Hersendood of morsdood, dat is volgens Annet Wood wezenlijk verschillend. Zij spande een tuchtzaak aan tegen de voorzitter van de gezondheidsraad en de voorzitter voor de Nederlandse vereniging voor Neurologie. Ze stelde daarin dat een brief over hersendood die aan de Eerste Kamer werd gestuurd in aanloop naar de stemming over de nieuwe donorwet, onjuiste informatie bevatte. Ze vindt dat hersendood iets anders is dan gewoon dood en dat daarover betere voorlichting moet komen.

De nieuwe donorwet werd in 2018 in de Eerste Kamer aangenomen en gaat in 2020 in. https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/orgaandonatie-en-weefseldonatie/vraag-en-antwoord/wat-houdt-de-nieuwe-donorwet-adr-in. Maar hoe teken je eigenlijk bezwaar aan tegen uitingen van een adviesorgaan van de overheid? Misschien kan dat wel helemaal niet.

Een speciale aflevering als reactie op het MH17 onderzoek van het JIT en het uitblijven van kritische mediareacties.

Een speciale aflevering als reactie op het MH17 onderzoek van het JIT en het uitblijven van kritische mediareacties.

Na een kritisch interview in de pers ging Henk Otten uiteindelijk overboord bij FvD. Volgens Otten zouden de gewaagde en frivole uitingen van Baudet de algehele missie van FvD geen goed doen. En ook Nanninga liet onlangs bij een bijeenkomst van de FvD jongeren een kritische noot doorschemeren. De geluiden van Forum moeten stroken met de praktische noden van de schoolpleinmoeder en voetbalvader. Maar is dat wel zo? Is er niet net zo’n maatschappelijke nood aan een culturele revival? En kan ook niet de politiek daarover gaan?

Elk jaar roept de herdenking van de Armeense Genocide ook in Nederland spanningen op. Voor Armeense Nederlanders is het herdenken van het leed dat hun voorouders is aangedaan van cruciaal belang. Door veel Turkse Nederlanders wordt het gezien als een belediging en geschiedvervalsing. Dialoog rondom deze herdenking tussen verschillende groepen is van belang.

Elk jaar roept de herdenking van de Armeense Genocide ook in Nederland spanningen op. Voor Armeense Nederlanders is het herdenken van het leed dat hun voorouders is aangedaan van cruciaal belang. Door veel Turkse Nederlanders wordt het gezien als een belediging en geschiedvervalsing. Dialoog rondom deze herdenking tussen verschillende groepen is van belang.

Na een kritisch interview in de pers ging Henk Otten uiteindelijk overboord bij FvD. Volgens Otten zouden de gewaagde en frivole uitingen van Baudet de algehele missie van FvD geen goed doen. En ook Nanninga liet onlangs bij een bijeenkomst van de FvD jongeren een kritische noot doorschemeren. De geluiden van Forum moeten stroken met de praktische noden van de schoolpleinmoeder en voetbalvader. Maar is dat wel zo? Is er niet net zo’n maatschappelijke nood aan een culturele revival? En kan ook niet de politiek daarover gaan?

Ideologie in de wetenschap, deel 1: Postmodern gelegenheidsrelativisme. Historicus Steije Hofhuis (Universiteit Utrecht) wordt geïnterviewd door socioloog Eric C. Hendriks (Universiteit van Bonn). Hofhuis stelt dat postmodernisme in de academische praktijk leidt tot een gelegenheidsrelativisme dat verstoot tegen de goede wetenschappelijke spelregels rond empirisch bewijs en rationaliteit. Dat is schadelijk, met name omdat het postmodernisme zo een intolerante sfeer in de hand werkt. Het zijn immers, aldus Hofhuis, de wetenschappelijke spelregels die andersdenkenden op de universiteit in staat stellen om op gevoelige onderwerpen tegen de meerderheid in te argumenteren. Tenslotte zou het postmoderne gelegenheidsrelativisme ook een slechte invloed op de journalistiek en de politiek hebben.

Ideologie in de wetenschap, deel 2:

Normatieve oordelen in de wetenschap. Socioloog Eric C. Hendriks (Universiteit van Bonn) probeert historicus Steije Hofhuis (Universiteit Utrecht) ervan te overtuigen dat het fundamentele probleem in de gangbare, weberiaanse opvatting van de wetenschappelijke spelregels zelf ligt. De oerfout is de gedachte dat normatieve oordeelsvorming per definitie niet wetenschappelijk kan zijn, en dat wetenschappers waardeoordelen over maatschappelijke onderwerpen daarom behoren te vermijden. Hendriks stelt dat deze foutieve gedachte sociologen en geesteswetenschappers ertoe verleidt om hun (onvermijdelijk te treffen) waardeoordelen niet te onderbouwen, maar te verstoppen – wat juist minder wetenschappelijk is. Volgens Hendriks kunnen waardeoordelen wel degelijk objectief zijn omdat je ze kunt afleiden uit onze empirische kennis over de menselijke natuur en menselijk geluk. Hij pleit daarom voor een rustig evaluerende sociologie en geesteswetenschappen.

Ideologie in de wetenschap, deel 2:

Normatieve oordelen in de wetenschap. Socioloog Eric C. Hendriks (Universiteit van Bonn) probeert historicus Steije Hofhuis (Universiteit Utrecht) ervan te overtuigen dat het fundamentele probleem in de gangbare, weberiaanse opvatting van de wetenschappelijke spelregels zelf ligt. De oerfout is de gedachte dat normatieve oordeelsvorming per definitie niet wetenschappelijk kan zijn, en dat wetenschappers waardeoordelen over maatschappelijke onderwerpen daarom behoren te vermijden. Hendriks stelt dat deze foutieve gedachte sociologen en geesteswetenschappers ertoe verleidt om hun (onvermijdelijk te treffen) waardeoordelen niet te onderbouwen, maar te verstoppen – wat juist minder wetenschappelijk is. Volgens Hendriks kunnen waardeoordelen wel degelijk objectief zijn omdat je ze kunt afleiden uit onze empirische kennis over de menselijke natuur en menselijk geluk. Hij pleit daarom voor een rustig evaluerende sociologie en geesteswetenschappen.