« تاریخی که جلوی چشم ما روی می‌دهد باید روشن‌ترین باشد، در حالی که خطاپذیرترین است. ما در زمان به‌‌سر می‌بریم، زمان ما را محدود و متعین می‌کند، و زمان است که وظیفه دارد تاریخ را محک بزند، مگر نه؟ ولی اگر زمان را نفهمیم، از راز آهنگ و پیشروی آن سر در نیاوریم، چه بخت و مجالی با تاریخ داریم - حتی با تکه‌ای کوچک و مشخص و معمولا غیر مستند، یعنی تاریخ معاصر خودمان؟ »

این سئوالی‌ست که جولین بارنز از زبان «تونی» از ما می‌پرسد.

در این پُست قسمت اول از فصل دوم رُمان «درک یک پایان» را می‌شنویم.

رُمـــان درک یک پایان

نوشته‌ی:  جولین بارنز ۱۹۴۶

Julian Barnes

فصل دو / قسمت اول

در زندگی زمان‌هایی فرا می‌رسد که باید تصمیم‌هایی شجاعانه بگیریم. موکول کردن این تصمیم‌ها به آینده، در حالی که به این امر واقف هستیم که «درست» است، چیزی جز خُسران و تاسف به بار نمی‌آورد. زمان می‌گذرد و نهایتا در خلوت خود‌ چیزی جز «توجیه» نداریم که به خود بگوییم.

در این پُست ادامه‌ی رُمان «درک یک پایان»، قسمت سوم از فصل یک را می‌شنویم.

رُمـــان درک یک پایان

نوشته‌ی:  جولین بارنز 1946

Julian Barnes

فصل یک / قسمت سوم

چگونه می‌شود که نمی‌توانیم تشخیص دهیم که «چیزی یا کـَـسی یا پدیده‌ای» برای ما مناسب نیست؟ یا اینکه می‌فهمیم ولی در لجاجت و عناد با خود به همان مسیر نادرست همراه با آن «چیز یا کـَـس یا پدیده» ادامه‌ می‌دهیم؟

در این پُست ادامه‌ی رُمان «درک یک پایان»، قسمت دوم از فصل یک را می‌شنویم.

رُمـــان درک یک پایان

نوشته‌ی:  جولین بارنز 1946

Julian Barnes

فصل یک / قسمت دوم

راوی داستان (نویسنده) با اینکه اقرار می‌کند خیلی علاقه ندارد خاطرات دوران مدرسه را مرور کند ولی آنها را به زیبایی هرچه تمام‌تر توصیف می‌کند.

در این پست قسمت اول از فصل یک رُمان «درک یک پایان» را می‌شنویم...

جولین بارنز

Julian Barnes 1946

نویسنده و منتقد ادبی انگلیسی است. کتاب درک یک پایان برنده جایزه ادبی من بوکر شده است. او همچنین جایزه ادبی دیوید کوهن را به پاس یک عمر فعالیت و دستاورد ادبی دریافت کرده‌است. از آثار او می‌توانیم اشاره کنیم به: دیار مترو / عبور از کانال / طوطی فلوبر / چیزی برای اعلام

Vladimir Nabokov

نویسنده‌ی رمان، داستان کوتاه، مترجم و منتقد روسی-آمریکایی و خالق آثاری مانند :

لولیتا / آتش بی‌رنگ / آدا / پنین / ناتاشا - داستان کوتاه

پیرزن و پیرمردی بسیار نگران فرزندشان هستند. آنها به این می‌اندیشند که دیگر نگذارند کسی یا چیزی سبب رنجش فرزندشان شود...

چقدر می‌توانیم با رنج‌ها و مصیبت‌هایی را که در زندگی به سوی ما می‌آیند کنار بیاییم؟ اگر «اختیار»‌ی در مواجهه با آنها نداریم و راه فراری از آنها نیست، نحوه‌ی برخورد ما با آنها چگونه می‌تواند باشد؟

در این پست داستان این دو را می‌‌شنویم

فیلم‌بردار: جانی دی ونانتزو

موسیقی: نینو روتا

سال تولید: ۱۹۶۳ - محصول مشترک ایتالیا و فرانسه

Music: Nino Rota

شاید هشت و نیم بهترین فیلمی‌‌ باشد که تا به حال درباره‌ی فیلم‌سازی ساخته شده است. فیلم روی مرز واقعیت و خیال حرکت می‌کند. یک خیال‌پردازی اصیل به سبک فلینی. در این رویاپردازی او به ذهن و درونیات انسان رجوع و ازحقیقت بی‌رحم و زمخت دنیای بیرون فرار می‌کند. او رفت و برگشت بین این دو دنیا را به زیباترین شکل به تصویر می‌کشد. بیشتر فیلم‌های فلینی فانتزی‌هایی بودند که در زندگی حقیقی او در آینده تحقق پیدا کردند. مثلا در هشت‌و‌نیم گوییدو (مارچلو ماستوریانی) نمی‌توانست فیلمی را که برای ساختن آن استخدام شده به پایان برساند که همین اتفاق عینا در سال 1967 یعنی چهار سال بعد در حین پیش‌تولید فیلم «سفر جی.ماستورنا» اتفاق افتاد و پس از تجربه‌ی پرخرج فیلم‌بردای کلیسای کُلن، نامه‌ای به تهیه‌کننده دینو دِ لورنتیز نوشت و شرح داد که می‌‌خواهد پروژه را ترک کند و تهیه‌کننده هم به تلافی سعی کرد از راه قضایی یکی از ویلاهای او را در رُم به تملک خود درآورد.

در این پست به پادکست فیلم «هشت‌و‌نیم» را می‌شنویم.

یوسف آتیلگان 1989-1921

Yusuf Atılgan

یک از مهمترین نویسندگان رمان و داستان کوتاه معاصر ترکیه و از پیشگامان موج نوی دوم ادبیات این کشور به شمار می‌رود :

آیلاک آدام (مرد ولگرد) / هتل آنایورت / جانِستان

با تشکر از دوست خوبم مهیار علی‌زاده.آیخان، به خاطر ترجمه‌ی خوب و روانش

داستان‌نویسی کنجکاو در پی‌ این است که با ساعت‌سازی ارتباط برقرار کند...

در زندگی همیشه ممکن است در برهه‌هایی از زمان درگیر ملال و یکنواختی شوید. زندگی برایتان پوچ شده‌‌باشد. این بازه‌های زمانی برای بعضی اندک است و برای بعضی به هر دلیلی طولانی ‌می‌شود. چگونه خود را از تکرار بیهوده رها‌ می‌کنید؟ منظورم شهامت دل به دریازدن است. کاری کارستان...

در این پست داستان کوتاه «ساعت‌ساز» را می‌شنویم.

Ray Douglas Bradbury

داستان‌سرای علمی- تخیلی آمریکایی که رمان‌هایی از اون به جا مانده است :

فارنهایت 451

وقایع‌نگاری مریخ

کارناوال سیاه

سیب‌های زرین خورشید

امپراتوری سنگدل ولی دوستدار زیبایی‌ها تصمیمی سخت می‌گیرد...

چطور می‌توانیم بین اولویت‌هایمان یکی را فدای دیگری کنیم در حالی که شاید آنی که فدا می‌شود به هیچ عنوان ارزشی کمتر نداشته‌ باشد و چه بسا خیلی بیشتر آن را دوست داشته باشیم؟

ماشین پرنده در سال ۱۹۵۳ در مجموعه‌ی «سیب‌های طلایی خورشید» انتشار پیدا کرد. در همان سال بردبری بر اساس آن نمایشنامه‌ای نوشت که به صورت تله‌تاتر و با سه بازیگر اجرا شد.

در این پست داستان کوتاه «ماشین پرواز» را می‌شنویم.

فیلم‌بردار : هانری دکائه

موسیقی : ژان کنستانتین

سال تولید: ۱۹۵۹ - محصول فرانسه

Music: Jean Constantin

تروفو که منتقد سرسخت نسل قدیم فیلم‌سازان آن کشور بود اولین گام خود را در راه فیلم‌سازی با ساخت چهارصد ضربه بسیار استوار برداشت و بدل به یکی از پیشگامان موج نوی سینمای فرانسه‌ شد. آنتوان دوآنل تا حدود بسیار زیادی حدیث نفس اوست. هنگامی که در نظام آموزشی معیوب آن زمان فرانسه‌ نزدیک بود که به دارالتادیب سپرده شود، با حمایت آندره بازن و به مدد اکسیر هنر توانست خود را باز یابد. سینما زندگی تروفو را نجات داد و این مساله‌ای ست که او بارها به آن اذعان داشته است. هنر هفتم یک دانش‌آموز عصیان‌گر را گرفت و به او چیزی را داد تا به آن عشق بورزد... ‌

در این پُست پادکست فیلم «چهارصد ضربه» را می‌شنویم.

Langston Hughes

شاعر و نویسنده‌ی سیاه‌پوست آمریکایی است. از آثار مهم او:

بلوزهای خسته

شکسپیر در هارلم

راه و رسم سفیدها

نه بدون خنده

سارجنت سیاه‌پوستی تنها‌ و مستاصل است. از همه جا وامانده و به هر چیزی برای اندکی آرامش چنگ می‌زند. جامعه او را طرد کرده، اما ناگهان کسی را می‌بیند که...

تا به حال با این فکر کرده‌اید که اگر کسی را که هر روز به نامش قسم می‌خورید و در درونتان از او کمک می‌خواهید برای حل مشکلاتتان، ببنید به او چی می‌گویید از این همه بی‌عدالتی؟ از او چه می‌خواهید؟

در این پُست داستان کوتاه «در به در» را می‌شنویم.