Café Weltschmerz

Esther van Fenema heeft een gesprek met Cornelie Egelie-Sprenger over haar leven als ‘geesteszieke’.

Cornelie Egelie-Sprenger lijdt vanaf haar drieëntwintigste aan heftige depressies, manieën en af en toe zelfs aan psychoses. Nadat ze in 2012 op Facebook een noodkreet plaatste, en voor de zoveelste keer psychische hulp zocht, werd de diagnose bipolariteit gesteld.

Zij schreef een boek ‘Pillendoos’ waarin ze de ups en downs van haar leven beschrijft. Daarbij gaat ze geen onderwerp uit de weg; haar zelfbeeld, de reacties van anderen op haar gedrag, soms het verlangen naar de dood, haar medicijnen, haar behoefte aan 'rust, ruimte en regelmaat', haar preventieplan en ook en vooral haar credo dat 'openheid tot begrip leidt'.

Esther van Fenema heeft een gesprek met Cornelie Egelie-Sprenger over haar leven als ‘geesteszieke’.

Cornelie Egelie-Sprenger lijdt vanaf haar drieëntwintigste aan heftige depressies, manieën en af en toe zelfs aan psychoses. Nadat ze in 2012 op Facebook een noodkreet plaatste, en voor de zoveelste keer psychische hulp zocht, werd de diagnose bipolariteit gesteld.

Zij schreef een boek ‘Pillendoos’ waarin ze de ups en downs van haar leven beschrijft. Daarbij gaat ze geen onderwerp uit de weg; haar zelfbeeld, de reacties van anderen op haar gedrag, soms het verlangen naar de dood, haar medicijnen, haar behoefte aan 'rust, ruimte en regelmaat', haar preventieplan en ook en vooral haar credo dat 'openheid tot begrip leidt'.

Waarom heeft het parlement ingestemd met de erkenning van de Armeense genocide uit 1915 en wat betekent dit voor de diplomatieke betrekkingen tussen Nederland en Turkije?

Het jaar 1915 was niet alleen een jaar waarin de Eerste Wereldoorlog volop woedde, maar ook als een jaar waarin één van de grote humanitaire rampen van de twintigste eeuw plaatsvond. In het jaar 1915 stierven in elk geval honderdduizenden Armeense Ottomanen als gevolg van een massale gedwongen volksverhuizing of 'relocatie' (tehcir) (zoals de Ottomanen het zelf noemden) van de Armeense populatie in oostelijke provincies van het Ottomaanse rijk. 

Önder Kaya sprak met historicus en turkoloog Armand Sag over de aanloop van wat volgens sommigen een humanitaire ramp van bijbelse proporties is, maar volgens anderen - sinds de Genocide Conventie van 1948 - zelfs een genocide genoemd mag worden. Turken enandere volkeren verschillen fundamenteel van mening over de kwalificatie van de ramp. De Tweede Kamer van de Nederlandse Staten-Generaal besloot in februari 2018 in elk geval op initiatief van het Kamerlid Voordewind met een motie de ramp voortaan een genocide te noemen. Önder Kaya vroeg Armand Sag naar het hoe en waarom van de parlementaire stellingname, en vroeg wat dit betekent voor de diplomatieke betrekkingen tussen Nederland en Turkije.

Waarom heeft het parlement ingestemd met de erkenning van de Armeense genocide uit 1915 en wat betekent dit voor de diplomatieke betrekkingen tussen Nederland en Turkije?

Het jaar 1915 was niet alleen een jaar waarin de Eerste Wereldoorlog volop woedde, maar ook als een jaar waarin één van de grote humanitaire rampen van de twintigste eeuw plaatsvond. In het jaar 1915 stierven in elk geval honderdduizenden Armeense Ottomanen als gevolg van een massale gedwongen volksverhuizing of 'relocatie' (tehcir) (zoals de Ottomanen het zelf noemden) van de Armeense populatie in oostelijke provincies van het Ottomaanse rijk. 

Önder Kaya sprak met historicus en turkoloog Armand Sag over de aanloop van wat volgens sommigen een humanitaire ramp van bijbelse proporties is, maar volgens anderen - sinds de Genocide Conventie van 1948 - zelfs een genocide genoemd mag worden. Turken enandere volkeren verschillen fundamenteel van mening over de kwalificatie van de ramp. De Tweede Kamer van de Nederlandse Staten-Generaal besloot in februari 2018 in elk geval op initiatief van het Kamerlid Voordewind met een motie de ramp voortaan een genocide te noemen. Önder Kaya vroeg Armand Sag naar het hoe en waarom van de parlementaire stellingname, en vroeg wat dit betekent voor de diplomatieke betrekkingen tussen Nederland en Turkije.

(Een voorlopig laatste gesprek uit een serie waarin de joodse samenleving centraal staat.)

Iedereen heeft een mening over joden, het Oude Testament, de Shoah en Israël. Maar wat weten we nu eigenlijk over het moderne jodendom? Rabbijn en journalist Tamarah Benima probeert vastgeroeste opvattingen zachtmoedig te ondermijnen in haar beginnerscollege jodendom.

(Een voorlopig laatste gesprek uit een serie waarin de joodse samenleving centraal staat.)

Iedereen heeft een mening over joden, het Oude Testament, de Shoah en Israël. Maar wat weten we nu eigenlijk over het moderne jodendom? Rabbijn en journalist Tamarah Benima probeert vastgeroeste opvattingen zachtmoedig te ondermijnen in haar beginnerscollege jodendom.

(Een voorlopig laatste gesprek uit een serie waarin de joodse samenleving centraal staat.)

Iedereen heeft een mening over joden, het Oude Testament, de Shoah en Israël. Maar wat weten we nu eigenlijk over het moderne jodendom? Rabbijn en journalist Tamarah Benima probeert vastgeroeste opvattingen zachtmoedig te ondermijnen in haar beginnerscollege jodendom.

Na 500 jaar bevolkingsgroei is er nu een keerpunt. Door bevolkingskrimp zullen de belangrijkste economieën (in het Westen en Azië) nooit meer worden als voor 2018.

Taco Dankers is sinds 2015 mede eigenaar van Gefira.org en auteur voor Gefira.org . In 2009 stond hij op de kieslijst voor Europese verkiezingen voor de lijst Newropeans: de eerste Trans Europese Partij. Dankers is afgestudeerd in de natuurkunde en wijsbegeerte, beiden aan de Universiteit van Amsterdam.

Na 500 jaar bevolkingsgroei is er nu een keerpunt. Door bevolkingskrimp zullen de belangrijkste economieën (in het Westen en Azië) nooit meer worden als voor 2018.

Taco Dankers is sinds 2015 mede eigenaar van Gefira.org en auteur voor Gefira.org . In 2009 stond hij op de kieslijst voor Europese verkiezingen voor de lijst Newropeans: de eerste Trans Europese Partij. Dankers is afgestudeerd in de natuurkunde en wijsbegeerte, beiden aan de Universiteit van Amsterdam.

Celeste Lupus is het pseudoniem van musicus en schrijver, Roelof Hendrik Bos.

Perry Pierik interviewt Bos over Frankrijk,

literatuur, gele hesjes en Macron. Bos was vennoot van PriceWaterhouse Europe. In 1986 vestigde hij zich als advocaat in Amsterdam,

waar hij nestor en vennoot was van het advocatenkantoor Bos, Oost erbaan en

Van Eeghen. Hij beëindigde zijn loopbaan als zelfstandig advocaat in 2015.

Sinds 2001 is hij woonachtig in Frankrijk.

Perry Pierik is uitgever bij Uitgeverij Aspekt