Angelique's Voice Notes

Twee dingen voelen voor mij zeker in dit leven: dat we ooit komen te overlijden en dat alles steeds veranderd. Die twee accepteren zorgt ervoor dat ik echt in het nu kan blijven leven en zelfs kan genieten van de onzekerheid die het leven nu, zonder vaste baan, met zich meebrengt.

Deze periode van mijn leven staat in het teken van dingen doen waar ik plezier uit haal. Dingen die niet perse naar een hoger doel moeten leiden, maar gewoon doen omdat ik het leuk vind.

Zangles is één zo'n activiteit. Ik geniet daar zo van, en toch komt soms dat stemmetje dat zegt: maar waarom doe je dit? In deze episode deel ik hoe lastig het soms is om helemaal vanaf het begin een skill te leren, waarom ik soms wil stoppen maar wat mij toch laat terugkomen. Inclusief een snippet van mijn zangles waar in India Arie's Brown Skin zing :).

Over kiezen om ergens in te geloven , zonder te vergeten dat het niet de enige waarheid is.

Kan je in iets geloven, maar tegelijk weten dat het geen universele waarheid is? Ik geloof van wel.

In deze aflevering praat ik over hoe geloof voor mij werkt. Niet perse in religieuze zin, maar in het vertrouwen op iets groters: creativiteit, intuïtie, de kracht van intentie. Over de vrijheid om soms een denkbeeld als waarheid aan te nemen, en kunnen zien dat het niet iedereens waarheid is.

Ik deel waarom ik me soms laat dragen door ideeën als abundance of the creative force, maar ook zie dat die niet voor iedereen gelden. En het zelfs kwetsend kan zijn voor andere. En waarom ik een haat-liefdeverhouding heb met georganiseerde religie.

Wees welkom om te delen wat jou helpt.

In deze aflevering onderzoek ik hoe we artiesten, en onszelf, vaak reduceren tot één label, één beeld, één rol. Aan de hand van het verdrietige overlijden van D’Angelo reflecteer ik op creatie, perfectionisme, en wat het betekent om echt te blijven, ook als het niet vlekkeloos is.

Ik voelde mwah toen ik dit opnam. Twijfelde of het wel iets waard was. Maar dit is precies in welke fase ik nu zit: blijven maken, blijven delen, ook als het geen meesterwerk is.

Ik dacht altijd dat ik alles eerst moest uitdenken. Dat iets pas de wereld in mocht als het perfect was, als ik er altijd zo over zou blijven denken. Anders was ik een 'draaikont'.
Maar de laatste tijd merk ik hoe bevrijdend het is om mezelf toe te staan te veranderen. Om niet alles vast te zetten, maar te delen wat nú klopt. Niet meer eeuwig projecten in mijn concepten bewaren zonder ze de wereld in de sturen.

In deze voice note praat ik over persoonlijke groei, perfectionisme loslaten en de vrijheid om anders te mogen denken. Over leren vertrouwen op het nu, ook als dat morgen alweer verschuift.

Kijk 'Onder Druk' terug: https://youtu.be/o8Jv9p-laAM?si=YzyEwddEAkdUEgR5

Wat zou je doen met een miljoen? Die vraag heb ik mijzelf vaak gesteld. En altijd schreef ik een specifiek antwoord op. Vandaag realiseerde ik mij dat ik zonder dat geld, alsnog het leven heb gecreëerd dat ik voor ogen had.

In deze episode deel ik over 11 jaar single zijn en daten. Met name over de zin 'je moet het wel een kans geven'. In de vele relatieboeken die ik lees wordt vaak benadrukt dat vuurwerk op een eerste date zeldzaam is en dat je het minimaal 2/3 keer moet proberen. Maar tot welk punt blijf je proberen als je echt geen romantische klik voelt, ook al is het een leuk persoon?

Mijn inzichten daarover en meer hoor je in deze episode.

Er wordt weleens gezegd: als het makkelijk was zou iedereen het doen. Steeds meer voel ik hoe diep dat eigenlijk gaat. En waarom ik eerder nog niet durfde te kiezen om mijn baan op te zeggen, uit angst voor alle kwetsbaarheid en onzekerheid.

Nu ik uiteindelijk wel heb gekozen merk ik hoe kwetsbaar dat proces van vertrouwen op jezelf echt is. En waarom het het toch helemaal waard is.

Meld je aan als publiek bij The Best of Pop: https://www.tincan.nl/publiek-the-best-of-pop

Ik stapte uit de structuur van een baan en wilde direct weer een nieuwe structuur creëren. Want precies weten wat je gaat doen en wat het plan is geeft visie en rust, heerlijk. Maar ik had mij juist voorgenomen om te mogen ontdekken. Over die balans, tussen vertrouwen dat je gaat voelen wat klopt en een structuur willen inbouwen, heb ik het in deze episode.

De moord op de 17-jarige Lisa raakt vele, ook mij. Haar dood en die van meerdere vrouwen maakt veel los in de samenleving. Vele vragen om naar de dader te kijken en niet de slachtoffers de schuld te geven, ik ook.

En toch vinden sommige het makkelijker om vooral 'waarom' vragen te stellen en niet te kijken naar wat zij zelf kunnen doen.

In deze episode deel ik mijn visie hierop en waarom vragen als 'maar wat had ze aan en wat deed ze alleen zo laat' totaal geen zin hebben. En wat wel voor mijn gevoel.