Bijbeltekst: [16]

Toen stonden die mannen op van daar, en zagen naar Sodom toe; en Abraham  ging met hen, om hen te geleiden.[17]

  En de HEERE zeide: Zal Ik voor Abraham verbergen, wat Ik doe?[18]

  Dewijl Abraham gewisselijk tot een groot en machtig volk worden zal, en  alle volken der aarde in hem gezegend zullen worden?[19]

  Want Ik heb hem gekend, opdat hij zijn kinderen en zijn huis na hem zoude  bevelen, en zij den weg des HEEREN houden, om te doen gerechtigheid en  gerichte; opdat de HEERE over Abraham brenge hetgeen Hij over hem  gesproken heeft.[20]

  Voorts zeide de HEERE: Dewijl het geroep van Sodom en Gomorra groot is,  en dewijl haar zonde zeer zwaar is,[21]

  Zal Ik nu afgaan en bezien, of zij naar hun geroep, dat tot Mij gekomen  is, het uiterste gedaan hebben, en zo niet, Ik zal het weten.[22]

  Toen keerden die mannen het aangezicht van daar, en gingen naar Sodom;  maar Abraham bleef nog staande voor het aangezicht des HEEREN.[23]

¶  En Abraham trad toe, en zeide: Zult Gij ook den rechtvaardige met den  goddeloze ombrengen?[24]

  Misschien zijn er vijftig rechtvaardigen in de stad; zult Gij hen ook  ombrengen, en de plaats niet sparen, om de vijftig rechtvaardigen, die  binnen haar zijn?[25]

  Het zij verre van U, zulk een ding te doen, te doden den rechtvaardige  met den goddeloze! dat de rechtvaardige zij gelijk de goddeloze, verre  zij het van U! zou de Rechter der ganse aarde geen recht doen?[26]

  Toen zeide de HEERE: Zo Ik te Sodom binnen de stad vijftig rechtvaardigen  zal vinden, zo zal Ik de ganse plaats sparen om hunnentwil.[27]

  En Abraham antwoordde en zeide: Zie toch; ik heb mij onderwonden te  spreken tot den Heere, hoewel ik stof en as ben![28]

  Misschien zullen aan de vijftig rechtvaardigen vijf ontbreken; zult Gij  dan om vijf de ganse stad verderven? En Hij zeide: Ik zal haar niet  verderven, zo Ik er vijf en veertig zal vinden.[29]

  En hij voer voort nog tot Hem te spreken, en zeide: Misschien zullen  aldaar veertig gevonden worden! En Hij zeide: Ik zal het niet doen om  der veertigen wil.[30]

  Voorts zeide hij: Dat toch de Heere niet ontsteke, dat ik spreke; misschien  zullen aldaar dertig gevonden worden! En Hij zeide: Ik zal het niet  doen, zo Ik aldaar dertig zal vinden.[31]

  En hij zeide: Zie toch, ik heb mij onderwonden te spreken tot de Heere;  misschien zullen er twintig gevonden worden! En Hij zeide: Ik zal haar  niet verderven om der twintigen wil.[32]

  Nog zeide hij: Dat toch de Heere niet ontsteke, dat ik alleenlijk ditmaal  spreke: misschien zullen er tien gevonden worden. En Hij zeide: Ik zal  haar niet verderven om der tienen wil.[33]

  Toen ging de HEERE weg, als Hij geeindigd had tot Abraham te spreken; en  Abraham keerde weder naar zijn plaats.