Ólafur Ragnar Grímsson, fyrrverandi forseti Íslands, sest hér niður með Frosta Logasyni í ítarlegt viðtal um þjóðaratkvæðagreiðsluna 29. ágúst og þær afleiðingar sem samþykki hennar gæti haft fyrir framtíðarstöðu Íslands.Ólafur Ragnar hafnar því alfarið að Íslendingar geti einfaldlega sagt „já til að sjá“ og farið í hlutlausar könnunarviðræður við Evrópusambandið. Slíkt ferli sé ekki til innan kerfis sambandsins. Samþykki þjóðarinnar yrði túlkað í Brussel og umheiminum sem endurvakin umsókn Íslands um aðild.Hann segir erlenda sérfræðinga sem þekkja vel til Evrópusambandsins hafa hlegið þegar hann útskýrði fyrir þeim málflutninginn um að Íslendingar ætluðu aðeins að „kíkja í pakkann“. Að hans mati gæti íslenskur ráðherra því lent í þeirri stöðu að þurfa annaðhvort að hefja raunverulegt aðildarferli eða mæta í Brussel með málflutning sem yrði ekki tekinn alvarlega.Í viðtalinu ræðir Ólafur Ragnar meðal annars:- Lissabon-sáttmálann og valdakerfi Evrópusambandsins.- Hvers vegna sæti Íslands við borðið hefði að hans sögn aðeins 0,1% vægi í mikilvægum ákvörðunum.- Um evru, atvinnuleysi og efnahagslega stöðu Finnlands, Svíþjóðar, Danmerkur, Noregs, Sviss og Póllands.- Áhrif aðildarferlis á fríverslunarsamninga, íslensk fyrirtæki og samskipti við ríki utan Evrópu.- Sjávarútveg, fiskveiðistjórnun og mögulegar undanþágur.- Trump, Grænland og þau öryggisrök sem færð hafa verið fyrir nánari tengslum við Evrópusambandið.- Samband Íslands við Bandaríkin, Bretland, Kanada og Noreg.- Icesave-deiluna og þátt Evrópusambandsins í málaferlunum gegn Íslandi.- Hvers vegna engin lagaleg trygging sé fyrir annarri þjóðaratkvæðagreiðslu um lokasamning.- Hugsanleg áhrif niðurstöðunnar á ríkisstjórnina, Samfylkinguna og Viðreisn.Ólafur Ragnar segir að viðræðurnar gætu dregist árum saman og tekið gríðarlegt súrefni úr íslenska stjórnkerfinu án þess að nokkur lokasamningur líti dagsins ljós. Á meðan gæti Ísland lent í óvissustöðu gagnvart viðskiptaþjóðum sínum og mögulegum samstarfsaðilum um allan heim.Í lok viðtalsins lítur Ólafur Ragnar yfir tuttugu ára forsetatíð sína, þjóðaratkvæðagreiðslurnar um Icesave og þann persónulega kostnað sem fylgdi ákvörðun hans um að standa gegn ríkisstjórn fyrrverandi samherja sinna. Hann segir suma gamla vini sína hafa hætt að heilsa sér og lýsir því hvers vegna hann ákvað, þrátt fyrir fyrirsjáanlega gagnrýni, að stíga aftur inn á hinn pólitíska umræðuvöll:„Mér er ekki sama um lýðveldið. Mér er ekki sama um árangurinn af baráttu fyrri kynslóða.“Fáðu þér áskrift og sjáðu alla þætti á Brotkast í fullri lengd inni á https://brotkast.is/askrift/