Bijbeltekst: [7]

  Voorts zeide Hij tot hem: Ik ben de HEERE, Die u uitgeleid heb uit Ur  der Chaldeen, om u dit land te geven, om dat erfelijk te bezitten.[8]

  En hij zeide: Heere, HEERE! waarbij zal ik weten, dat ik het erfelijk  bezitten zal?[9]

  En Hij zeide tot hem: Neem Mij een driejarige vaars, en een driejarige  geit, en een driejarigen ram, en een tortelduif, en een jonge duif.[10]

  En hij bracht Hem deze alle, en hij deelde ze middendoor, en hij leide  elks deel tegen het andere over; maar het gevogelte deelde hij niet.[11]

  En het wild gevogelte kwam neder op het aas; maar Abram joeg het weg.[12]

 En het geschiedde, als de zon was aan het ondergaan, zo viel een diepe  slaap op Abram; en ziet, een schrik, en grote duisternis viel op hem.[13]

  Toen zeide Hij tot Abram: Weet voorzeker, dat uw zaad vreemd zal zijn in  een land, dat het hunne niet is, en zij zullen hen dienen, en zij  zullen hen verdrukken vierhonderd jaren.[14]

  Doch Ik zal het volk ook rechten, hetwelk zij zullen dienen; en daarna  zullen zij uittrekken met grote have.[15]

  En gij zult tot uw vaderen gaan met vrede; gij zult in goeden ouderdom  begraven worden.[16]

  En het vierde geslacht zal herwaarts wederkeren; want de ongerechtigheid  der Amorieten is tot nog toe niet volkomen.[17]

En het geschiedde, dat de zon onderging en het duister werd, en ziet,  daar was een rokende oven en vurige fakkel, die tussen die stukken  doorging.[18]

  Ten zelfden dage maakte de HEERE een verbond met Abram, zeggende: Aan uw  zaad heb Ik dit land gegeven, van de rivier van Egypte af, tot aan die  grote rivier, de rivier Frath:[19]

  Den Keniet, en den Keniziet, en den Kadmoniet,[20]

  En den Hethiet, en den Fereziet, en de Refaieten,[21]

  En den Amoriet, en den Kanaaniet, en den Girgaziet, en den Jebusiet.