Metal, circuítos, ollos vermellos e un perigoso pensamento alleo á humanidade.

Soñan os androides que lles sae a pagar en Facenda? Bo motivo para estar amolados.

Afondamos e falamos sobre as máquinas que queren acabar con nós neste novo capítulo. Hai que entendelas, non sempre facemos os mellores falangullos.

Ai, a maxia... ten que habela e iso significa que alguén ten que practicala, catalizala. Disque os chaman magas, bruxos, druidas ou feiticeiras. Unha chea de posibilidades e case un mundo por cada un.

No Baleiro Perfecto tamén temos practicantes de maxia; poderosas como Minerva McGonagall, e tamén menos hábiles como Rincewind. Pensamos neles e como aplican os seus trucos, como son as súas palabras e que hai detrás delas.

Están aí fóra e saben de nós. Ou non. Ao menos non van entrar no noso planeta estoupando a Casa Branca. Son aliens, si, pero aliens bos ou... en poucas palabras, non malos.

Toca falar deses seres intelixentes que habitan o espacio e tentamos imaxinar e comprender, mais non é doado. Cómpre facer amigos.

Uns teñen longos dentes e garras, outros vagan polos ceos anunciando choiva, mais tamén hai algún de Airbnb na Montaña Solitaria. Así é, son os dragóns. O Baleiro é ocupado nesta ocasión por algunhas das criaturas que máis tinta, pixeles e contos deron ao mundo.

É a primeira pregunta que todo ser humano realiza polas mañás: que é unha ucronía? E pode sero mundo de Harry Potter unha?

Toca retraer este baleiro cara a eses pasados, presentes e futuros que puideron ser, ou mesmo que son nalgunha outra dimensión invisible.

Na literatura, no cinema, nos videoxogos hai ucronías. Imos facer mergullo, sen osíxeno, sen facer pé, por elas.