Evert Musch speelt de hoofdrol in een aan hem gewijde tentoonstelling in Museum Havezate Mensinge. Dankzij de uitleen uit de familiecollectie biedt de expositie een meer dan breed beeld van deze kunstenaar die 'verliefd was op Drenthe'.

Regenwulpen, leeuwerikken, gierzwaluwen en zelfs raven: in zestig jaar zag Arend van Dijk vogels verdwijnen én verschijnen. In deel vier van de podcast vertelt hij over wat er echt veranderde en wat nooit meer terugkomt.

Hoe verdwenen de nachtegalen uit Havelte en waarom kwamen kwartelkoningen ineens massaal terug? In het derde deel van de Drenthe Toen-podcast ontsluiert vogelteller Arend van Dijk nog meer natuurgeheimen.

Generatieslang woonden er Eltinges in Zwiggelte. Grote boeren met aanzien. Ze leverden bestuurders en zelfs een rechter bij de etstoel. Een van hen was een landverhuizer: Jan Eltinge. Een bijzonder voorval dwingt hem naar Drenthe terug te keren.

Zijn telgebied beslaat 240 vierkante kilometer. Hij telde er vanaf 1967 elke lente. Als er iemand is die weet hoe de vogelstand zich in Zuidwest-Drenthe ontwikkelde, is het Arend van Dijk uit Uffelte.

Er zat prikkeldraad onder het oppervlak, vertelt Arend van Dijk. Maar toch ging hij te water om de jongen van de wilde zwaan op het nest te ringen.

In het Kapiteinshuis in Nieuwe Pekela ligt het onopvallend in een linnenkast: een merklap met daarop een anker, het jaar 1887 en de naam D. Oldenburger. Voor merklap-detective Jan Pieter de Groot is dit een regelrechte uitdaging tot nader onderzoek.

Is er bij het Drents Museum een fout ingeslopen bij de informatie over een merklap in de collectie? Merklap-detective Jan Pieter de Groot onderzoekt het.

Hij weet er veel van, maar hij kán het niet: Jan Pieter de Groot: "Ik heb helemaal niets met borduren. Het is priegelwerk. Er zit heel veel geduldwerk in, ik denk dat een meisje daar toch zomaar een jaar mee bezig was."

Jan Pieter de Groot is een speurneus in hart en nieren. Zo weet hij met maar heel weinig informatie uit kerk- en gemeente archieven de namen en levensomstandigheden van jonge borduursters uit vorige eeuwen op te diepen.