Ze zeggen dat ik een 68’er ben, zegt hij. Dat is wellicht zacht uitgedrukt. Voor André Cnockaert s.j. was Vaticanum II een zegen. Het betekende het afscheid van die mannekes die toen op den toog stonden en het sparen van zilverpapier voor “de arme negerkes”. In 1961 vertrekt hij naar Congo met de bedoeling een zwarte sociëteit, een Afrikaanse compagnie op te richten. Dat is erg goed gelukt. Toen hij in 2010 terugkeerde, stond hij als enige blanke op de foto met tientallen Congolezen, het tegenovergestelde van hoe het ooit was. Hij windt zich nog altijd op over de hypocrisie van overheden ten aanzien van Congo. 'Ze zijn het land aan het kapotmaken, omdat  internationale mogendheden en multinationals nog altijd, met het oog op loutere zelfverrijking, uit zijn op de grondstoffen van het land.'