Het is niet altijd even zichtbaar, maar ook in een welvarend land als Nederland slapen duizenden jonge mensen op straat. Sterker nog, volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek zijn het er sinds 2009 drie keer zoveel geworden. Naar schatting hadden ruim 12 duizend jongvolwassenen in 2018 geen eigen woning. Ze slapen buiten, ‘bankhoppen’ bij familie en vrienden of verblijven langdurig in de crisisopvang. De cijfers veroorzaken een schokgolf van verontwaardiging, maar roepen ook veel vragen op. Hoe raken die jongeren dakloos? Hoe is deze groep precies over het land verdeeld?In deel 2 van het radiodrieluik volgen we opnieuw de route van Damian en Amber, die beide kort na hun achttiende jaar dakloos werden. Zoals zoveel lotgenoten van hun leeftijd hebben ze een verleden in jeugdzorg. De overgang naar volwassenheid verloopt voor veel van deze zwerfjongeren niet zonder hobbels en eenmaal 18+ raken ze verstrikt in een woud aan regels, loketten, hulpverleners en ambtenaren. Een 'systeemwereld' die met ieder actieplan om dakloosheid terug te dringen steeds groter wordt.