jak awaria samochodu podczas ulewy, czyli sytuacja, która mogłaby skończyć się frustracją, zamienia się w ciepły, wspólny czas przy termosie z herbatą i książce. Zatem nie okoliczności, a nasza reakcja na nie decyduje o jakości przeżytego czasu, bo można utknąć w deszczu i nadal być razem, spokojnie i bez złości.

Na blogu Aktywne Czytanie opowiadam o tym, co znajdziemy w każdym rozdziale, jest też długa recenzja filmowa, wskocz koniecznie. 

Są takie książki, które czytam z ołówkiem w ręku, notując strony do rozmowy z rodzicami na warsztatach. I są takie, które czytam wieczorem, po zamknięciu laptopa, tylko dla siebie, bo czuję, że dotykają czegoś ważnego. „Dziewczynka, która zbierała gwiazdy” jest w obu kategoriach. Od lat obserwuję dzieci, które boją się próbować, jeśli nie mają gwarancji sukcesu. Trudno opowiedzieć o tym w sposób, który nie jest dosłowny, a bliski sercu. Wydawnictwo Tumilu zrobiło to po mistrzowsku, tworząc historię, która jest duchową siostrą „Chłopca, który zniknął”. Obie pod patronatem Aktywnego Czytania.

Bohaterka „Dziewczynki, która zbierała gwiazdy” wygrywa konkursy, zbiera pochwały, jest dobra w tym, czego się podejmuje. Bierze się jednak tylko za te wyzwania, w których czuje się bezpiecznie, bo wie, że tam się nie potknie. To pułapka, bo z czasem to nie radość z działania, a pochwała staje się celem. 

Symbole w tej książce zachęcają do pracy z emocjami. Jajo, które dziewczynka niesie, musi świecić i nie może się rozbić. To metafora perfekcjonizmu. Najbardziej poruszającym fragmentem  jest dla mnie historia słowika zamkniętego w klatce. Ten dialog to jedna z najprawdziwszych metafor lęku przed porażką, jaką czytałam w literaturze dla dzieci. To nie klatka jest wiezieniem, tylko lęk. 

Jest tu też biblioteka pełna książek o dzieciach, które nie wygrywają konkursów, popełniają błędy, próbują różnych rzeczy bez gwarancji sukcesu. Ich historie są grube, ciekawe, pełne zwrotów akcji, w przeciwieństwie do książki o naszej perfekcyjnej dziewczynce. Jej opowieść na każdej stronie wygląda tak samo, bo składa się wyłącznie z sukcesów. Dziewczynka zaczyna rozumieć, że życie bez ryzyka i błędu jest jak historia bez fabuły. Odchodzi od pytania, jak rozbłysnąć dla innych, i zaczyna szukać światła w sobie.

Na blogu Aktywne Czytanie dokładnie opowiadam o tej książce i innych książkach Tumilu. 

Z okazji premiery jest 20% rabatu na wszystko z hasłem AKTYWNECZYTANIE, koniecznie skorzystajcie. 

#współpracareklamowa #dziewczynkaktórazbierałagwiazdy #dladzieci #książkidladzieci 

Są takie akcje, kiedy otwieram paczkę od wydawnictwa i już wiem, że będę o tej książce mówić długo i chętnie. Tak było z książką pt. Skromny Placek, najnowszym tomem serii Smaczna Banda i Emocje, wydanym przez HarperKids. Bo choć bohaterowie wyglądają jak słodkości z cukierni, temat, który poruszają, jest całkiem poważny: stawianie granic i proszenie o pomoc w relacjach z rówieśnikami. Kocham tę serię i nie kryję tego na blogu Aktywne Czytanie, gdzie regularnie pokazuję kolejne tomy i tłumaczę, dlaczego warto po nie sięgać. Autorzy i tłumacze, bo to naprawdę wymagające zadanie, bawią się kulinarnymi skojarzeniami np. kruszonką, zarumienieniem, babeczkami. Robią to tak swobodnie, że dziecko czyta o trudnych sprawach z uśmiechem. Wydawnictwo przygotowało też mały format do samodzielnego czytania z tymi samymi bohaterami.

Skromny Placek nie potrzebuje błyszczeć, nie musi być w centrum uwagi, dobrze mu w cieniu, gdzie może pomagać innym i ”iść z wiatrem”. Znam wiele takich dzieci, cichych, pracowitych, które nie robią zamieszania i właśnie dlatego rzadko stają się „problemem” dla nauczyciela czy rodzica. Są w tle, są wygodne dla grupy i często to właśnie ich praca pozwala innym się wybić. Jego przeciwieństwem jest Jacek Bezowy, dusza towarzystwa, który zawsze jest pierwszy i zawsze na pierwszym planie. Kiedy obaj umawiają się na wspólny szkolny projekt, Skromny Placek jest szczerze zachwycony, bo w końcu razem z kumplem! Tyle że do pracy przykłada się wyłącznie on. Jacek ma wymówki, spóźnia się, obiecuje i nie dotrzymuje słowa.

Podczas konsultacji z rodzicami, które prowadzę online, słyszę takie historie regularnie. Dziecko wykonuje cały wspólny projekt, a jednocześnie szuka usprawiedliwień dla kolegi: „bo on obiecał”, „bo szybciej zrobię to sama”. To pułapka, w którą wpada właśnie Skromny Placek (i wiele dzieci w prawdziwym życiu). 

Na blogu Aktywne Czytanie opowiadam dokładnie o tej historii i zostawiam dużo więcej na temat metody Aktywnego Czytania w praktyce, żeby ta książka najbardziej Wam się przydała. 

Będzie mi miło, jeśli zostawisz serducho i dasz znać, czy ta książka dla dzieci porusza temat, który jest ważny. 

#śledztwozpazurem #książkidladzieci #naukaczytania„Śledztwo z pazurem” to seria wydawnictwa MD Creative, wchodząca w skład większego cyklu Klub Detektywów, obok znanych już książek o Małym Sherlocku.Każdy tom to zupełnie inne dochodzenie, a prowadzą je zwierzęcy bohaterowie: komisarz Oslo, jego asystentka Panna Kicia oraz komisarz Rex.Cztery nowe tomy pod patronatem Aktywnego Czytania: Panika w gnieździe, Tajemnicze zniknięcie, Prima aprilis, Skandal w operze.Duże, wyraźne litery, niewielka ilość tekstu na stronie sprawiają, krótkie rozdziały to plus, o którym zawsze mówię, kiedy testuję pierwsze książki do samodzielnego czytania. Dzięki nim można podzielić lekturę na małe, bezpieczne odcinki i dopasować ją do wieczornego rytuału czytania albo do krótkiej, kilkuminutowej pracy z tekstem w ciągu dnia, bez przeciążania dziecka jednym długim ciągiem zdań. Polecam dzieciom, które potrzebują poczucia sukcesu podczas samodzielnego czytania i ciekawej fabuły. TSama konstrukcja książki też wspiera czytanie, ale to ilustracje dają śledztwom dodatkową energię i humor. Widzę w tych książkach do nauki czytania dokładnie to, czego szukam przy ocenie książek dla najmłodszych czytelników. Przemyślaną konstrukcję, szacunek do możliwości dziecka i przestrzeń do rozmowy, a nie tylko kolejny tekst do przerobienia.Na blogu Aktywne Czytanie zostawiam więcej o tych książkach, ale też o tym, jak czytać, żeby wycisnąć z nich jak najwięcej, bo mają też np. świetne ”zajawki” rozdziałów i też można wykorzystać.Zapisz sobie i prześlij osobom, które są właśnie na tym etapie czytelniczym.------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

Nie da się tej książki obejrzeć tylko raz, bo elementy pop-up, ruchome obrazki iekenka zaskakują od nowa. Książka 3D ”Świat zwierząt” to mój ulubiony rodzaj aktywnego czytania, dlatego patronuję już trzeciej tak wspaniałej propozycji Wydawnictwa AWM. To przestrzenna książka pop-up przeznaczona dla dzieci w wieku 4–8 lat, choć starsze przedszkolaki i młodsi uczniowie szkoły podstawowej będą się nią bawić z takim samym zaangażowaniem. Na każdej stronie znajdziesz połączenie ilustracji 3D, ruchomych elementów, otwieranych okienek i małych książeczek schowanych wewnątrz większych stron. Aktywne czytanie opiera się tu na czterech czynnościach: oglądaniu, dotykaniu, sprawdzaniu i samodzielnym odkrywaniu informacji. 

W książce poznajemy ekosystemy jezior i rzek, pustyń, lodowych krain, sawann, lasów, stepów, środowisk podziemnych, gospodarstw oraz lasów deszczowych. Spotkamy m.in. ptaki wodne, żaby, wielbłądy, tygrysy, pawie, motyle, żuki, zwierzęta żyjące pod ziemią, zwierzęta gospodarskie oraz liczne zwierzęta lasu deszczowego.

To jest dokładnie ten rodzaj zaangażowania, o który zabiegam, polecając książki dla dzieci, bo nauka, która wymaga ruchu i decyzji, zapada w pamięć. Skoro książka zachęca do manipulowania elementami, można przełożyć tę ciekawość na konkretne zabawy podczas wspólnego czytania i różne takie aktywności podpowiadam w recenzji na blogu Aktywne Czytanie. 

Który zwierzak robi na Tobie największe wrażenie? 

Jeśli lubisz moje polcajki, bardzo mnie wesprzesz zostawiając serduszko, komentarz, zapisując rolkę i udostępniając. Dziękuję! 

PS Przypominam, że w tej serii są też ”Ciało człowieka” i ”Dinozaury” w wersji pop-up.

#książkipop-updladzieci #światzwierzątpopup #popupbooks 

„Emma. Córka weterynarza” to najnowsza książka Joanny Jagiełło, autorki, którą od dawna uwielbiam. Bardzo się cieszę, że Wydawnictwo Dwukropek zaprosiło Aktywne Czytanie do patronowania tej historii. Już przy zapowiedzi w grupie Aktywne Czytanie na Facebooku zachwyciła was okładka Anety Fontner-Dorożyńskiej. 🙂Książka dla dzieci 9-12 lat jest mądra, czuła, momentami zabawna. Jest w niej wszystko, czego oczekiwałam po tej autorce, dorastające dzieciaki i rodzinne więzi. Jednak wcale nie jest cukierkowo i to już od samego początku, bo Emma nie ma mamy, mieszka tylko z tatą. Poznajemy dziewczynę pełną tęsknoty i tatę, który jest naprawdę zasmucony.To właśnie pomysł mamy na wyjazd na wieś i stworzenie kliniki weterynaryjnej tata i córka wcielają w życie już po jej śmierci. Trochę nie mają wyjścia, a trochę jest to spełnienie odroczonego marzenia taty. W każdym razie zaczynają nowe życie, a Emma nową szkołę, w której odnajduje koleżankę, a nawet… Tu zostawię niedomówienie, powiem tylko, że autorka wspaniale potrafi pokazać te pierwsze, naprawdę delikatne zauroczenia. Jest też surowa nauczycielka i takie typowe szkolne wyzwania, o których lubią czytać rówieśnicy Emmy (ona chodzi do piątej klasy).Centralnym punktem historii wbrew pozorom wcale nie są zwierzęta, choć naprawdę dużo się o nich dowiemy. Oczywiście będą psy i koty, ale też chomik, wąż, wszystkie zwierzaki, które można spotkać na wsi. Między tymi zwierzęcymi przypadkami są emocje i to one są w centrum. Jest dużo pracy, dużo nowych rzeczy, dużo znajomości i jeszcze więcej dylematów. To wszystko właśnie składa się na taką historią, którą z czystym sumieniem polecam młodym czytelnikom.Na blogu Aktywne Czytanie więcej opowiadam o tej książce i wyjaśniam, komu ją szczególnie polecam. Zostawiam też odcinek podcastu Nie tylko dla mam, w którym podpowiadam, jak okazywać wsparcie emocjonalne dzieciom w różnym wieku.Jak Wam się podoba ta okładka? To pierwszy tom, więc tym bardziej się cieszę, że serię otwiera tak wspaniała historia.#współpracareklamowa #emmacórkaweterynarza #zwierzęta #przyjaźń #szkolneżycie------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

#małysherlock #ksiązkidladzieci #naukaczytania #aktywneczytaniepedagogpoleca Seria książek „Mały Sherlock” ma cztery nowe części! To przygody detektywistyczne autorstwa Pascala Prévota, wydawane w Polsce przez MD Creative w ramach cyklu „Czytam i prowadzę śledztwo”.Książki zostały przygotowane z myślą o dzieciach w wieku 6–8 lat, które rozpoczynają przygodę z samodzielnym czytaniem. Każdy tom przedstawia osobną akcję młodych detektywów i zabiera ich w inne, pełne tajemnic miejsce. Wraz z bohaterami, czytelnicy obserwują wydarzenia, analizuje tropy i próbują znaleźć rozwiązanie zagadki.Seria jest pod patronatem Aktywnego Czytania.Pewnie, że lubimy książki dla dzieci, w których są zadania np. szukanie szczegółów, odczytywanie wskazówek, rozwiązywanie zagadek, przechodzenie przez labirynty i łamigłówki. Dziecko jest wciągnięte do śledztwa, a to stara dobra metoda na zaangażowanie do ćwiczeń.Lubię ten typ książek, bo ich konstrukcja pomaga utrzymać uwagę i zachęca do dokładnego czytania. Przecież istotna wskazówka może znajdować się w tekście albo na ilustracji, więc trzeba się skupić. Zadania mają różny poziom trudności, a ich rozwiązania są powiązane z przebiegiem opowieści. Jest to od razu połączenie czytania z ćwiczeniem spostrzegawczości, koncentracji, pamięci.„Mały Sherlock. Bestia na biwaku”„Mały Sherlock. Sekretne przejście”„Mały Sherlock. Noc w Luwrze”„Mały Sherlock. Królewska misja w Londynie”Na blogu Aktywne Czytanie opowiadam o nowościach, ale też poprzednich tytułach z tej serii. Wskocz koniecznie i daj znać, czy sprawdzają się u Was takie angażujące książki detektywistyczne do nauki czytania? PSSSST! W recenzji na blogu czeka też artykuł o tym, jak zachęcić dziecko do ćwiczenia czytania każdego dnia i jest też na ten temat odcinek podcastu Nie tylko dla mam. Przyda się? ------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

#książkidladzieci #dżinsynatapczanie #najlepszeksiążkiohistorii #książkiedukacyjne Edukacja historyczna brzmi poważnie, a w książkach dla dzieci powinna brzmieć po prostu ciekawie. My, dorośli, możemy opowiadać o latach 80-tych dużymi słowami, transformacją, Solidarnością, rokiem osiemdziesiątym dziewiątym. Jeśli jednak chcemy naprawdę zainteresować dziecko historią, warto pożyczyć głos od kogoś, kto pamięta i pokazuje inną perspektywę. „Dżinsy na parapecie. O równości dla dzieci”. Autorką tej części jest Sylwia Hutnik, ilustracje tworzy Joanna Rusinek. Mała Sylwia opowiada o swoim dzieciństwie i jednocześnie maluje obraz mojego, bo wielu z nas miało wtedy bardzo podobne przeżycia. Dostęp do rzeczy był ograniczony, a jeśli już coś było, to takie samo dla wszystkich. Czy to znaczy, że nikt się nie wyróżniał i wszyscy mieli po równo? Niezupełnie i dzieci też to zauważały. Dorośli walczyli o przetrwanie, żyli w chaosie i niepewności, ale w świecie dziecka pojawiały się też swoje kolorowe momenty. ZAPISZ SOBIE TEN WAŻNY TYTUŁ, BO TO KSIĄŻKA WYJĄTKOWO EDUKACYJNA Te drobiazgi uczyły dzieci cieszyć się i dzielić, choć dorośli wokół mierzyli się z czymś znacznie trudniejszym. Bo lata osiemdziesiąte to oczywiście czwarty czerwca, wielcy ludzie i walka o wolność i równość. Właśnie na słowie „równość” autorka skupia się najbardziej, bo to ono najbardziej wymaga wytłumaczenia. Dla wielu z nas, przynajmniej w dzieciństwie, „równo” znaczyło po prostu tyle samo. Po roku osiemdziesiątym dziewiątym okazało się jednak, że to słowo znaczy coś zupełnie innego. Na blogu Aktywne Czytanie opowiadam więcej o tej książce, czytam fragment w recenzji filmowej, dzielę się własnymi doświadczeniami z dzieciństwa. Też się nimi podziel i powiedz, co ci się najbardziej kojarzy z tamtym czasem: meblościanka, guma Donald, faruszek szkolny, zabawy na podwórku. A może coś jeszcze innego? ------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter